Namaz kılarken başı kaldırıp gökyüzüne veya tavana bakmak mekruh görülmüştür¹ ve Peygamber Efendimiz (sav) tarafından kesin bir dille sakındırılmıştır. Enes b. Mâlik radıyallahu anh'den rivayet edildiğine göre Resûlullah (sav) şöyle buyurmuştur:

Bazı kimselere ne oluyor ki, namazlarında gözlerini semaya dikiyorlar?" Sonra sözünü daha da şiddetlendirdi ve: "Ya bundan vaz geçerler, ya da gözlerinin nuru alınır da kör olurlar" buyurdu. ²

Namazın dışındaki normal dualarda durum daha esnektir, ancak edep açısından duada tam bir tevazu içinde olmayı, başın hafif önde, gözlerin kapalı ya da aşağı bakar şekilde dua edilmesi daha güzeldir. Ayrıca göğe bakarak dua etmek, Allah’ın (haşa!) yukarıda bir mekânda olduğu düşüncesine kapılma riskinden dolayı dua ederken yukarı bakma uygun görülmemiştir.