[101]

[بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ]

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ بِعَدَدِ عَاشِرَاتِ دَقَٓائِقِ لَیَالٖی شَهْرِ رَجَبَ وَشَعْبَانَ وَرَمَضَانَ

[Bu mektûb gāyet ehemmiyetlidir]

Azîz, sıddîk kardeşlerim,

Bugünlerde, Kur’ân-ı Hakîm’in nazarında îmândan sonra en ziyâde esas tutulan takvâ ve amel-i sâlih esaslarını düşündüm. Takvâ, menhiyâttan ve günâhlardan ictinâb etmek; ve amel-i sâlih, emir dâiresinde hareket ve hayrât kazanmaktır. Her zaman def‘-i şer, celb-i nef‘a râcih olmakla beraber, bu tahrîbât ve sefâhet ve câzibedâr hevesât zamanında, bu takvâ olan def‘-i mefâsid ve terk-i kebâir üssül’esâs olup büyük bir rüchâniyet kesb etmiş.

Bu zamanda tahrîbât ve menfî cereyân dehşetlendiği için, takvâ bu tahrîbâta karşı en büyük esastır. Farzlarını yapan, kebîreleri işlemeyen, kurtulur. Böyle kebâir-i azîme içinde amel-i sâlihin ihlâsla muvaffakiyeti pek azdır. Hem az bir amel-i sâlih, bu ağır şerâit içinde çok hükmündedir.

Hem takvâ içinde bir nevi‘ amel-i sâlih var. Çünki bir haramın terki, vâcibdir. Bir vâcibi işlemek, çok sünnetlere mukābil sevâbı var. Takvâ, böyle zamanlarda, binler günâhın tehâcümünde bir tek ictinâb, az bir amelle yüzer günâh terkinde, yüzer vâcib işlenmiş oluyor. Bu ehemmiyetli nokta niyetiyle, takvâ nâmıyla ve günahtan kaçınmak kasdıyla menfî ibâdetten gelen ehemmiyetli a‘mâl-i sâlihadır.

Risâle-i Nûr şâkirdlerinin, bu zamanda en mühim vazîfeleri, tahrîbâta ve günâhlara karşı takvâyı esas tutup davranmak gerektir. Mâdem her dakîkada, şimdiki tarz-ı hayat-ı ictimâiyede yüz günâh insana karşı geliyor. Elbette takvâ ile ve niyet-i ictinâb ile, yüz amel-i sâlih işlemiş hükmündedir.

Ma‘lûmdur ki, bir adamın bir günde harâb ettiği bir sarayı, yirmi adam, yirmi günde yapamaz. Ve bir adamın tahrîbâtına karşı yirmi adam çalışmak lâzım gelirken, şimdi binler tahrîbâtçıya mukābil, Risâle-i Nûr gibi bir ta‘mîrcinin bu derece mukāvemeti ve te’sîrâtı pek hârikadır. Eğer bu iki mütekābil kuvvetler bir seviyede olsa idi, onun tamirindeki mu‘cizevârî muvaffakiyet ve fütûhât görülecekti.

Ezcümle: Hayât-ı ictimâiyeyi idare eden en mühim esas olan hürmet ve merhamet, gāyet sarsılmış. Bazı yerlerde, gāyet elîm ve bîçâre ihtiyârlar ve peder ve vâlideler hakkında dehşetli netîceler veriyor. Cenâb-ı Hakk’a şükür ki, Risâle-i Nûr, bu müdhiş tahrîbâta karşı girdiği yerlerde mukāvemet ediyor, ta‘mîr ediyor. Sedd-i Zülkarneyn’in tahrîbiyle Ye’cûc ve Me’cûclerin dünyayı fesâda vermesi gibi, şerîat-ı Muhammediye asm olan sedd-i Kur’ânînin tezelzülüyle de Ye’cûc ve Me’cûc’den daha müdhiş olarak ahlâkta ve hayâtta zulmetli bir anarşilik ve zulümlü bir dinsizlik fesâda ve ifsâda başlıyor.

Risâle-i Nûr’un şâkirdleri, böyle bir hâdisede ma‘nevî mücâhedeleri, inşâallâh zaman-ı sahâbedeki gibi az amelle, pek çok büyük sevâb ve a‘mâl-i sâlihaya medâr olur.

Azîz kardeşlerim İşte böyle bir zamanda, bu dehşetli hâdisâta karşı, ihlâs kuvvetinden sonra bizim en büyük kuvvetimiz, iştirâk-i a‘mâl-i uhreviye düstûruyla birbirimize kalemler ile, her birinin a‘mâl-i sâliha defterine hasenât yazdırdıkları gibi; lisânlarıyla her birinin takvâ kal‘asına ve siperine kuvvet ve imdâd göndermektir. Ve bilhassa fırtınalı tehâcüme hedef olan bu fakîr ve âciz kardeşinize, bu mübârek şuhûr-u selâsede ve eyyâm-ı meşhûrede yardımına koşmak, sizin gibi kahraman ve vefâdâr ve şefkatkârların şe’nidir. Bütün rûhumla bu imdâd-ı ma‘nevîyi sizden ricâ ediyorum. Ve ben dahi, îmân ve sadâkat şartlarıyla, Risâle-i Nûr talebelerini bütün duâlarıma ve ma‘nevî kazançlarıma, yirmi dört saatte, iştirâk-i a‘mâl-i uhreviye düstûruyla, bazen yüz def‘adan ziyâde Risâle-i Nûr talebeleri ünvânıyla hissedâr ediyorum.

