28. Lem'a'da geçen metne göre, nur unsuru, hava unsurundan daha latif olarak kabul edilebilir.

1. Nur Unsurunun Küllî İşlev ve Önemi

   • Metnin büyük bir kısmı, nâr ile nûr unsurunun, yani harâretli ve harâretsiz, maddî ve ma‘nevî nûr unsurunun küllî bir dil olarak nasıl "اَلطَّيِّبَاتُ لِلّٰهِ" dediğini, yani bütün güzellikleri, manaları ve hayırları Allah'a tahsis ettiğini anlatır.

   • Bu, nur unsuruna hadsiz ve nihâyetsiz bir surette küllî ubûdiyeti takdim etme gibi çok geniş ve manevi bir görev yükler.

   • Nur, "vücûd ve hayat gibi, kudret-i İlâhiyenin perdesiz, bizzât mübâşeretine lâyık" bir unsur olarak tanımlanır. Bu ifade, nurun İlahî kudretin tecellisine doğrudan, perdesiz bir ayna olabilecek kadar saf (latif) bir mahiyete sahip olduğunu ima eder.

   • Ma'nevî nûr (ilim suretinde) ise beşerin kuvve-i hâfızasındaki inanılmaz genişlik ve düzenlilikle örneklendirilmiş, güneş gibi bir ihâtalı nûru ve bir ziyâ-yı ma‘nevîsi olduğu belirtilmiştir.

2. Hava Unsuruna Yapılan Kısa Atıf

   • Hava unsuru (zerrât-ı havâîye ve hava unsurları), metnin başında sadece Peygamber Efendimiz'in (a.s.m) Mi'rac'ı sırasında söylenen "اَلصَّلَوَاتُ لِلّٰهِ" kelimesinin "zerrât-ı havâîye adedince salavâtları ifâde eden" yönüyle zikredilir. Yani hava zerreleri adetâ bu salavatların sayısını belirler.

   • Daha sonra ise, "nûr ve nâr unsuru, turâb ve hava ve ma’ unsurları gibi, gāyet kat‘î ve bedîhî ve zarûrî bir sûrette o numûnelerle gösteriyor ki, bütün esbâb yalnız bir perdedir" cümlesinde nur ve nâr ile birlikte turâb (toprak) ve ma' (su) ile aynı grupta, genel esbâb (sebepler) perdesi içinde anılır.

Sonuç:

Nur, hem maddî hem de manevî yönüyle (ilim ve hikmet nuru, elektrik gibi) çok daha ayrıcalıklı, perdesiz tecelliye lâyık ve küllî bir ubudiyet dili olan bir unsur olarak ayrıntılı bir şekilde ele alınır. Latiflik (incelik, saflık, letafet) genelde maneviyata ve perdesiz tecelliye yakınlıkla ilişkilendirilir. Bu çerçevede, metnin odaklandığı ve "kudret-i İlâhiyenin perdesiz, bizzât mübâşeretine lâyık" niteliğini vurguladığı nur unsuru, genel sebepler perdesi içinde anılan hava unsuruna göre daha latif (daha ince, manevî ve saf) olarak kabul edilebilir.