Üstad Bediüzzaman Hazretleri okuduğu virdleri bir prensip dahilinde okumuştur. Bazen virdin tamamını bazen bir kısmını almıştır. Bazen de kendi meslek ve meşrebinin rengini vermek suretiyle ilaveler yapmıştır. Bu durum, Üstad Bediüzzaman Hazretlerinin vird okuma prensibi ile alakalı bir meseledir.

Bediüzzaman Hazretleri Sikke-i Tasdik-i Gaybi Mecmuasında Celcelûtiye Kasidesi'nde atladığı yerle alakalı şu ifadelere yer vermektedir.

Üç aydan beri o kasideyi okuyorum. Yalnız sekiz sahîfeyi, halledemediğim bir vefka dâir olduğu için okumuyordum. Fakat ahirinde (وَصَلِّ اِلٰهٖی) den başlayan ahirki iki sahîfeyi de, ötekilerle beraber okuyordum. Yetmiş defa kat‘î, belki tahminime göre yüze yakın defada istisnasız her defa, ne vakit elime alıp baştan okuduktan sonra ahirini açarken, (فَیَا حَامِلَ الْاِسْمِ الَّذٖی جَلَّ قَدْرُهُ) ile başlayan sahîfe açılıyordu. Ben hayret ediyordum. Onu okumayarak iki sahîfe sonra (وَصَلِّ اِلٰهٖی) ile başlayan iki sahîfe ahirini okuduklarıma zammederek her ne vakit baştan okuduğumda, terk ettiğim sekiz sahîfeye gelirken kitabın bâkî kalan yüze yakın sahîfeleri içinde açtıkça, yine (فَیَا حَامِلَ الْاِسْمِ) sahîfesi açılıyordu. Hayret içinde hayret ediyordum. Elli def‘adan sonra dedim: Acaba bu sahîfe neden açılıyor? Onu da okusam ne olur? Baktım ki, Kasîde-i Celcelûtiye’yi okuduğum maksadın neticesini o sahîfe gösteriyor. Ben terk ettiğimden hata ettiğimi bildim. Ondan sonra okumaya başladım. Ondan sonra, belki kırk defadan fazla el attıkça yine o sahîfe açılıyordu. Nihâyet arkadaşlarıma hikâye ettim. Onlar da hayret içinde hayrette kaldılar. Dedim: Bu Celcelûtiye’nin bir kerâmetidir... ¹

Üstad Hazretleri üç ay boyunca Celcelûtiye Kasîdesi'ni okur. İçinde bir vefk (muska tarzında yazılan dualar) bulunan sekiz sayfayı okumaz, fakat sonundaki وَصَلِّ اِلٰهٖی ile başlayan iki sayfayı her defasında okur. Yüz defaya yakın tekrarında, kitabı açtığında sürekli olarak فَیَا حَامِلَ الْاِسْمِ ile başlayan sayfanın açıldığını hayretle seyreder. Elli defadan sonra bu sayfanın neden açıldığını düşünür ve okumaya karar verir. Okuduğunda, Celcelûtiye’yi okuma maksadının neticesini o sayfanın gösterdiğini fark eder; önceden terk etmesinin hata olduğunu anlar. Bundan sonra o sayfayı da okumaya başlar ve yine defalarca eline aldığında aynı sayfanın açıldığını görür. Bu hâli arkadaşlarına anlatır; onlar da hayret ederler. Üstad Hazretleri bu hadiseyi Celcelûtiye’nin bir kerameti olarak değerlendirir.