Bu kerre kâtib Osmân kardeşimizin gāyet câmi‘ ve çok müjdeli mektûbu bu havâlîde bir bayram yaptırdı, birbirimize tebrîke sevk eyledi. Cenâb-ı Hakk ondan ve sizden ebeden râzı olsun. Ve onun sisteminde sebâtkâr çok şâkirdleri yetiştirsin. Âmîn. Gül ve Nûr ve mübârekler ve medrese-i nûriye hey’etler ve ümmî ihtiyârlar ve ma‘sûmlar başta olarak umûm kardeşlerimize ve hemşîrelerimize selâm ve selâmet ve saâdetlerine duâ ediyoruz.

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Kardeşiniz Saîdü’n-Nûrsî

[102]

[بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ]

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ دَٓائِمًا اَبَدًا

Azîz, sıddîk kardeşlerim,

Dün Emîn, bu havâlîye gelen bir kolordu münâsebetiyle, istemediğim ve Rus’un harbe devamını bilmediğim hâlde, Rusya’nın Kafkas’la ittisâli kesilmesini söyledi. Ben onun sözünü kesip susturduğum hâlde, kalbim ehemmiyetle bir alâka gösterdi. Sonra, bugün namazda ve tesbîhâtında iken, ma‘nevî tarzda denildi ki: Küre-i arzda çarpışan, mücâdele eden cereyânlardan her hâlde birisi İslâmiyet’e ve Kur’ân’a ve Risâle-i Nûr’a ve mesleğimize tarafdâr olacak. Bu noktadan ona karşı merâkla bakmak gerektir. Bakmamak için bir-iki mektûbda yazdığım sebebler çendân kalbe, akla kâfîdir. Fakat merâklı ve hevesli olan nefse kâfî gelmiyor diye kalbime geldi. Aynen tesbîhâtta ihtâr edildi ki:

Ehemmiyetli sebebi ise, bakmakta bir tarafa tarafgîrlik hissi uyanır. Tarafgîr nazarı ise, tarafdâr olduğu cereyânın kusûrunu görmez, zulmüne rızâ gösterir, belki alkışlar. Hâlbuki küfre rızâ, küfür olduğu gibi; zulme râzı olmak dahi zulümdür. Elbette zemîn yüzünde bu dehşetli düelloda semâvâtı ağlatacak zulümler ve tahrîbât oluyor. Çok ma‘sûm ve mazlûmların hukukları kayboluyor, mahvoluyor. Mimsiz, gaddâr medeniyetin zâlimâne düstûru olan, Cemâat için ferd fedâ edilir. Milletin selâmeti için cüz’î hukuklara bakılmaz diye, öyle dehşetli bir zulüm meydanı açmış ki, kurûn-u ûlâ vahşetlerinde de emsâli vukū‘ bulmamış.

Kur’ân-ı Mu‘cizü’l-Beyân’ın adâlet-i hakîkiyesi, Bir ferdin hakkını cemâate fedâ etmez. Hak haktır. Küçüğe büyüğe, aza çoğa bakılmaz diye kanun-u semâvî ve hakîkî adâlet noktasında Risâle-i Nûr şâkirdleri gibi hakîkat-i Kur’âniye ile meşgul adamlar, zarûret olmadan, lüzûmsuz, yalnız hevesli bir merâk için netice i‘tibâriyle fâidesi bulunan ve netice daha gelmeden evvel lüzûmsuz bakmak ve zâlimâne tahrîbâtlarını alkışlamak sûretiyle, İslâmiyet ve Kur’ân lehine

hizmet edeceği o cereyânın harekâtını fikren ta‘kîb etmekle meşgul olmak münâsib olmadığı için, nefis de, akıl ve kalbe tâbi‘ olup merâkını bırakmış diye anladım.

İkinci Mes’ele: Risâle-i Nûr’un Isparta’da kat‘î galebesi, zındıkları şaşırttı. Fakat bazı mütemerrid ve muannid ve ölen herifin rûh-u habîsi hükmünde bazı zındıklar, o mağlûbiyete karşı gelmek fikriyle, baştan aşağıya kadar Kur’ân ve Peygamber asm aleyhinde, fakat perde altında, aynen münâzara-i şeytâniye bahsinde hizbüşşeytânın Peygamber asm ve Kur’ân hakkında mesleklerince söyledikleri ta‘birâtı, başka bir tarzda o zındık herif isti‘mâl etmiş. Onun gibi yahûdî, mütemerrid ve dinsiz feylesoflarından ve Avrupa’nın zındıklarının eskiden beri Kur’ân ve Peygamber’in asm hâlâtından medâr-ı tenkîd buldukları noktaları, bu İslâm ismi altındaki zındık, kurnazcasına, sâfdil Müslümanlara ve Risâle-i Nûr’u görmeyenlere dinlettirmek ve göstermek için öyle bir tarzda gitmiş ve küfrünü gizlemeye çalışmış ki, şeytanette şeytandan ileri gitmiş. Beni çok müteessir etti.

