[650]

[بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ]

Üstâdımız şiddetli hasta olmasından, yalnız bu mes’eleye karşı notlar hükmünde söyledi. Biz de kaleme aldık. Siz ıslâh edebilirsiniz.

Üç sene evvel Samsun Mahkemesi münâsebetiyle, Üstâdımızın İstanbul’da istinâbe sûretiyle alınan ve berâeti netice veren bir müdâfaasıdır.

(Üstâdımız Bedîüzzamân Saîdü’n-Nûrsî, Samsun’da münteşir Büyük Cihâd Gazetesi’nde neşrolup, orada muhâkemesi görülen bu müdâfaayı İstanbul Mahkemesi’nde okumuş ve mahkeme berâetle nihâyet bulmuştur.)

Gizli düşmanlarımız bu Ramazân-ı Şerîf’te, tekrar adliyeyi benim aleyhime sevkettiler. Mes’ele, bir gizli komünist komitesi ile alâkadârdır.

Bütün bütün kanun hilâfına olarak, beni tek başımla, yalnız olarak kırda ve dağda otururken, üç müsellah jandarma ile bir başçavuş yanıma gönderdiler. Sen başına bere giyiyorsun diye, zorla beni karakola getirdiler. Ben de, adâleti hedef tutan bütün adliyelere söylüyorum ki:

Böyle beş vecihle kanunsuzluk edip, kanun nâmına beş vecihle İslâmî kanunlarını kıran adam, hakîkî kanunsuzlukla ithâm edilmek lâzım gelirken, onların o acîb kanunsuzluğu bir seneden beri o acîb bahâne ile vicdânî azâb

verdiği için, elbette Mahkeme-i Kübrâ’yı haşirde bunun cezâsını çekeceklerdir. Evet, otuz beş senedir münzevî olduğu hâlde, hiç bir çarşı ve kahvelerde gezmeyen bir adama, Sen frenk serpûşunu giymiyorsun diye ithâm etmeyi, dünyada hangi kanun müsâade eder? Yirmi sekiz seneden beri beş vilâyet ve beş mahkeme ve beş vilâyetin zâbıtaları onun başına giydiğine ilişmedikleri hâlde, husûsen bu def‘a İstanbul mahkeme-i âdilesinde yüzden ziyâde polislerin gözleri önünde, hem iki ayda yaya olarak heryeri gezdiği ve hiç bir polis ilişmediği hâlde, hem mahkeme-i temyîz Bere yasak değil, bereyi giyenler de mes’ûl olmazlar dediği hâlde, husûsen münzevî ve insanlar arasına girmeyen ve Ramazân-ı Şerîf’in içinde böyle hilâf-ı kānûn en çirkin bir şey ile ruhunu meşgūl etmemek ve dünyayı hâtırına getirmemek için hâs dostlarıyla dahi görüşmeyen, hatta şiddetle hasta olduğu hâlde, rûhu ve kalbi ve vücûduyla meşgūl olmamak için ilaçları almayan ve hekîmleri çağırmayan bir adamı, şapka giydirmek ve ecnebîlere ve papazlara benzetmek için şapkayı ona teklîf etmek ve adliye ile tehdîd etmek, elbette zerre kadar vicdânı olan bu hâlden nefret eder.

Meselâ, Ona teklîf eden demiş: Ben emir kuluyum. Cebr-i keyfî-i küfrî kanunla emir olur mu ki, Emir kuluyum desin? Evet, Kur’ân-ı Hakîm’de, Yahûdî ve Nasrânîlere

