İlgili yerler Risale-i Nur'da şöyle geçmektedir:

İşte o Kur’ân-ı Mübîn, yirmi senede hâcetlerin mevki‘leri i‘tibâriyle necim necim olarak, müteferrik, parça parça nüzûl ettiği halde, öyle bir kemâl-i tenâsübü vardır ki, güya bir def‘ada nâzil olmuş gibi bir münâsebet gösteriyor.¹

Hem o Kur’ân yirmi senede, hem muhtelif mütebâyin esbâb-ı nüzûle göre geldiği halde, tesânüdün kemâlini öyle gösteriyor; güya bir sebeb-i vâhidle nüzûl etmiştir.²

Yani Kur’ân-ı Kerîm, yaklaşık yirmi yıl boyunca farklı ihtiyaçlara ve değişik iniş sebeplerine bağlı olarak parça parça indirilmiştir. Buna rağmen, ayetleri ve sûreleri arasında öyle güçlü bir uyum ve bütünlük vardır ki, sanki hepsi tek seferde indirilmiş gibidir. Farklı zamanlarda ve çeşitli sebeplerle gelmesine rağmen Kur’ân, anlam birliği bakımından mükemmel bir uyum ve tutarlılık sergiler.

Kur'ân elbette 23 senede inmiştir. Zaten bunu Bediüzzaman Hazretleri de çok yerlerde zikreder. Mesela:

Kur'an-ı Hakîm, yirmi üç sene mütemadiyen damarlara dokunduracak ve inadı tahrik edecek bir tarzda meydan okudu.³

Bediüzzaman Hazretlerinin yirmi sene demesi Kur'ân'ın kaç senede indirildiğini söylemek amacıyla değildi. Asıl maksat uzun bir süreç içinde indiğini bildirmektir. Bu ifadeyi, "yirmi sene gibi uzun bir zamanda inmiştir" olarak anlamak mümkündür. Böyle makamlarda uzunluğu bildirmek için en yakın düz rakama yuvarlama yapmak bir üsluptur ve Risale-i Nur'un farklı yerlerinde de bu üslup vardır.