Bahsedilen hadis şöyledir.

“Abbas, oğlu Abdullah’ı Hz. Peygamber’e (s.a.v.) gönderdi. Abdullah, Resûlullah’ın arkasında oturdu. O sırada Hz. Peygamber’in yanında bir adam bulunuyordu. Resûlullah dönerek:

‘Ne zaman geldin ey sevgili yavrum?’ diye sordu.

Abdullah:

‘Bir saat kadar önce geldim.’ diye cevap verdi.

Resûlullah:

‘Yanımda herhangi bir kimse gördün mü?’ diye sordu.

Abdullah:

‘Evet, bir adam gördüm.’ dedi.

Bunun üzerine Resûlullah şöyle buyurdu:

‘O, Cebrâil’dir. Onu, peygamber olanlar dışında, gören herkes kör olmuştur. Ancak senin için bunun ömrünün sonuna bırakılmasını diledim.’

Ardından şöyle dua etti:

‘Allah’ım! Ona te’vili öğret, onu dinde fakih kıl ve iman ehlinden eyle.’¹

Hâkim bu hadis için; "Bu, isnadı sahih bir hadistir. Buhârî ve Müslim onu eserlerine almamışlardır." demektedir. ²