Hanefîler'e göre eşlerden herhangi birisi vefat ettiğinde aralarındaki nikâh bağı sona erer. Ancak eşlerin birbirine bakma ve birbirini yıkaması meselesinde kadınla erkeğin durumunu farklı değerlendirmişlerdir. Şöyle ki; ölüm iddeti bekleyen kadının, kocasının bedenine bakmasını ve onu yıkamasını caiz görmüşler; erkeğin ise ölen hanımının sadece ellerine ve yüzüne bakabileceğini, fakat onu yıkayamayacağını ifade etmişlerdir. 1
Şâfiî mezhebine göre ise nikâhın doğurduğu sonuçların bir kısmı, ölümle son bulmadığından koca, ölen eşini yıkayabilir.2 Ayrıca Mâlikî ve Hanbelî mezheplerine göre de kocanın hanımını yıkaması caizdir.3
Netice olarak; Şafi mezhebinde koca ölen eşini yıkayabildiği gibi defin esnasında kabirde bulunması da caizdir. Hanefi mezhebinde ise bir kısım alimler öncelik olarak evlatlarının defnetmesini daha uygun bulmakla birlikte kocanın da defin esnasında bulunmasını caiz görmüşlerdir.
Kâsânî, Bedâi‘, 1/304-305
İbnü’l-Hümâm, Fethü'l-kadîr, 2/111
İbn Kudâme, el-Muğnî, 2/394

