Buldukları malları ne yapacaklarını soran sahâbîlere Hz. Peygamber, buldukları bu malı muhafaza edip bir yıl süre ile ilân etmelerini ve sahibini araştırmalarını, beklemelerini, bu esnada malın sahibi çıkıp gelirse iade etmelerini, gelmezse yanlarında emanet olarak bulunmakla birlikte o malı harcayabileceklerini, kullanabileceklerini, bir gün sahibi çıkıp gelirse yine iade etmelerinin gerektiğini ifade etmiştir. Bir başka hadiste de, “Kim bir yitik malı bulursa, iki âdil kimseyi olaya şâhit yapsın, gizleyip saklamasın. Sahibini bulursa ona iade etsin. Bulamazsa o mal Allah’ın malı hükmünde olup Allah onu dilediğine verir”¹  buyurmuşlardır.² 

Buluntu malın üzerinde tasarruf etmek noktasında bir yıllık bekleme süresi esastır. Şahsın kendine kullanması yada yardım kuruluşuna vermesi açısından bir fark yoktur.

1. Ebû Dâvûd, “Lukata”, 1

2. Diyenet İlmihali II, s403