başda benzememek için âyet olduğu gibi, اَطٖیعُوا اللّٰهَ وَاَطٖیعُوا الرَّسُولَ وَاُولِی الْاَمْرِ مِنْكُمْ âyeti de, ulü’l-emre itâati emreder. Allâh ve Resûlünün itâatine zıd olmamak şartıyla, o itâatin Emir kuluyum diye hareket edebilir. Hâlbuki bu mes’elede, an‘ane-i İslâmiye kanunları, hastaları şefkatle incitmemek, ihtiyârları hürmetle tahkîr etmemek, gariplere şefkat edip incitmemek, Lillâh için Kur’ân ve ilm-i îmânîye hizmet edenlere zahmet vermemek ve onları incitmemek lâzım gelirken, husûsen münzevî ve dünyayı terketmiş bir adama, ecnebî papazların serpûşunu teklîf etmek, on vecihle değil, yüz vecihle kanuna muhâlif olmakla beraber, İslâm’ın an‘anevî kanunlarına karşı bir kanunsuzluk ve keyfî bir emir hesabına o kudsî kanunları kırmaktır. Benim gibi kabir kapısında, gāyet hasta, ihtiyâr, garîp, fakîr, münzevî ve sünnet-i seniyeye muhâlefet etmemek için otuz beş seneden beri dünyayı terkeden bir adama bu tarz muâmeleler, kat‘iyen şekk ve şüphe bırakmadı ki, komünist perdesi altında, anarşilik hesabına, vatan ve millet ve İslâmiyet ve dîn aleyhinde müdhiş bir sûikast eseri olduğu gibi, İslâmiyet’e ve vatana hizmete niyet eden ve müdhiş hâricî tahrîbâta karşı cephe alan dîndâr demokratlara dahi büyük bir sûikasttır. Dîndâr demokratlar dikkat etsinler. Bu dehşetli sûikasta karşı müdâfaada beni yalnız bırakmasınlar. Hâşiye

Saîdü’n-Nûrsî

(651)

[بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ]

Latîf bir inâyet-i İlâhiye: Üstâdın bugün konuşmakta ve çalışmakta hiç iktidârı yoktur. Zehrin şiddetiyle konuşamıyordu. Kahraman Bayram 38 sahîfe Asâ-yı Mûsâ’nın Arabîsini getirdi. Üstâdımız bir sâat ve birkaç dakîka içinde kemâl-i dikkatle tashîh etti. Ben ve kardeşim Bayram, ikinci listeyi yazıyorduk. Üstâdımıza yetişemiyorduk. En nihâyet biz Üstâdımıza yetiştik. Üstâdımız da tashîhi bitirdi.

Bu hâli hârika gördük. Bu münâsebetle Üstâdımız buyuruyorlar ki: Medresetü’z-Zehrâ erkânlarının bana yazdıkları güzel mektûblarına mukābil, hem onların, hem bütün Nûrcuların Ramazân-ı Şerîflerini, hem Leyle-i Kadirlerini, hem bayramlarını bütün rûh u cânımızla tebrîk ediyoruz. Hem onların duâlarına Âmîn, Âmîn diyoruz. Hem eğer İnşâallâh bayramdan sonra hayâtta kalsam, yine görüşeceğiz diyorlar. Hem de sizlere çok da selâm ediyorlar.

Emirdağ Nûrcuları nâmına Mustafâ

(652)

[بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ]

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُٓ اَبَدًا دَٓائِمًا

Azîz, Sıddîk Kardeşlerim,

Medresetü’z-Zehrâ erkânlarını her cihetle benim vârislerim olduklarından benim bedelime umûm nûr kardeşlerime, bana gelen tebrîklerine bedel bayramlarını tebrîk etmeleri için tevkîl ediyorum. Hem onları yani Medresetü’z-Zehrâ erkânlarını, hem onlar vâsıtasıyla bütün Nûrcuları bilmukābele tebrîk ederim. Ben hastayım. Onlar bana duâ etsinler. Ben de onlara duâ ederim. Hâşiye

Hasta kardeşiniz Saîdü’n-Nûrsî

[653]

Sayın Adnân Menderes,

Otuz beş seneden beri siyâseti terk eden Üstâdımız Bedîüzzaman Hazretleri, şimdi Kur’ân ve İslâmiyet ve vatan hesabına bütün kuvveti ile ve talebeleri ile, dersleriyle Demokrat Parti’nin iktidârda kalmasını muhâfazaya çalıştığına, biz Demokrat Parti mensûbları ve nûr talebeleri kat‘î kanâatimiz gelmiştir.

