Üstadımız normal zamanlarda bile çok kimseyi kabul etmeyen biriydi. Merdümgirizlik tabir edilen ve insanlardan sıkılan, kalabalıktan hoşlanmayıp yalnızlık isteyen bir hali vardı. Hatta belli vakitlerde kendine hizmet eden talebelerini dahi kabul etmiyordu. Hem İslamı yaşamak noktasında çok hassasiyetleri vardı.  Böyle olunca tanımadığı birinin hasta bakıcılığını istememesi normaldir.