Bu ifade ayet olmamakla beraber şu ayetin emrine binaen söylenmektedir ve tabirleri de ayetten alınmıştır:
Artık Kur’ân okuyacağın zaman, kovulmuş şeytandan hemen Allah’a sığın!”1
Ayetteki tabir; “feste’iz billahi mineş şeytanir racîm” dir. Biz de bu emre uyarak, “euzü billâhi mineş şeytanir racîm” deriz. Fark sadece feste’iz ile eûzü kelimelerindedir.
Kurtubî Tefsiri'nin beyanına göre, Euzünün bu şekilde okunmasına dair hem peygamberimizden sahih hadisler rivayet edilmiştir, hem de ulemanın cumhuru bunun üzerinde ittifak etmiştir. Buhari’de geçtiği beyan olunan rivayete göre;
Bir gün Peygamberimiz’in (sav) huzurunda iki adam tartışırlar ve birisinin yüzünde öfke alâmetleri iyice belirgin bir hâle gelir. Bunun üzerine Resulullah (sav), “Ben öyle bir söz biliyorum ki, eğer onu söylese bu hal ondan gider. O söz de eûzü billâhi mineş şeytânir racîm’dir” buyurmuştur..2
Nahl, 16/98
Buhârî, Bed’ü’l-halk 11,
