Bediüzzaman Hazretleri'nin soruda bahsedilen ifadeleri şöyledir:

Bu kerre, bir kıt‘a lütufnâme-i fâzılâne-i mergūbeleriyle tereşşuhât-ı Kitâb-ı Mübîn’in bir zübdesi bulunan, Fihriste-i Mübîn’in Dördüncü Kısmını, Süleymân Efendi kardeşimiz yediyle aldım ve okudum. Müellifine, kâtibine, nâşirine, hâdimlerine binler duâlar ettim. Hakîkaten vakt-i kırâatim olan iki sâat zarfında, Risâletü’n-Nûr ve Mektûbâtü’n-Nûr’un kâffesini icmâlen okumuş kadar mütelezziz ve müstefîd ve mütefeyyiz oldum. Ve şöyle dedim: Lütufnâme-i keremkârîlerinde işâret buyurulduğu üzere dört nüsha değil, belki birkaç ay, her vazîfeye tercîhen fihristeyi teksîr ve neşre sa‘y etmeliyiz...Sabri ¹

Bu mektupta kastedilen risale, On Beşinci Lem'a olan Fihrist Risalesi'dir. Söz konusu risale, 1934 yılında Bediüzzaman Hazretleri tarafından telif edilmiştir. Üstad Hazretleri, bu eserin mahiyetini şu ifadelerle açıklamaktadır:

Risale-i Nur Külliyatının Sözler, Mektubat ve Ondördüncü Lem'aya kadar olan kısmının fihristesidir.²

Fihrist Risalesi'nin ikinci kısmı ise “Onuncu Şua” olarak tertip edilmiştir. Kastamonu hayatı döneminde Hazret-i Üstad'ın emri üzerine, Risale-i Nur'un ilk dönem büyük talebelerinden Hüsrev Efendi, Hafız Ali, Hafız Mustafa, Büyük Ruhlu Küçük Ali, Süleyman Rüşdü ve Tahiri ağabeyler gibi Nur Talebeleri, aralarında paylaşarak te’lif etmişlerdir. Külliyatın kalan kısmının (On Altıncı Lema'dan Otuzuncu Lema'ya kadar olan kısmı, Şualar Mecmuası ve Mesnevi-i Nuriye mecmualarının) fihristidir. Bu iki kısım bir araya getirilerek Osmanlıca tek bir mecmua halinde neşredilmiştir.