Kardeşimiz Sabrî’nin mektûbunda, Muannid mülhidlerin, Risâle-i Nûr’un cereyânına karşı kurdukları çürük ve vâhî hud‘aları, örümcek ağı ve yuvası gibi kuvvetsiz; ve o şeytanet perdeleri kıymetsiz ve mukāvemetsizdir. Risâle-i Nûr’a karşı yırtılır ve yırtılacaktır dediği gibi, bu zındık ve muannid ve mütemerrid ve ölen herifin rûh-u habîsi olan zındığın yazdığı ve zâhiren müslümanlara Türkçülük lehinde, fakat hakîkatte Kur’ân ve Peygamber’in asm azamet ve haşmet-i ma‘neviyelerini kırmak ve hiçe indirmek ve âdîleştirmek niyetiyle yazılan bu matbû‘ eserde, Mu‘cizât-ı Kur’âniye ve Mu‘cizât-ı Ahmediye’ye asm karşı, örümcek ağı da olamaz, parçalanır. Fakat binler teessüf ki, Risâle-i Nûr’u görmeyenlere kat‘î zarar verdiği gibi, Risâle-i Nûr’u görenler de merâk edip, Acaba ne var? demekle, sâfî kalblerini bulandırır. Lâakal, vesvese ve evhâm verir.

Risâle-i Nûr’un kahraman şâkirdleri böyle şeylere karşı müteyakkız davranmak ve fa‘âliyetlerini ziyâdeleştirmek lâzım geliyor. Fenâ şeyle zihnen meşgul olmak da fenâ olduğu için kısa kesiyorum. Sakın ona ehemmiyet vermekle halkları meraklandırıp baktırılmasın. Belki ehemmiyetsiz, dinsizcesine, yalnız esmâ-yı mübâreke ve âyât-ı mübârekenin bazı meâli içinden hâriç kalmak i‘tibâriyle, ehemmiyetsiz bir paçavradır bilinsin. Bu herifin ne derece

haddinden tecâvüz ettiğini bu temsîlden anlayınız. Meselâ, çok uzak bir mecliste, mütehassıs ve müdakkik âlimlerin okudukları ve tedkîk ettikleri bir kitaba ve ders aldıkları bir zâta, pek uzak bir mesâfede bakmak isteyen ve görmeyen bir ebleh, o âlimlerin aksine hüküm verip onları tenkîd eden, dîvânece hezeyân eder.

Cenâb-ı Hakk, ehl-i îmânı ve Risâle-i Nûr şâkirdlerini böylelerin şerrinden muhâfaza eylesin. Âmîn. Umûm kardeşlerimize birer birer selâm ediyoruz.

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Kardeşiniz Saîdü’n-Nûrsî

[103]

[بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ]

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ بِعَدَدِ حُرُوفِ الْقُرْاٰنِ وَاَسْرَارِهٖ

Azîz, sıddîk kardeşlerim,

Hizbü’l-Kur’âni’l-A‘zam’ın tab‘ına muvaffakiyet, Risâle-i Nûr’un inşâallâh fütûhâtına ve mu‘cizeli Kur’ân’ın tab‘ına bir pişdârdır. Sizleri tebrîk ediyoruz, bu şuhûr-u mübârekede o Hizbü’l-A‘zam’ın kazandıracağı sevâbın bir misli, defter-i a‘mâlinize girecek. Bu büyük ma‘nevî kâr, ona sarf olunan mal ve vakit ve hizmetten çok ziyâdedir. Kahraman Tâhirî bu hizmette elhak muvaffakiyetle tam iktidarını gösterdi. Her bir nüshanın satıldığı vakit hediyesi kaç kuruş ise bize bildiriniz. Hem bu havâlîye göndereceğiniz mikdârı şu adresle gönderiniz. Çankırı’da komisyoncu Mustafa İpek vâsıtasıyla Kastamonu'da Nasrullah Câmi‘i şadırvanında Çaycı Emîn’e gönderilecek.

Kahraman Tâhirî’nin yazdığı tarzdaki tab‘ çok müşkilâtlı olmuş. Bu kadar müşkilât içinde, vukū‘ bulmamış bir tarzda tevâfuklu çıkması, bir eser-i inâyettir. Cenâb-ı Hakk’a hadsiz şükür olsun. Tâhirî’nin Onuncu Söz'ün mülhakātıyla,

Küçük Alî’nin yazdığı lâhikalı tarzda münâsib midir? diye sormasına deriz: Evet, münâsibdir. Yalnız ism-i Hayy’dan aldığı parçanın haşre âit münâsib olmayan bir parçası girmiş. Hem daha başka risâlelerde haşre âit müessir parçalar bulsanız, ilhâk edersiniz.

