Herkesin sağ ve solunda kaydedici melekler sürekli bulunmaktadır. Kur’ân-ı Kerîm’de bu durum şöyle geçmektedir:

O iki kaydedici (melek her yaptığınızı) kaydederken, (onlar) sağdan ve soldan (her iki tarafınızda) oturmakta olan (melek)lerdir. (İnsan) hiçbir söz söylemez ki, mutlaka yanında hazır bir gözetleyici (melek) bulunmasın! ¹

Bu ayet açıkça ifade ediyor ki insanın her an yanında bulunan iki tane melek vardır. Bu melekler insanlardan ayrılmaz, sürekli yanlarında bulunarak yapılan her bir işi kayıt altına alırlar.

Bununla beraber, Resûl-i Ekrem'e (sav) peygamberlik geldikten sonra Hz. Hatice Validemiz, Peygamber Efendimizi (sav) alıp amcasının oğlu Varaka bin Nevfel’e götürür. Varaka bin Nevfel de Peygamberimize (sav) gelen melek ise, o geldiğinde Hz. Hatice Validemizin başını açmasını söyler. Eğer gelen melek ise, başını açtığı anda oradan gidecektir, der ve Hz. Hatice dediği gibi yapar. Cebrail (as), Hz. Hatice Validemiz başını açınca Peygamber Efendimizin (sav) huzurundan kaybolur. Başını tekrar kapayınca Cebrail'in (as) tekrar huzura geldiği rivayet edilir. Bu durum şu şekilde anlatılır:

Varaka b. Nevfel, Hz. Hatice’ye:
“Cebrail; Allah ile peygamberler arasında, Allah’ın emînidir.
Sen, Muhammed’i, görmüş olduğu şeyleri gördüğü yere kadar götür.
Kendisine gelen şey gelince, başını, saçını aç!
Eğer o Allah tarafından ise, Muhammed gördüğü şeyi göremez!” dedi. ²

Varaka bin Nevfel ile ilgili rivayet ise bu meseleyi genel bir hüküm hâline getirmez. Zira o hâdise, tesettür emrinin henüz gelmediği ilk dönemde geçmektedir. Dolayısıyla buradan, “Kadın başını açınca bütün melekler kaçar” şeklinde umumî bir hüküm çıkarılamaz. Ayrıca o rivayette bahsedilen, insanların amellerini yazan melekler değil; vahiy ile alâkalı, hususî vazifeli bir melek, yani Cebrâil Aleyhisselâm gibi mukarrebûn melekler olabilir. Böyle hususî bir hâdiseyi, bütün meleklere ve her zamanı kapsayan bir hüküm gibi anlamak doğru değildir.

Her ne kadar bir bayanın başını açmasıyla bütün meleklerin o ortamı terk edeceği ile ilgili kesin bir şey söylenemese de uygun olan başın ve mahrem yerlerin örtülü olmasıdır. Nitekim bununla ilgili Peygamber Efendimiz (sav) bir hadisinde şöyle buyurur:

Muâviye b. Hayde “Ey Allah’ın Resûlü” dedi, “Örtülmesi gereken yerlerimizi kimin yanında örtelim?”

Hz. Peygamber (sav) şöyle cevapladı: “Hanımından ve cariyenden başka herkese karşı örtülmesi gereken yerlerini ört.”

“Peki, bir erkek başka bir erkeğin yanında nerelerini örtmeli?”

“Gücün yettiğince avret yerlerini kimseye göstermemeye çalış!” buyurdu Peygamberimiz. Muâviye, “Kişi tek başına olunca ne kadar örtünmesi gerekir?” diye sordu bu sefer.

Bunun üzerine Hz. Peygamber, örtünmenin mantığını kavramasına yardım etmek istercesine ona şu cevabı verdi: “Kendisinden hayâ edilip utanılmaya en lâyık olan Allah’tır.” ³

Bu konuya işaret eden bir ayet şu şekildedir:

Artık evlenmeyi ümîd etmeyen (âcizlikten dolayı) oturmuş (kalmış, yaşlı) kadınların, ziynetlerini gösteren kimseler olmamak şartıyla, dış elbiselerini çıkarmalarında kendilerine bir günah yoktur. Fakat (daha da) iffetli davranmak istemeleri kendileri için daha hayırlıdır. Çünkü Allah, Semî' (her konuştuğunuzu işiten)dir, Alîm (kalblerinizde olanı hakkıyla bilen)dir.⁴

Evlenme ümidi taşımayan kadınlar dış örtülerini üzerlerine alıp almamalarında serbest de olsalar, bu tür kadınların dış örtülerini örtünüp iffetli davranmaları onlar için daha hayırlıdır.