Üveysilik; bir kimsenin zâhiren yani dünya gözüyle görmediği bir zat ya da zatlardan mânevî eğitim ve terbiye alması manasına gelmektedir.
Üveysiliğin temeli ise asr-ı saadette Yemen’de yaşayıp müslüman olan, ancak teşebbüs etmesine rağmen Allah Resûlü ile bizzat yüz yüze görüşemeyen Üveys el-Karanî’nin (Veysel Karanî) rüya veya diğer mânevî tariklerle Resûl-i Ekrem tarafından irşad edilmesine dayanmaktadır.
Bediüzzaman Hazretlerinin de, üveysi bir tarzda hakikat dersini Gavs-ı Azam (ks) , Zeynel Abidin (ra) ve Hasan (ra) ve Hüseyin (ra) vasıtasıyla İmam Ali'den (ra) aldığını belirtmesi bu manadadır.
Benzer bir ifade de 18. Lem'a'da geçmektedir. Bediüzzaman Hazretlerinin, Hazret-i Ali Efendimizin Ercûze Kasidesi’nin sırlarını bilmeden yedi sene önce (m. 1927) Sekine tabir edilen ve içinde altı isim bulunan ism-i azamı (Ferd, Hayy, Kayyum, Hakem, Adl, Kuddüs isimlerini) manevi âlemde İmam Gazalî’den ders alarak kendisine vird edindiği ve sürekli okuduğu şöyle ifade edilmiştir:
"Evet, biz Hocamızdan anlamışız ki, on üç sene evvel Hazret-i Alî radıyallâhü anhın bu kasîdesinin sırrını bilmeden yedi sene evvel bu altı ismi İmâm-ı Gazâlî’den ders alarak kendine vird etmiş. Hem bütün evrâdları tebeddül ve tahavvül ettiği halde, bu Sekîne ta‘bîr edilen altı isme Hazret-i Alî radıyallâhü anhın verdiği ders tarzında mütemâdiyen terk etmeden devam etmiş. Bu tarzda devam edenleri işitmemişiz. " (Sikke-i Tasdik, 137)
Daha detaylı malumat için lütfen bakınız;