Hem Mu‘cizât-ı Kur’âniye olan Yirmi Beşinci Söz âhirleri acelelik belâsıyla mücmel kaldığına bedel, ona zeyil ve lâhika olmak için Sabrî’ye birkaç ay evvel yazdığım bir mektûbdaki Kendi yazdığı nüshasına ilâve et demiştik. Hem Hasan Âtıf’ın bana yazdığı Mu‘cizât-ı Kur’âniye’ye Kur’ân’ın mu‘cizâtına âit bazı parçaları burada biz ilhâk ettik. Siz de Kur’ân’ın i‘câzıyla münâsebetdâr mühim nükteler ve Yirminci Söz, Sûre-i Feth’in âhir âyeti, Feth'in ve Rumûzât-ı Semâniye'ye âit fihristenin yazdığı parçaları gibi tensîb ve tensîkinizle ilhâk etseniz iyi olur. Tâ ki Mu‘cizât-ı Ahmediye asm Risâlesi gibi Onuncu Söz, Yirmi Beşinci Söz lâhikalarıyla tam tekemmül etsin. Ve o üç erkân-ı îmâniye tam kuvvetlerini, haşmetlerini mülhidlere göstersin. On Sekizinci Lem‘a'nın tek fihristesi ise, yazması sizlere âittir. Siz yazınız, bize de gönderiniz.

Kardeşimiz Marangoz Ahmet’in medrese-i nûriyenin başlarından olan Hâfız Muhammed’in tam berâati ve bütün risâlelerini teslîm alması, onun dediği gibi bir kerâmet-i nûriyedir. Biz de tasdîk ediyoruz. Rüyasında Hazret-i Alî radıyallâhü anhın etrafımızdaki yılanları öldürmesi ta‘bîri, pek zâhir bir rüyâ-yı sâdıkadır. Hocanın suâline verdiği zerâfetli cevâb ve temsîlî bir teşbîh cihetiyle o rüyanın bir ma‘nâ-yı işârîsi altına girebilir. Yoksa böyle sarîh şeylere ma‘nâsı budur denilse, münâsib olmaz. Orada bulunan umûm kardeşlerimize selâm ve duâ eder ve duâlarını isteriz.

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Kardeşiniz Saîdü’n-Nûrsî

[104]

[بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ]

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ دَٓائِمًا اَبَدًا

Azîz, sıddîk kardeşlerim,

Sizin fevkalâde sebât ve ihlâsınızın galebesi ve o musîbeti def‘inden sonra, ehl-i dünyâ cebheyi değiştirdi. Zındıkanın desîseleriyle, bu havâlîde bizlere karşı perde altında maddî ve ma‘nevî tahşîdâtı başlamış. Gāyet dikkatle ve şeytancasına, şâkirdlerin hakîkî kuvvetleri olan tesânüdü bozmaya çalışıyorlar. Sizlere risâleleri iâde ettikleri hâlde, kurnazcasına dolaplar çevriliyor. Biz, sizin bir şu‘beniz hükmünde olduğumuz hâlde, bizi asıl ve merkez telakkî ettiklerinden, daha ziyâde desîseleri bize karşı isti‘mâl ediyorlar. Hâfız-ı Hakîkî Cenâb-ı Hakk’dır. İnşâallâh hiç bir zarar edemeyecekler. Fakat bu şuhûr-u mübârekenin eyyâm ve leyâlî-i mübârekesinde hâlis duâlarınızla bize yardım ediniz. Bir şey yok. Fakat mümkün oldukça ihtiyâtlı ve dikkatli olunuz. Hazret-i Alî ra ve Gavs-ı Geylânî ks gibi kahramanların ma‘nevî te’mînâtı قُلْ وَلَا تَخَفْ ve وَلَا تَخْشَ hitâbları, bize her vakit cesâret ve kuvve-i ma‘neviyeyi veriyor.

Kâtib Osmân’ın mektûbunda, kahraman Rüşdü’nün bahâdır biraderi Burhân’ın, risâlelerin kurtulmasına çok hizmet ettiğini yazıyor. Zâten o cesûr kardeşimizin eskiden de bu çeşit hizmetleri vardı. Hem ona, hem Risâle-i Nûr’un kurtulmasına çalışanlara ve medhali bulunanlara, hatta mahkeme reîsine ve insaflı a‘zâlarına hem duâ, hem teşekkür ediyoruz. Münâsib görülse, mahkeme reîsine husûsî teşekkürümüzü beyân edersiniz. Vaktimiz şimdi çok dar olduğu için kısa kesiyorum. Kusura bakmayınız. Oradaki kardeşlerinize birer birer selâm ve selâmetlerine duâ ve duâlarını istiyoruz

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Kardeşiniz

Saîdü’n-Nûrsî

[105]

[بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ]

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ بِعَدَدِ عَاشِرَاتِ دَقَٓائِقِ هٰذِهِ الشُّهُورِ الثَّلَاثَةِ

Azîz, sıddîk kardeşlerim,

Evvelen: Sizin geçmiş Leyle-i Mi‘râc ve gelecek Leyle-i Berât’inizi tebrîk ediyoruz ve makbûl duâlarınızı ricâ ediyoruz.

