İlgili yer Risale-i Nur'da şöyle geçmektedir:

Hatta erkeklerdeki iki güzel haslet olan cesaret ve sehavet kadınlarda bulunsa, bu emniyete ve sadakate zarar olduğu için, ahlak-ı seyyiedendir. Kötü haslet sayılırlar.¹

Bu cümleyi doğru şekilde anlayabilmek için bir önceki paragrafa da bakmak gerekir:

Çünkü kadının aile hayatında müdür-ü dahili olması haysiyetiyle, kocasının bütün malına ve evladına ve her şeyine muhafaza me’muru olduğundan, en esaslı hasleti sadakattir, emniyettir.²

Metinde de vurgulandığı gibi, evlilik hayatında evin geçimini erkek üstlenir. Kadın ise ev içi işlerinden sorumlu kişi olarak eşine, onun malına ve çocuklarına sahip çıkar; bunlara ihanet etmez.

Burada mutlak manada “kadınlar cesur ve cömert olmasın” denilmiyor. Kastedilen, fıtrata uygun olmayan; aile hayatındaki emniyeti, sadakati ve tesettür hassasiyetini zedeleyen ölçüsüz cesaret ve cömertliktir.

Kadında asıl esaslardan biri, aile hayatında emniyet, iffet, sadakat ve muhafazakarlıktır. Bu sebeple, erkeklerde güzel görülen bazı sıfatlar kadınlarda aynı tarz ve aynı ölçüyle ortaya çıkarsa zararlı neticeler verebilir. Mesela “cesaret”, haya ve ihtiyatı kıran bir atılganlık şekline dönüşürse; “sehavet/cömertlik” de korunması gereken şeyleri lüzumsuzca açığa vurmak veya sınırları gevşetmek manasına gelirse, bu hal kötü netice doğurur.

Demek ki burada sıfatların kendisi değil, yanlış yerde, yanlış tarzda ve fıtrata zıt şekilde kullanılması ifade ediliyor. Yoksa hakkı müdafaa etmek, dinini ve iffetini korumakta metanet göstermek elbette kötü değildir. Aynı şekilde yerinde infak, merhamet ve ikram da kötü sayılmaz. Kötü olan, bu hasletlerin kadının asıl vazifelerine ve mahfuz kalması gereken yönlerine zarar verecek bir şekle girmesidir.