“Ve bihî nesta‘în” Arapça’da “Ve ancak O’ndan yardım dileriz” anlamına gelir. Bediüzzaman Hazretleri, kalemini bir vesile, kendisini ise aciz bir kul olarak görür. İlmi, fikri veya edebî kudretiyle değil, Allah’ın inayetiyle hakikatleri beyan ettiğini belirtmek ister.
Bu sebeple, “ve bihî nesta‘în” ifadesi bir manevî istianedir, yardım talebidir.
Bu kullanım hem Kur’ânî bir edep hem de tefekkürî bir usûlün göstergesidir. Bu edep, peygamberlerin sünnetine de uygundur; zira onlar da her işe Allah’ın adıyla başlar, O’ndan yardım isterlerdi.