Sâniyen: Yirmi Beşinci Söz olan Mu‘cizât-ı Kur’âniye’nin nısf-ı âhiri, acelelik belâsıyla gāyet mücmel kalmasına bedel, size evvelce yazdığım gibi, bazı lâhikaları onun âhirinde ilhâk etmiştik. Şimdi en mühim bir parça, yirmi sene evvel tab‘ edilen Lemeât’da gördük. Onu da Mu‘cizât-ı Kur’âniye zeyilleri içine derci pek münâsib görüldü. Kahraman Tâhirî’nin bana getirdiği bir nüsha Lemeât’ı çok kıymetdâr gördüm. Eğer bir nüsha daha o havâlîde varsa, siz de o parçayı nüshalarınızın âhirinde yazarsınız. Zâten Lemeât, kendisi de hârikadır. Ramazân-ı Şerîf’de, yirmi gün zarfında, nesir bir sûrette, tekellüfsüz, birden yazılmış. Sonra baktık, sehl-i mümteni‘ gibi bir nesr-i manzûm ve bir nazm-ı mensûr sûretini almış. İçinde bu parça daha hârikadır. Lemeât’da o parçanın serlevhası Îcâz ile beyân i‘câz-ı Kur’ân

Bir zaman rüyada gördüm ki, Eğri Dağı altındayım. Birden dağ patladı, dağ gibi taşları âleme dağıttı, sarstı cihânı.: Bundan, tâ Nazar ikidir. Biri zulmetdâr, diğeri ziyâdâr serlevhasına kadar. Eğer Lemeât sizin elinize geçmemişse, o parçayı buradan size göndereceğiz.

Sâlisen: Hem latîf, hem güzel, zarîf bir hâdiseyi söyleyeceğim. Bu memlekette Risâle-i Nûr’a erkeklerden ziyâde fedâkârâne yapışan ihtiyâre hanımlar ve ihtiyâre hükmünde ma‘sûme genç hanımlar, eski zaman sırmalı, yaldızlı gelinlik cihâzâtının içinde kıymetdâr parçaları Risâle-i Nûr’un eczâlarının cildleri üstüne çekip, bütün risâleler altın yaldız ile cildlemiş gibi bir tarza girdi. Risâle-i Nûr’un ma‘nen güzelliğine ve Husrev ve Tâhirî ve Ali’lerin ve Hasan Âtıf ve Âsım gibi kardeşlerimizin yaldızlı yazılarının cemâline, cildi üstünde de şirin bir güzellik daha ilâve ettiler. Hâfız Alî’nin mektûbunda yazdığı Ümmühân ve Şâhide değerinde, burada Risâle-i Nûr’a bütün kuvvetiyle çalışan çok hemşîrelerimiz var. Meselâ Âsiye, Saniye, Ulviye, Lütfiye, Aliye gibi Risâle-i Nûr’un şâkirdleri,

oradaki hemşîrelerine ve kardeşlerine selâm ve duâ ediyorlar. Biz de onlar gibi umûm kardeşlerimize birer birer selâm ve duâ ederiz.

Kardeşiniz Saîdü’n-Nûrsî

Mâşâallâh Salâhaddin Çelebi şarkta Kars’ta, garbtaki Isparta kahramânlarına omuz omuza verip fütûhât yapıyor, pederi Nazîf'e yetişmeye çalışıyor. Bu baba-oğul, hakîkaten Risâle-i Nûr’un iki kahramanıdırlar. Başta Nazîf, Emîn, Hilmî, Zühdü, Salâhaddîn, Feyzî olarak burada umûm kardeşlerimiz oradaki umûm kardeşlerine selâm ederler.

[106]

[بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ]

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ بِعَدَدِ عَاشِرَاتِ دَقَٓائِقِ شَهْرِ شَعْبَانَ وَرَمَضَانَ

Azîz, sıddîk, mübârek, metîn kardeşlerim,

Sizin Leyle-i Berât’inizi ve gelen Ramazân-ı mübârekinizi tebrîk ederiz. Cenâb-ı Hakk’a yüz binler şükür olsun ki, Risâle-i Nûr kendi kendine tevessü‘ ediyor. Her tarafta fütûhâtı var. Ehl-i dalâletin hileleri onu durdurmuyor. Bilakis çok dinsizler teslîm-i silâh ediyorlar. Hâfız Alî’nin dediği gibi, korkuları pek ziyâdedir. Şimdi dinsizlik taassubuyla değil, korku cihetiyle ilişiyorlar. O korku, Risâle-i Nûr lehine dönecek inşâallâh.

Nûr fabrikasının sâhibi, bu def‘aki mektûbundaki hârika ve yüksek duâsı, onun fevkalâde ihlâs ve sadâkatinin bir tereşşuhâtı nazarıyla baktığımızdan, bin derece haddimden ziyâde hüsn-ü zannını Risâle-i Nûr hesabına kabûl edip, duâsına âmîn deriz. O Nûr fabrikasının mektûbu, Hasan Âtıf’ın mektûbuyla Leyle-i Berât akşamında elimize geçti. O gecemize, bereketli ve mübârek bir tebrîk nev‘inde telakkî eyledik. Hasan Âtıf’ın uzun mektûblarına uzun bir mektûbla cevâb vermek onun hakkıdır. Fakat onun tam kanâat getirdiği terk-i şahsiyet ve teveccüh eylediği şahsiyet-ima‘neviye-i nûriye, husûsî mektûba ihtiyâç göstermiyor. Hâlis, muhlis Âtıf’ın uzun mektûblarında üç ehemmiyetli cihet gördük:

