İlgili kısım Risale-i Nur'da şöyle geçmektedir:
Meselâ toprakta, her bir zerresi kābildir ki, muhtelif bütün tohumlar ve çekirdeklere medâr ve menşe’ olsun. Eğer me’mur olmazsa, lâzım geliyor ki, otlar ve ağaçlar adedince ma‘nevî cihâzât ve makineleri tazammun etsin. Veyahut onların bütün tarz-ı teşkîlâtını bilir, yapar, bütün onlara giydirilen sûretleri tanır, dikebilir bir san‘at ve kudret vermek lâzım gelir. Daha sâir mevcûdâtı da kıyâs et. Tâ anlayacaksın ki, her şeyde âşikâre vahdâniyetin çok delilleri var.
Evet, bir şeyden her şeyi yapmak ve her şeyi bir tek şey yapmak, her şeyin Hâlik’ına hâs bir iştir. وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِه۪ fermân-ı zîşânına dikkat et. Demek Vâhid-i Ehad’i kabul etmemek ile, mevcûdât adedince ilâhları kabul etmek lâzım gelir.
Bu paragrafta Bediüzzaman Hazretleri, kâinattaki düzen ve yaratılış üzerinden Allah’ın varlığı ve birliğini ispat etmektedir. Özellikle küçük görünen varlıkların içinde bile büyük bir ilim, sanat ve hikmet bulunduğu gösterilerek, bütün bu düzenin tesadüfle olamayacağı anlatılmaktadır. Bu bağlamda sorduğunuz soruyu örneklendirecek olursak;
"Bir şeyden her şeyi yaratmak" kavramı, özünde tek ve basit görünen bir maddeden, birçok çeşitlilikte ve sanatta harikalar üretilmesidir. Mesela küçük bir tohumun içinde dallar, yapraklar, meyveler ve ağacın bütün planı saklıdır. Aynı şekilde bir damla sudan, anne karnındaki tek bir hücreye (zigottan) sonra göz, kulak, kalp, kemik ve saç gibi birbirinden tamamen farklı organların oluşup insanı şekillendirmesi, yani tek bir şeyden koca bir insanın inşa edilmesi de bir şeyden her şeyi yaratmaya örnektir. Hem toprak gibi bir maddeden milyonlarca çeşit çiçek, ağaç ve meyvelerin yaratılması da bu hakikati göstermektedir.
“Her şeyden bir şeyi yaratmak” ise, bir varlığın meydana gelmesinde kâinatın birçok unsurunun görev almasıdır. Mesela insanın vücuduna baktığımızda, aslında tüm kâinatın bir özeti gibidir. Yıldızlardaki demir, topraktaki kalsiyum, okyanuslardaki su, havadaki azot ve oksijen, kısacası evrende ne kadar element ve madde varsa, hepsi hassas ölçülerle bir araya getirilerek insanı oluşturur. Biz her gün kâinatın dört bir yanından gelen rızıkları (Güneş'in enerjisini, toprağın mineralini, bulutun suyunu) tüketiyoruz ve bu "her şey", bizim bedenimizde "bir tek şey" yani bir hücre, bir damla kan olur. Kâinat bir fabrika gibi çalışır ve nihai ürün olarak insanı verir. Dolayısıyla, evrendeki her şeyi bir araya getirip onlardan tek bir insanı yapmak, ancak kâinatın tamamına hükmeden, her şeyin yaratıcısı olan tek bir Allah'ın işi olabilir. Hem çeşit çeşit hayvansal ve bitkisel gıdaları tüketiriz, neticede bir cilde ve bedene dönüştüğünü de görürüz. Her şeyden bir şeyin yaratılmasının daha çok misalleri mevcuttur.
Bu da gösteriyor ki bütün varlıklar birbiriyle bağlantılıdır ve hepsi tek bir Allah'ın idaresi altındadır. Çünkü bütün bu unsurları aynı anda bilen, ölçen ve uyum içinde çalıştıran ancak her şeyi yaratan Allah olabilir. Eğer bu harika işleri sonsuz güç sahibi bir yaratıcıya vermezsek, her bir atoma büyük bir ilim, sanat ve kör bir tesadüfün yapamayacağı kadar muazzam bir güç yüklemek zorunda kalırız. Yani bir Allah'ı kabul etmeyen, dünyadaki atomlar sayısınca İlâhları kabul etmek gibi mantıksız bir yola sapmış olur. Ayette de belirtildiği gibi, aslında evrendeki her bir şey, kendi lisanıyla bu harika sanatı sergileyen yaratıcısını tesbih etmekte ve O'nun birliğini haykırmaktadır.
