İslam dininde faiz kesin olarak haram kılınmıştır. Hz. Peygamber (sav) faizi yiyene, yedirene, yazana ve buna şahitlik edene lanet ederek hepsinin günahta eşit olduğunu bildirmiştir. Bu doğrultuda, kişinin helal yoldan kazanma konusunda alternatif imkanları bulunduğu sürece faizli muamelelerin yapıldığı kurumlarda (faizli bankalarda) çalışması caiz değildir. Dolayısıyla bu işten elde edilen maaş da gayrimeşru/haram kazanç olarak kabul edilir. Bu durum, hediye veren kişinin mal varlığının niteliğine göre fıkhen şu şekilde değerlendirilir:

Eğer bu kişinin faizli bankadan aldığı maaş dışında helal yoldan elde ettiği hiçbir geliri (miras, helal ticaret vb.) yoksa, mal varlığının tamamı haram kazançtan oluşuyor demektir. İslam fıkhına göre, kazancının tamamı haram olan bir kimsenin verdiği parayı veya hediyeyi kabul etmek caiz değildir. Haram yolla elde edilen bu malların fakirlere veya hayır kurumlarına verilerek elden çıkarılması gerekir.

Eğer kişinin banka maaşı dışındaki helal kazançları ile haram kazançları karışmışsa ve bunlar birbirlerinden ayırt edilemeyecek durumdaysa, verdiği hediyeyi almak fıkhi açıdan caiz kabul edilmektedir. Ancak maddi durumu elverişli olanların şüpheli şeylerden kaçınmak adına bu hediyeleri kabul etmemesi ve takvaya uygun davranması tavsiye edilir.¹
Böyle Bir Kişinin Sadaka ve Zekatını Vakıf veya Derneklerin Kabul Etmesi Caiz mi?

Vakıf veya dernek gibi çalışan kurumların bu kişiden alacağı ödemeler konusunda iki temel fıkhi kural geçerlidir:

İslam dininde gayrimeşru ve haram yollarla elde edilen kazanç ile ibadetler yerine getirilemez. Bu itibarla, gayrimeşru yolla elde edilen kazancın tamamı ya sahibine iade edilerek veya hayır yolunda harcanarak elden çıkarılacağından, bu paranın zekatının verilmesi söz konusu değildir. Dolayısıyla vakıf veya dernekler, faizli banka çalışanının haram kazancını onun dini "zekat" vecibesini yerine getiren geçerli bir zekat olarak kabul edemezler.

Eğer haram yolla kazanılan paranın gerçek sahibi bilinmiyorsa, sahibinin bundan sevap beklemeksizin yoksullara veya hayır kurumlarına (vakıf/dernek) vererek elden çıkarması (tasfiye etmesi) gerekir. Bu çerçevede, vakıf ve dernekler bu parayı o kişinin haram kazancını elden çıkarması amacıyla kabul edebilirler. Ancak kurumların kabul ettiği bu gayrimeşru parayı kendi inşaat, aydınlatma, gıda masrafları gibi genel hizmetlerinde değil, doğrudan fakir ve ihtiyaç sahibi kişilerin temel ihtiyaçlarında harcamaları gerekir.²