Birincisi: Bu âciz kardeşiniz, nasıl ki esrâr-ı gaybiye-i Kur’âniyeye tevâfuk anahtarıyla bir zaman müteveccih oldu. Kaç def‘a kapı açıldı. Fakat onda istihdâm edilmedim, kapandı. Çünki hakāik-i îmâniyeye hizmet ciheti yüz def‘a ihtiyâç noktasında müreccah olduğundan, o merâklı, zevkli olan tevâfukāt-ı gaybiye o vazîfe-i hakîkiyeye mâni‘ olmasından o yolu bıraktık. Aynen öyle de, Hasan Âtıf’ın gāyet sâfî kalbi ve gāyet ince hissiyâtı ve gāyet hâlis sadâkati onu Risâle-i Nûr’un hazinesine garîb bir tevâfuk anahtarıyla girmeye çalışıyor. Gāyet zevkli bir hakîkati hissediyor. Fakat hissiyâtını kuvvetli şeylerle bağlayıp ifade edemiyor. Hâlbuki onun fevkalâde, herkesin nazar-ı istihsânını kendine celb eden kalemi ve sadâkat ve ihlâsı, en ehemmiyetli vazîfe olan Risâle-i Nûr’un neşrindeki hizmetine bir derece zarar verdiğinden, o da benim gibi o zevkli, merâklı yolda çok meşgul olmasa, daha ziyâde ondan istifâde edilir.

İkinci cihet: Hakîkaten Âtıf, fıtraten Risâle-i Nûr’a ve meşrebine ve hizmetine ve tam talebe olmasına ve sırr-ı ihlâs ile fenâ fil-ihvân düstûruna tam müsâiddir. Fakat pek hassâs ve ince düşünceleri vardır. Hatta ben iyi dikkatle ancak hissedebiliyorum.

Üçüncü: Müstesnâ ve parlak hattıyla beş-on mühim düstûrları ve vecîzeleri Risâle-i Nûr’dan intihâb edip on parça kâğıtlar yazıp göndermiş. Biz de o mübârek vecîzeleri odamızda her gelenlere Âtıf’dan bir ders-i nûriye almak ve Âtıf’a hayır kazandırmak için duvara astık, odamızı tezyîn ettik.

Azîz kardeşlerim Bu mübârek Ramazân’da dahi geçen Ramazân gibi, bu âciz ve zayıf kardeşinize, ma‘nevî ve uhrevî sa‘y ve çalışmanızdan zekât mikdârınca vermenizi ve onun hesabına bir mikdâr çalışmanızı ve ziyâde hüsn-ü zannınız ile ona tahmîl ettiğiniz ağır yüke o cihette yardımınızı pek çok ricâ ederim.

Derd-i maîşet sersemliğiyle, ekser halk âhiret işlerine ikinci derecede bakmalarından, ehl-i dalâlet istifâde edip onları avlıyorlar. Risâle-i Nûr şâkirdleri kanâat ve iktisâd düstûrlarıyla bu ma‘nevî hastalığa da mukābele ederler, inşâallâh.

Umûm kardeşlerimize birer birer selâm ve duâ ederiz

Kardeşiniz Saîdü’n-Nûrsî

[107]

[بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ]

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ

Azîz, sıddîk kardeşlerim,

Sizin mübârek Ramazân-ı Şerîf’inizi tebrîk ediyoruz. Cenâb-ı Erhamürrâhimîn bu Ramazân-ı mübârekin hürmetine, Rahmeten Lil’âlemîn olan Resûl-ü Ekrem Aleyhissalâtü Vessellâm'ın hürmetine rahmetiyle imdâd eylesin. Âmîn. Âsâr-ı gazab-ı İlâhî olan âfât ve dalâletlerden muhâfaza eylesin. Âmîn. Ve Risâle-i Nûr şâkirdlerini neşr-i envâr-ı Kur’âniyede muvaffak eylesin. Âmîn. Âmîn.

Hizbü’l-A‘zam-ı Kur’ânî’nin gelmesini iştiyâkla bekliyoruz.

Sâniyen: Hâfız Alî’nin mektûbunda, kahraman Süleyman Rüşdü’nün gelmesini tebşîr ediyor. Biz de ona, Binler safâlarla geldin deyip ve üç cihetle onu ve ma‘sûmlarını tebrîk ediyoruz. Ve Hasan Âtıf’ın, Demirci Mehmed nâmını verdiği Bedevî kardeşimize yazdığı uzun mektûbu, buradaki kardeşlerimize ihlâs noktasında ehemmiyetli te’sîri var. İhlâs Risâlesi’nin sırrını ve düstûrlarını yerleştirmeye çalışması, bizi çok mesrûr eyledi. Cenâb-ı Hakk, onun gibi hâlis kardeşleri çoğaltsın. Ve Âtıf’ın o mektûbda medrese-i nûriyedeki kahramanlardan kıymetdâr bir-iki yüksek ihtiyârın, Risâle-i Nûr’a parlak irtibâtları, bizi sürûr yaşıyla ağlattırdı.