Üstâdımızdan, ne için Demokrat Parti’yi muhâfazaya çalıştığını sorduk, dedi:

Eğer Demokrat Parti düşse, ya Halk Partisi veya Millet Partisi iktidâra gelecek. Hâlbuki Halk Partisi, İttihâdcıların bozuk kısmının cinâyetleri ve hem cumhuriyetin birinci reîsinin Sevr Muâhedesiyle ve çok siyâsî desîselerin icbârıyla, on beş senede yaptığı icrââtının fenâ kısmı tamamıyla eski partiye yüklendiği için, bu asîl Türk milleti ihtiyârıyla o partiyi kat‘iyen iktidâra getirmeyecek. Çünki Halk Partisi iktidâra gelecek olursa, komünist kuvveti aynı partinin perdesi altında bu vatana hâkim olacaktır. Hâlbuki bir Müslüman kat‘iyen komünist olamaz, o zaman anarşist olur. Bir Müslüman, hiç bir zaman ecnebîlerle mukāyese edilemez. İşte bunun için hayât-ı ictimâiye ve vatanımıza dehşetli bir tehlike teşkîl eden bu partinin iktidâra gelmemesi için, Demokrat Parti’yi, Kur’ân ve vatan ve İslâmiyet nâmına muhâfazaya çalışıyorum dedi.

Milletcilere gelince:

Eğer bu partide sırf İslâmiyet Hâşiyemilliyeti esas olsa, Demokrat Parti’ye yardım ettiği gibi, muhâlif ve muârız olmayarak iktidâra gelmesine çalışmaz. Eğer bu partide, ırkçılık ve Tûrâncılık fikri esas ise, birden hakîkî Türk olmayan ki, bu vatandaki ekseriyetin ancak onda üçü Türktür, kalan kısmı başka milletlerle karışmıştır. O zaman Hürriyetin başında olduğu gibi, bu asîl ve ma‘sûm Türk milleti aleyhine bir milliyetçilik ve tarafgîrlik meydana gelecek. O vakit hakîkî Türkleri ecnebîlerin boyunduruğu altına girmeye mecbûr edecek. Veya Türkleşmiş sâir unsurlardan olan ve bu vatanda mevcûd ırkçılık ve unsurculuk damarıyla bir ecnebîye istinâd ile ma‘sûm Türk milletini tahakkümleri altına alacaklar. Bu durum ise, dehşetli, tehlikeli olduğundan, Kur’ân ve vatan ve millet hesabına, dîndâr ve dine hürmetkâr Demokrat Parti’nin iktidârda kalmasını te’mîn etmeleri için ders veriyorum dedi.

Sayın Adnân Menderes,

Bütün gāyesi vatan ve milletin selâmeti uğruna çalışan ve ders veren Üstâdımız Bedîüzzamân gibi mübârek ve muhterem bir zâtın Demokrat Parti’ye yaptığı bu yardımı kıskanan Halk Partisi ve Millet Partisi elemanları, iktidâr partisi yapıyormuşçasına,

çeşit çeşit bahâne ve eziyetler yaparak, Üstâdımızı Demokrat Parti’den soğutmak için var kuvvetleriyle çalıştıklarına kat‘î kanâatimiz geldi.

Sizin gibi Dinin îcâblarını yerine getireceğiz. Dîn, bu memleket için hiç bir tehlike teşkîl etmez diyen bir başvekilden vatan, millet ve İslâmiyet adına partimize maddî ve ma‘nevî büyük yardımları dokunan bu mübârek Üstâdımızın kitablarının ve kendisinin tamâmen serbest bırakılarak bir daha râhatsız edilmemesinin te‘mînini saygı ve hürmetlerimizle ricâ ediyoruz.

Demokrat a‘zâlarından nûr talebeleri

Hamza Emek, Süleymân Güler, Hasan Çalışkan, Seydâ Koçer,

Recep Atay, İbrâhîm, Muzaffer, Tâhir, Sâdık, Mehmed, Ahmed,

Ahmed, Mustafâ, Mustafâ, Nûrî, Nûrî, Mehmed, Râşit, Tâhir,

Hüseyin, Ceylan, Abdullâh, Safvet, Şükrü, Fârûk

[بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ]

Çok Sevgili Kahraman Husrev Ağabeyim,

Bu istid‘â, Emirdağ Nûrcuları ve demokratların, Başbakan Adnân Menderes’e temmûzun üçünde gönderdikleri istid‘ânın sûretidir. Münâsib görürseniz teksîr ediniz. Üstâdımız sizin re’yinize havâle ediyor.

Çok selâm, çok hürmet eder, ellerinizden öper, hayırlı duâlarınıza el açar, Cenâb-ı Hakk’tan muvaffakiyetler dileriz.

