Ezan okunurken yemek ve içmek konusunda doğrudan haramlık söz konusu değildir. Dolayısıyla amelleri götürmesi diye bir şey de söz konusu değildir. Ancak yemek ve içmenin terkedilmesi bir edeb göstergesidir. Bu konuda şöyle denilmiştir:
Ezanı dinlemek sünnettir. Bu bakımdan ezan okunurken artık dünya işlerini bir tarafa bırakıp Allah’a ve O’na ibâdete yönelmek gerekir. Ezâna karşı saygısızlık, dine ve Allah’a saygısızlığı ifade eder. Hattâ ilim adamlarımızdan çoğu, ezan okunurken bir şey yiyorsa yemesini keser, hele sigara ve benzeri mekruh şeylerle meşgul oluyorsa hemen bırakırlardı.1
Ezan okunurken konuşmakta aynı şekilde bir edeb kuralıdır. Doğrudan bir mekruhluk veya haramlık söz konusu değildir. Ömer Nasuhi Bilmen İslâm ilmihalinde şöyle söylemektedir:
Ezan okunurken işitenlerin söze nihayet vermeleri, hattâ Kur'an okuyan kimsenin de durup ezam dinlemesi efdaldir. Diğer bir kavle göre mescit içinde veya kendi hanesinde Kur'an okumakta bulunan kimse, kıraatına devam eder, meğer ki kendi mahallesi mescidinde ezan okunur olsun. Maahaza (bununla beraber) ezan esnasında işitenlerin söz söylemelerinde bir kerahat olmadığı da beyan olunmaktadır.2
Celal Yıldırım, Kaynaklarıyla İslâm Fıkhı: İbâdât-Muâmelât-Ferâiz. Uysal Kitabevi, Konya t.y., c.1, s. 168.
Ömer Nasuhi Bilmen, Büyük İslam İlmihali, Bilmen Yayınları, İstanbul ts., s. 128.
