Kerahet vakti uyumak hadislerde de belirtildiği gibi çok sakıncalıdır. Bu tür uykuların maddi ve manevi olarak insana birçok zararı vardır. Bu sebeple bu vakitlerde uyumak mekruh görülmüştür. Fakat çocuklar ve bebekler için bir kerahet/mekruhluk yoktur. Onlar bu hallerinden sorumlu değillerdir. Ayrıca bebekler için uyku çok önemlidir. Bolca uyumaları sağlıkları açısından çok önemlidir.

Bütün bunlarla beraber bebeklerin sağlıklarına zarar vermeden onların uykularını bu vakitlere denk getirmeyerek sünnete uymak çok bereketlere, hayırlara vesile olacaktır. Ancak denildiği gibi bu yapılırken bebeklerin uykuları çok iyi ayarlanmalı, sağlıklarına zarar verilmemelidir.

Uyuması sakıncalı olan iki vakit ikindinin son 45 dakikası ve güneşin doğuşundan sonraki 45 dakikasıdır. İkindi vakti uykusuna feylüle; sabah namazından sonraki kerahat vakti uykusuna da ğaylule denir. 

Feylule Bediüzzaman Hazretlerinin ifadelerine göre; ömrün noksaniyetine sebep olur. Yani uykudan gelen sersemlik cihetiyle o günkü ömrü yarı uykulu, kısacık bir şekil alır. Maddî bir noksaniyet gösterdiği gibi; manevî cihetiyle de o gün hayatının maddî ve manevî neticesi çoğunlukla ikindiden sonra ortaya çıktığı için o vakti uyku ile geçirmek, o neticeyi görmemek hükmüne geçtiğinden, güya o günü yaşamamış gibi olur. Bediüzzaman Hazretlerinin ifadeleri şöyledir:

Feylûledir ki, ikindi namazından sonra mağribe kadardır. Bu uyku ömrün noksâniyetine, yani uykudan gelen sersemlik cihetiyle o günkü ömrü, nevm-âlûd, yarı uyku hâlinde kısacık bir şekil aldığından maddî bir noksâniyet gösterdiği gibi, ma‘nevî cihetiyle de o gün hayatının maddî ve ma‘nevî netîcesi ekseriyâ ikindiden sonra tezâhür ettiğinden, o vakti uyku ile geçirmek, o netîceyi görmemek hükmüne geçtiğinden, güyâ o günü yaşamamış gibi oluyor.¹

Ğaylule ise Bediüzzaman Hazretlerinin ifadelerine göre rızkın azalmasına ve bereketin kalkmasına sebebiyet vermektedir, sünnete zıttır. Çünkü rızık için çalışmanın, gayret etmenin, ön hazırlıklara başlamanın en uygun zamanı bu serinlik vaktidir. Bu vakit geçtikten sonra bir rehavet ve rahatlık ortaya çıkar. O günkü gayrete, rızka zarar verdiği ve bereketsizliğe neden olduğu çok tecrübelerle sabit olmuştur. Bediüzzaman Hazretlerinin ifadeleri şöyledir:

Gaylûle« dir. Fecirden sonra, tâ vakt-i kerâhet bitinceye kadardır. Bu uyku, hadîsçe rızkın noksâniyetine ve bereketsizliğine sebebiyet verdiği için, hilâf-ı sünnettir . Çünkü, rızık için sa‘y etmenin ve rızkın mukaddemâtını ihzâr etmenin en münâsib zamanı, serinlik vaktidir. Bu vakit geçtikten sonra bir rehâvet ârız olur. O günkü sa‘ye ve dolayısıyla da rızka zarar verdiği gibi, bereketsizliğe de sebebiyet verdiği, çok tecrübelerle sâbit olmuştur.²