Paraşüt, kayak ve dağcılık gibi tehlikeli aktiviteler neticesinde kişi ölürse intihar etmiş olmaz. Tedbirsizlik neticesinde ölüm olursa bir mesuliyet olur. Ama yine intihar olmuş olmaz. Bu noktada önemli olan niyettir. Bundan dolayı kişiler gerek bizzat gerekse birisi yardımıyla yaptığı sporlarda dikkatli olmalıdır. Eğer kendisi bizzat yapıyorsa eğitimini iyi almalı, spor âletlerinin ve spor zemininin fiziki durumunu iyi belirlemelidir. Yardım aldığı birisi varsa yapılacak spor dalı hakkındaki tecrübesi ve yeterliliği göz önüne alınmalıdır. Şartları uygun olmayan âlet ve kişilerle bu sporları yapmaktan kaçınılmalıdır. Çünkü bu tür aktiviteler, ciddi bir tehlikeyi de içinde barındırmaktadır. Kişiler ise kendilerini tehlikeye atmamalıdır. Bu hususta Cenab-ı Hak Kur'an-ı Kerim'de şöyle buyurmaktadır:

Allah yolunda harcama yapın; kendi ellerinizle kendinizi tehlikeye atmayın.¹

Eğer bu sporlar intihar niyetiyle yapılırsa o zaman intihar olur. İntihar ise büyük günahlardandır. Dinimiz, insanın kendi kendisini öldürmesini, başkasını öldürmesinden daha vahim ve daha büyük bir günah saymıştır. İnsanın canı kendisine emanettir. Hiç kimse kendi canının sahibi değildir. Hiçkimse kendisi üzerinde dilediği şekilde tasarruf etmeye yetkili de değildir. İntiharla ilgili Peygamberimiz () şu şekilde buyurmuştur:

Kim kendisini dağdan atarak intihar ederse o cehennemlik olur. Orada ebedî olarak kendini dağdan atar. Kim zehir içerek intihar ederse, cehennem ateşinin içinde elinde zehir olduğu halde ebedî olarak ondan içer. Kim de kendisine demir saplayarak intihar ederse, cehennemde ebedî olarak o demiri karnına saplar. ²