İlgili yer şöyle geçmektedir:

Üçüncü Düsturunuz: Bütün kuvvetinizi ihlasta ve hakta bilmelisiniz. Evet, kuvvet haktadır ve ihlastadır. Haksızların kuvveti dahi, haksızlıkları içinde gösterdikleri ihlas ve samimiyet yüzünden kuvvet kazanıyorlar.

Evet, kuvvet hakta ve ihlasta olduğuna bir delil, şu hizmetimizdir. Bu hizmetimizde bir parça ihlas, bu da‘vayı isbat eder ve kendi kendine delil olur.¹

Yani Bediüzzaman Hazretleri bu paragrafta, gerçek kuvvetin maddi güçte, kalabalıkta veya makamda değil, haklı bir davaya samimiyetle bağlanmakta olduğunu ifade etmektedir. “Evet, kuvvet hakta ve ihlasta olduğuna bir delil, şu hizmetimizdir. Bu hizmetimizde bir parça ihlas, bu davayı ispat eder ve kendi kendine delil olur.” sözüyle de bunu kendi hizmeti üzerinden açıklamaktadır. Burada bahsedilen “şu hizmetimiz”, Risale-i Nur hizmetidir. Bediüzzaman Hazretleri, bu hizmette bulunan ihlas sayesinde elde edilen başarıların, kuvvetin gerçekten hakta ve ihlasta bulunduğunu gösterdiğini söylemektedir. Yani bu hizmetin ulaştığı neticeler, başka bir delile ihtiyaç bırakmadan bu hakikati ispat etmektedir. Bediüzzaman Hazretleri bu sözünü metnin devamında, kendi hayatından verdiği bir örnekle şöyle açıklamaktadır:

Çünkü yirmi seneden fazla kendi memleketimde ve İstanbul’da ettiğimiz hizmet-i ilmiye ve diniyeye mukābil, burada yedi sekiz senede yüz derece fazla edildi. Halbuki, kendi memleketimde ve İstanbul’da, burada benimle çalışan kardeşlerimden yüz, belki bin derece fazla yardımcılarım varken, burada ben yalnız, kimsesiz, garib, yarım ümmi, insafsız me’murların tarassudat ve tazyikātları altında yedi sekiz sene sizinle ettiğim hizmette, eski hizmetten yüz derece fazla muvaffakıyeti gösteren ma‘nevi kuvvetin, sizlerdeki ihlastan geldiğine kat‘iyen şübhem kalmadı.²

Yani İstanbul'da çok daha fazla yardımcısı ve daha elverişli şartları olmasına rağmen, sürgün hayatında (Barla'da) az sayıda talebeyle ve çok zor şartlar altında çok daha büyük neticeler elde edildiğini belirtmektedir. Bunun sebebi ise ne sayı fazlalığı ne de maddi imkanlardır. Eğer öyle olsaydı, İstanbul'da iken daha çok hizmet edilmesi lazımdı. Buna karşılık, ağır şartlara rağmen çok daha büyük muvaffakiyet elde edilmesini talebelerinin ihlası ve Allah rızasını esas alarak samimiyetle hizmet etmelerine bağlamaktadır. Yani başarının asıl kaynağı makam veya maddi imkanlarda değil, hakka bağlılıkta ve ihlastadır.