İslam’da büyük günah kavramı, kendi içinde lanetlenmiş olanlar ve lanetlenmemiş olanlar diye ayrı bir kategoriye ayrılmaz. Bazı hadislerde geçen lanetleme ifadeleri, o fiilin ne kadar çirkin ve tehlikeli olduğunu vurgulamak, insanları o günahtan uzaklaştırmak için kullanılmıştır. Affı mümkün olmayan günahlar şeklinde bir ifade veya mâna yoktur. Yani bu tür ifadeler, o günahı işleyenin kesinlikle affedilmeyeceği anlamına gelmez. Bilakis müminleri sakındırmayı amaçlar. Nitekim hadislerde bazı günahlar için kullanılan lanet ifadelerine değinecek olursak:

Câbir diyor ki, “Resûlullah (sav), faizi yiyene, yedirene, yazana ve buna şahitlik eden iki kimseye lânet etti ve “Hepsi (günahta) eşittir.” buyurdu.¹

Fitne uykudadır. Uyandırana Allah lânet etsin.²

Kadınlaşan erkeklere ve erkekleşen kadınlara lânet etti.³

Bu tür hadisler, faizin, fitnenin, lûtiliğin vb. günahların ne kadar ağır olduğunu göstermek içindir. Ancak bu, o günahı işleyen kişinin tövbe etse bile affedilmeyeceği anlamına gelmez. Kur’ân-ı Kerîm’de ise Allah’ın affediciliği açık bir şekilde ifade edilmektedir:

De ki: “Ey nefisleri aleyhine (günah işlemekle ömürlerini) isrâf eden kullarım! (Günahlara bulaştık diye) Allah'ın rahmetinden ümit kesmeyin! Şüphesiz ki Allah, bütün günahları bağışlar!” Doğrusu, Gafûr (çok bağışlayan), Rahîm (kullarına çok merhamet eden) ancak O'dur.⁴

Bu âyet, samimi bir tövbe ile Allah’ın tüm günahları affedebileceğini açıkça nazara vermektedir. Netice olarak, hadislerde geçen “lanet” ifadeleri, bir hükümden çok, bir uyarı ve sakındırma dilidir. İslam’da hiçbir günah, tövbe kapısını tamamen kapatmaz. Şirk dışında, insan tövbe ettiği takdirde bütün günahların affedilmesi mümkündür. Bu nedenle önemli olan, işlenen günahta ısrar etmemek ve samimi bir şekilde Allah’a yönelmektir.