Duânıza çok muhtâç Emirdağ nûr talebeleri nâmına

Çok kusûrlu Hamza, Mustafâ, İbrâhîm

(654)

Efkâr-ı âmmenin aldanmaması için mühim bir ihbâr

On sene evvel, yetmiş nûr talebesi Denizli Hapishânesi’ne alınarak, netîce-i muhâkemede hem Denizli, hem Ankara Ağır Cezâ Mahkemelerinin berâetine karar verdikleri ve mahkeme-i temyîzinde aynı berâeti tasdîk ettiği bir hâdiseyi, efkârı bulandırmak için şimdi olmuş gibi 247952 târihli Kudret Gazetesi Nûrcular ve Halvetîler hakkında yalan ve iftirâlar neşir ediyor. Nûrcular hakkında ki böyle on vecihle yalanları gibi, Halvetîler hakkındaki şenî‘ isnâdları dahi bir iftirâdır.

Nûrcu dîndâr kardeşlerimizin telâş etmemeleri için, bu yalancı muharririn yazılarının asılsız olduğunu gazeteniz vâsıtasıyla i‘lân ediyoruz.

Nûr talebelerinden

Husrev, Sungur, Tâhir,

Nûri, Mustafâ, Hamza, Mehmed

Muhterem Husrev Ağabeyimiz,

Bu telgraf Büyük Doğu’ya ve diğer gazetelere çekilmiş. Berây-ı ma‘lûmât sizlere de haber ediyoruz. Ve selâm, hürmetlerle mübârek ellerinizden öpüyoruz.

Kusûrlu kardeşiniz Mehmed

(655)

17 Temmûz 952 târihli Kudret gazetesinde, Zonguldak Milletvekîli Boyacıgiller imzasıyla intişâr eden baş makāle ve 18 Temmûz târihli Hür Ses de aynı makālenin iktibâsen intişâr ettiği ve bu yazılarda bir takım tarîkatlerin yanında, mevhûm bir Bedîüzzamân tarîkatinin îcâd edilerek bundan da bahsedildiği görülmüştür.

Devr-i sâbıkta Üstâdımız Bedîüzzamân aleyhine cem‘iyetçilik ve tarîkatçılık iddiâsı ile beş mahkeme açılmıştır. Bu mahkemeler netice olarak Bedîüzzamân’ın tarîkatle alâkalı hiç bir noktasını görememiştir. Mesleğinin tarîkat olmayıp, hakîkat-i İslâmiye olduğu binnetîce anlaşılmıştır. Bu sebepten Bedîüzzamân’ın tarîkatçilikle ilgisi olmadığı kaziye-i muhkeme hâlini almıştır.

Fakat maalesef bazı gizli İslâmiyet düşmanları, İslâmiyet’e tarîkat nâmını verip, hakîkî Müslümanları bu yolda ezmeye çalıştıkları görülmektedir. Bedîüzzamân ve talebelerine Nûrcu denilmektedir ki, meslekleri sünnet-i seniyeye tamâmen uyarak, ferâizi yerine getirip, kebâirden sakınmaktır. Hatta Üstâdımız Bedîüzzamân bir tek sünnet-i seniyeye muhâlefet etmemek için, bid‘at tarafdârlarıyla yirmi sekiz senedir muâraza ederek inzivâyı ihtiyâr etmiş ve mütemâdiyen azâb çektiği

hâlde, sünnet-i seniyeye muhâlefet etmemek maksadıyla hiç bir bid‘aya girmemiş ve talebelerine de Girmeyiniz diye ders vermiştir.

Şimdi böyle Kur’ân-ı Hakîm’in Nûrcular gibi hakîkî fedâkâr talebelerini tarîkatçilikle ithâm etmek ve aynı zamanda hak tarîkat olan yüksek Halvetî tarîkatine iftirâ etmek, onları da Nûrcular gibi haksız olarak teşhîr etmek ve dînî kanâatleri Demokrat Parti’ye hücûm etmek için siyâsete âlet eden adamın, ya kalbi veya insaf ve insaniyeti bulunmaması gerektir. Şimdiye kadar biz Nûrcular Halvetîlerden böyle şenî‘ bir bid‘akârlık işitmedik. Kul kusursuz olmaz. Böyle zındıka, dalâlet, komünistlik intişârı zamanında, âhiretini düşünen ve îmânını kurtarmak için bilmeyerek binde birkaç kişinin makāleyi yazanın farazâ dediği gibi bazı bid‘alara girmiş olsa da, diğer yüz binlerce ma‘sûm, sâf ve temiz o tarîkat erbâbını teşhîr ve onlara hücûm etmeye bir vesîle olabilir mi? İslâmiyet ve insaniyete bu isnâdlar yakışır mı? Bir baş yazarın tedkîk ve ta‘mîk etmeden, bir çok insanları hilâf-ı hakîkat olarak ithâm etmesi insaniyete yakışır mı?