Bu def‘a, evvelce size gönderilen gençler îkāznâmesinin bir tetimmesi olarak bu havâlîdeki tehlikeli vaz‘iyette bulunan gençlere bir ihtârnâme nâmında bir fıkra gönderiyoruz. Tâ ki Risâle-i Nûr’un genç şâkirdlerinin gittikleri istikāmet ve iffet ve ittibâ‘-ı sünnet-i seniye, gençlik noktasında ne kadar kıymetdâr bulunduğunu ve hakîkî ve zevkli gençlik ise, o tarzdaki bahtiyarların gençlikleri olduğunu bir kat daha isbat edip, hakîkî genç Türkler kimler olduğunu göstersin.

Umûm kardeşlerimize ve hemşîrelerimize selâm ve duâ ederiz. Ve mübârek duâlarını bu mübârek Ramazân-ı Şerîf’de ve bire bin kazancı kazandıran eyyâm ve leyâlî-i mübârekede ricâ ediyoruz.

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Kardeşiniz Saîdü’n-Nûrsî

Evvelce size gönderilen gençler îkāznâmesinin bir tetimmesi

[Birkaç bîçâre gençlere verilen bir tenbîh, bir ders ve bir ihtârdır]

Bir gün yanıma parlak birkaç genç geldiler. Hayat ve gençlik ve hevesât cihetinden gelen tehlikelerden sakınmak için te’sîrli bir ihtâr almak isteyen bu gençlere, ben de eskiden Risâle-i Nûr’dan meded isteyen gençlere dediğim gibi bunlara dahi dedim ki: Sizdeki gençlik kat‘iyen gidecek. Eğer siz dâire-i meşrûada kalmazsanız, o gençlik zâyi‘ olup başınıza hem dünyada, hem kabirde, hem âhirette kendi lezzetinden çok ziyâde belâlar ve elemler getirecek. Eğer terbiye-i İslâmiye ile o gençlik ni‘metine karşı bir şükür olarak iffet ve nâmusluluk ve tâatte sarf etseniz, o gençlik ma‘nen bâkî kalacak. Ve ebedî bir gençlik kazanmasına sebeb olacak.

Hayat ise, eğer îmân olmazsa veyâhûd isyan ile o îmân te’sîr etmezse, hayat, zâhirî ve kısacık bir zevk ve lezzetle beraber, binler derece o zevk ve lezzetten ziyâde elemler, hüzünler, kederler verir. Çünki insanda akıl ve fikir olduğu için, hayvanın aksine olarak hazır zamanla beraber geçmiş ve gelecek zamanlarla da fıtraten alâkadârdır. O zamanlardan dahi hem elem, hem lezzet alabilir. Hayvan ise, fikri olmadığı için hazır lezzetini, geçmişten gelen hüzünler ve gelecekten gelen korkular, endişeler bozmuyor.

İnsan ise, eğer dalâlet ve gaflete düşmüş ise, hazır lezzetine geçmişten gelen hüzünler ve gelecekten gelen endişeler, o cüz’î lezzeti cidden acılaştırıyor, bozuyor. Hususan gayr-i meşrû‘ ise, bütün bütün zehirli bir bal hükmündedir. Demek hayvandan yüz derece lezzet-i hayat noktasında aşağı düşer. Belki ehl-i dalâletin ve gafletin hayatı, belki vücûdu, belki kâinâtı, bulunduğu gündür. Bütün geçmiş zaman ve kâinâtlar, onun dalâleti noktasında ma‘dûmdur, ölmüştür. Akıl alâkadârlığı ile ona zulümâtlar, karanlıklar veriyor. Gelecek zamanlar ise, i‘tikādsızlığı cihetiyle yine ma‘dûmdur. Ve ademle hâsıl olan ebedî firâklar, mütemâdiyen onun fikir yoluyla hayatına zulümâtlar veriyorlar.

Eğer îmân hayâta hayat olsa, o vakit hem geçmiş, hem gelecek zamanlar îmânın nûruyla ışıklanır ve vücûd bulur. Zaman-ı hâzır gibi, rûh ve kalbine îmân noktasında ulvî ve ma‘nevî ezvâkı ve envâr-ı vücûdiyeyi veriyor. Bu hakîkatin İhtiyâr Risâlesi’nde Yedinci Recâ’da îzâhı var. Ona bakmalısınız.

İşte hayat böyledir. Hayâtın lezzetini ve zevkini isterseniz, hayatınızı îmân ile hayatlandırınız. Ve ferâizle ziynetlendiriniz. Ve günâhlardan çekinmekle muhâfaza ediniz. Her gün ve her yerde ve her vakit vefeyâtların gösterdikleri dehşetli hakîkat-i mevt ise, size başka gençlere söylediğim gibi bir temsîl ile beyân ediyorum:

Meselâ burada, gözümüz önünde bir darağacı dikilmiş. Onun yanında bir piyango, fakat pek büyük bir ikrâmiye biletleri veren dâiresi var. Biz buradaki on kişi alâ küll-i hâl ister istemez, hiç başka çâre yok, oraya da‘vet edileceğiz. Bizi çağıracaklar. Ve çağırma zamanı gizli olmasından, her dakîka ya Gel, i‘dâm biletini al, darağacına çık Veyâhûd Gel, milyonlar altın kazandıran bir ikrâmiye bileti sana çıkmış. Gel, al demelerini beklerken, birden kapıya iki adam geldi. Biri yarı çıplak, güzel ve aldatıcı bir kadın, elinde zâhiren gāyet tatlı, fakat zehirli bir helvâ getirip yedirmek istiyor. Diğer biri de aldatmaz ve aldanmaz, ciddî bir adam, o kadının arkasından girdi.

