Dizi-film seyretmenin hükmü, izlenen şeyin içeriği ve buna ayrılan vaktin mahiyetiyle belirlenir:

Çıplaklık, haram bakış, kötü söz, küfür, fuhuş, alkol-kumar teşviki, bâtıl inanç propagandası yahut izlerken namaz kılınmıyorsa namazı kaçmasına sebep olursa bunun gibi günah unsurları barındırıyorsa izlemek haramdır.

Bu tür unsurlardan arındırılmış, faydalı bilgi-ibret veren, ahlâka aykırı olmayan yapımlar—farzları aksatmayacak ve gereksiz vakit israfı olmayacak ölçüde—mubah olur.

Meşrû içerik yani helal de olsa dahi “malayani”ye yani boş, gereksiz dinimize dünyamıza faydası olmayan şeylere dönüşüp kıymetli vakti heder ederse mekruh olur zira “vakit emanetini” zayi etmek büyük zarardır.

Dizi veya filmlerin yayınının yapıldığı televizyon ile ilgili Halil Gönenç hocanın beyanı da şöyledir:

Televizyon ise her eve isteyerek veya istemeyerek girmiştir. Yeryüzünde vuku' bulan olayları aktarmak, faydalı ilimleri öğretmek ve Allah Teala'nın yeryüzündeki halifesi olan insan ve ondan müteşekkil olan toplumları eğitmek için kullanılırsa şüphesiz bu güzel ve övgüye layık bir iştir. Fıtrat dini olan İslâm, buna engel olup, televizyonu haram olan aletlerden kılmaz. Ancak topluma zarar veren şeyleri nakletmek, dinsizliği ve kötülüğü yaymak, Islâm'a kin besleyen felsefeleri yayınlamak, insanların gözü önünde sanat ve edebiyat adı altında hayvanlar gibi tavır tutan fahişe ve fâcirlerin yatak odalarını yayınlamak büyük bir felaket olup insanlığı yerin dibine sokar, aile ve toplumu çökertir. Allah Teala'ya inanan herkesin, bunlardan, şerlerinden ve meydana getirecekleri belalardan hem kendilerini hem de ailelerini korumaları kendilerine vaciptir.¹