Aynı zamanda makālede Halvetîlerin o havâlîde intişârı gibi Bedîüzzamân tarîkati de mevcûd imiş. Tahkîkātıma göre eskiden bunlar zâbıtadan korkarak gizlice âyîn yaparlarken, bugün devlet otoritesinden korkmadıkları, zâbıta, idare ve adliye

cihâzının bu işe karışmadığını görerek işi aleniyete dökmüşler. Ve bu tarîkate mensûb olanların yüzde doksan dokuzu Demokrat Partili imiş. Ve bundan ötürü de korkmadan âyîn yapmaya cesâret ediyorlarmış deniliyor.

Ey bîçâre mu‘teriz Senin Bedîüzzamân tarîkati dediğin, İslâm âleminde yüz binlerce nüshaları pek fâideli bir şekilde intişâr eden ve İslâmiyet’le alâkalı her memlekette takdîre mazhar olan Risâle-i Nûr’dur ki, hakîkî bir Kur’ân tefsîri bulunduğu, dâhilde ve hâriçte İslâm âlimleri tarafından tahsîn ve takdîr ile kabûl edilmiştir.

Yirmi beş sene nisbeten gizli kalmasının sebebi, istibdâd-ı mutlakın tazyîkinden, dinsiz münâfıkların, mason ve komünistlerin ve Eski Parti müfredlerinin resmî bir kısım me’mûrları aldatıp, zâbıta ve adliyeyi pek haksız olarak aleyhine sevkettiklerinden dolayı nûrlar gizli olarak intişâr etmişti. Cenâb-ı Hakk’a çok şükür ki, şimdi Nûrların kıymeti hükûmetçe ve iktidâr partisince de anlaşılmaya başlanmış olup, serbest olarak ellerde dolaşıyor. Ve herkes tarafından bu derslerden istifâde görülüyor.

İşte bu mu‘terizin bu kadar âşikâr bir hakîkati, ne kadar acîb ve garîp bir sûrette tahrîf ettiğini gösteren bu sathî tetkîkinin ve tahrîfinin netîcesini efkâr-ı umûmiyeye açıklıyoruz.

Husrev, Tâhir, Nûrî, Sungur, Hamza

[656]

[بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ]

Kalbe ihtâr edilen ictimâî hayâtımıza âit bir hakîkat

Bu vatanda şimdilik dört parti var. Biri Halk Partisi, biri Demokrat, biri Millet, diğeri de İttihâd-ı İslâmdır.

İttihâd-ı İslâm Partisi: Yüzde altmış yetmişi tam mütedeyyin olmak şartıyla, şimdiki siyâset başına geçebilir. Dîni, siyâsete âlet etmemeye, belki siyâseti dine âlet etmeye çalışabilir. Fakat çok zamandan beri terbiye-i İslâmiye zedelenmesiyle ve şimdiki siyâsetin cinâyetine karşı dîni siyâsete âlet etmeye mecbûr olacağından, şimdilik o parti başa geçmemek lâzımdır.

Halk Partisi ise: Hakîkaten acîb ve zevkli bir rüşvet-i umûmiyeyi kanunlar perdesinde bazı me’mûrlara verdikleri için, yirmi sekiz senelik bütün cinâyetiyle ve başkaların da cinâyâtı ve İttihâdcıların mason kısmının seyyiâtları da o partiye yüklenildiği hâlde, demokratlara bir cihette gālib hükmündedirler. Çünkü ubûdiyetin noksâniyetiyle enâniyet kuvvet bulur, nemrûdculuklar çoğalır. Bu benlik zamanında, me’mûriyet hakîkatte bir hizmetkârlık olduğu hâlde, bir hâkimiyet, bir ağalık, bir nemrûdçuluk ile nefse gāyet zevkli bir hâkimiyet mertebesini bir kısım me’mûrlara rüşvet olarak verdiği için, bütün o acîb cinâyetlerle ve kendinden olmayan cerîdelerin