Âh sen! Ne mübârek ve nasıl bir eser-i zîbâ ve yektâsın ki, okuyanı ağlatıp, ağlayanı güldürüyor, ölüyü diriltip, eneden geçirip [مُوتُوا قَبْلَ اَنْ تَمُوتُوا] ye götürüyorsun. Büyük bir aşk ve alâka ile kendini dinletip, gönülleri cezbelendiriyor ve rûhları vecde getiriyorsun. Sen çok feyizli, hikmetli ve rahmetli bir hak kitapsın. Sana hakîkî talebe olanlar neden nefis ve mallarını derhâl Allâh’a satıyorlar?¹

Risale-i Nur, Kur’ân’dan aldığı iman hakikatleriyle insanın manevî hayatı üzerinde derin bir tesir bırakan eşsiz bir eserdir. O, yalnız akla hitap eden bir ilim değil, aynı zamanda kalbi, ruhu ve vicdanı ihya eden bir iman dersidir. Okuyanı ağlatır yani insana gafletini ve kusurlarını gösterdiği için önce bir mahviyet ve hüzün hissi uyandırır; fakat ardından ağlayanı güldürür yani iman hakikatlerini akla ve kalbe yerleştirerek insana ümit, huzur ve itminan kazandırır.

Metinde geçen “ölüyü diriltmek” ifadesi ise maddî bir dirilişten ziyade manevî hayatı sönmüş, gaflet ve şüphe içinde kalmış kalplerin iman nuru ile yeniden hayat bulmasını ifade eder. Risale-i Nur, insana nefsinin hakikatte ne kadar aciz ve muhtaç olduğunu göstererek ene ve benlik davasını kırar; böylece Peygamber Efendimiz (asm)' in “Ölmeden önce ölünüz”² hadisinde ifade edilen sırrı ders verir. Bu sır, insanın nefsinin hevâ ve gururundan vazgeçerek kendini Allah’ın kudret ve rahmetine teslim etmesi, yani nefsânî arzulara karşı manevî bir ölüm yaşayarak hakikî kulluk şuuruna ulaşmasıdır.

Risale-i Nur, Kur’ân hakikatlerini hikmetli ve kuvvetli delillerle izah eden bir iman tefsiri olarak kalplerde marifetullah ve muhabbetullah duygularını kuvvetlendirir, insanı rıza-yı ilâhîye yönlendirir. Bu sebeple Risale-i Nur’u hakikî manada anlayan talebeleri, “Allah müminlerden nefislerini ve mallarını cennet karşılığında satın almıştır.”³ ayet-i kerimesi gereğince nefislerini, arzularını ve mallarını Allah yolunda sarf etmeyi büyük bir kazanç ve ebedî saadetin vesilesi olarak görmeye gayret ederler.