Dedi ki: Size bir tılsım, bir ders getirdim. Bunu okusanız, o helvayı yemezseniz, o darağacından kurtulursunuz. Bu tılsım ile o emsâlsiz ikrâmiye biletini alırsınız. İşte bu dârağacında zâten gözünüzle görüyorsunuz ki, bal yiyenler oraya giriyorlar. Ve oraya girinceye kadar da o helvanın zehirinden dehşetli karın sancısı çekiyorlar. Ve o büyük ikrâmiye biletini alanlar, çendân görünmüyorlar. Ve zâhiren onlar da o darağacına çıktıkları görünüyor. Fakat onlar asılmadıklarını, belki oradan kolayca ikrâmiye dâiresine girmek için basamak yaptıklarını, milyonlar şâhidler var, haber veriyorlar.

İşte pencerelerden bakınız. En büyük me’mûrlar ve bu işle alâkadâr büyük zâtlar, yüksek sesle i‘lân ediyorlar ve haber veriyorlar ki, o darağacına gidenleri aynelyakîn gözünüz ile gördüğünüz gibi bu ikrâmiye biletini tılsımcılar aldıklarını hiç şekk ve şübhesiz gündüz gibi kat‘î biliniz, dedi.

İşte bu temsîl gibi, zehirli bir bal hükmünde olan gayr-i meşrû‘ dâiredeki gençliğin sefâhetkârâne zevkleri, hazîne-i ebediyenin ve saadet-i sermediyenin bileti ve vesîkası olan îmânı kaybettiği için, darağacı hükmünde olan ölüm ve ebedî zulümât kapısı olan kabrin musîbetine, aynen zâhiren göründüğü gibi düşer. Ve ecel gizli

olduğu için, genç-ihtiyâr, fark etmeyerek her vakit ecel cellâdı başını kesmek için gelebilir. Eğer o zehirli bal hükmünde olan hevesât-ı gayr-i meşrûayı terk edip, tılsım-ı Kur’ânî olan îmân ve ferâizi elde etmekle ve fevkalâde mukadderât-ı beşer piyangosundan çıkan saâdet-i ebediye hazînesi biletini alacağına, yüz yirmi dört bin enbiyâ aleyhimüsselâm ile beraber had ve hesaba gelmeyen ehl-i velâyet ve ehl-i hakîkat müttefikan haber veriyorlar. Ve âsârını gösteriyorlar.

Elhâsıl: Gençlik gidecek. Sefâhette gitmiş ise, hem dünyada, hem âhirette binler belâ ve elemler netice verdiğini; ve öyle gençler ekseriyetle sû’-i isti‘mâl ile, isrâfât ile gelen evhâmlı hastalıkla hastahânelere; ve taşkınlıklarıyla hapishânelere veya sefâlethânelere; ve ma‘nevî elemlerden gelen sıkıntılarla meyhânelere düşeceklerini anlamak isterseniz, hastahânelerden ve hapishânelerden ve kabristanlardan sorunuz.

Elbette hastahânelerin ekseriyetle lisân-ı hâlinden gençlik sâikasıyla isrâfât ve sû’-i isti‘mâlden gelen hastalıktan enînler, eyvâhlar işittiğiniz gibi; hapishânelerden dahi ekseriyetle gençliğin taşkınlık sâikasıyla gayr-i meşrû‘ dâiredeki harekâtın tokatlarını yiyen bedbaht gençlerin teessüflerini işiteceksiniz.

Ve kabristanda ve mütemâdiyen oraya girenler için kapıları açılıp kapanan o âlem-i berzahta ehl-i keşfü’l-kubûrun müşâhedâtıyla ve bütün ehl-i hakîkatin tasdîkiyle ve şehâdetiyle ekser azâblar, gençlik sû’-i isti‘mâlâtının netîcesi olduğunu bileceksiniz.

Hem nev‘-i insanın ekseriyetini teşkîl eden ihtiyârlardan ve hastalardan sorunuz. Elbette ekseriyet-i mutlaka ile esefler, hasretler ile, Eyvâh Gençliğimizi bâd-ı hevâ, belki zararlı zâyi‘ ettik. Sakın bizim gibi yapmayınız diyecekler. Çünki beş-on senelik gençliğin gayr-i meşrû‘ zevki için, dünyada çok seneler gam ve keder; ve berzahta azâb ve zarar; ve âhirette cehennem ve sakar belâsını çeken adam, en acınacak bir hâlde olduğu hâlde اَلرَّاضٖی بِالضَّرَرِ لَا یُنْظَرُ لَهُ sırrıyla hiç acınmaya müstehak olamaz. Çünki zarara rızâsıyla girene merhamet edilmez. Ve lâyık değildir. Cenâb-ı Hakk bizi ve sizi, bu zamanın câzibedâr fitnesinden kurtarsın ve muhâfaza eylesin. Âmîn.

Kardeşiniz

Saîdü’n-Nûrsî