Eş kelimesi, karı ile kocanın birbirini tamamlayan iki taraf olduğunu ifade eder. Evlilikte erkek ve kadın, yaratılışça farklı olmakla beraber aile hayatında birbirinin dengi, refiki ve tamamlayıcısıdır. Bu sebeple biri diğerinin “eşi” diye anılır.

Kur’an-ı Kerim’de de kadın ve erkek için “zevc” tabiri kullanılır. Bu kelime, tek başına değil; bir çiftin, bir bütünün iki parçası manasını taşır. Yani evlilik, iki yabancının bir araya gelmesi değil; birbirine uygun iki tarafın meşru bir birlik içinde tamamlanmasıdır. Ayette şöyle geçmektedir:

Kendileri ile sükunet bulasınız diye size kendi nefislerinizden eşler yaratması ve aranıza muhabbet ve merhamet koyması da O’nun ayetlerindendir. ¹

Bu ifadeden de anlaşıldığı üzere eş olmak, sadece aynı evi paylaşmak değil; sükun, muhabbet, merhamet ve hayat arkadaşlığı içinde bir bütün haline gelmektir