(573)

[بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ]

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُٓ اَبَدًا دَٓائِمًا

Çok Müşfik, çok Azîz, çok Mübârek ve çok Sevgili Üstâdımız Efendimiz Hazretleri,

Evvelen: Binler selâm ve arz-ı hürmetler eder, mübârek el ve ayaklarınızdan öper, sıhhat ve âfiyetinize duâ eder ve duânızı yalvarırız.

Sâniyen: Ankara’da Risâle-i Nûr’un fütûhâtı, bin Mâşâallâh, Cenâb-ı Hakk’a hadsiz şükürler olsun, gerek üniversite gençliği ve gerekse mühim mevki‘lerdeki kimseler arasında fevkalâde bir tarzda devam etmektedir. Bir kısım üniversiteliler, dîn mevzû‘unda her hafta konferanslar verecekler. Bunlardan bir kısmı tamâmen Risâle-i Nûr’dan okunacak. Diğerlerinde de Risâle-i Nûr’dan verecekleri konferans mevzûunu arayacaklar ve anlatacaklardır. Aralarında birbirlerine kitab tavsiye ederlerken, en başta Nûr Risâleleri’ni tutuyorlar. Bu cumartesi akşamı birinci konferans, îmân mevzûundan bir Nûrcu kardeşimiz tarafından verildi. Yedinci Recâ’dan, Asâ-yı Mûsâ’dan, Yirmi Üçüncü Söz’den îmâna dâir olan bahislerden aynen okunmuştur. Ve şöyle demiştir:

Arkadaşlar, vatan ve millet ve gençliğimizin her sâhadaki terakkî ve teâlîsi tahkîkî îmân dersini almakla, dinen kalkınmakla mümkündür. Evet, dinen ve ma‘nen uyanacağız. Fakat

bir çok dînî ma‘lûmâtlardan en başta îmâna dâir olan bilgileri almamız lâzımdır. Zîrâ en yüksek hakîkat îmândır. Îmânsız insan, insan olamaz.

Sonra mason ve komünistler bütün kuvvetleriyle îmâna taarruz etmişler. Öyle ise, bizim de bütün kuvvetimizle îmânımızı kurtarmaya çalışmamız lâzımdır. Ve en evvel ve en başta îmânımızı kurtaracak Risâle-i Nûr’u okumamız kat‘îlerin kat‘îsi olarak kat‘î lâzım ve elzemdir. Bu vatanda yirmi yedi yıldan beri olan, târihte görülmemiş bir eşedd-i zulüm ve istibdâd-ı mutlak içinde îmânını muhâfaza eden ve dalâlet ve bid‘atlara uymayan, Risâle-i Nûr’dan tahkîkî îmân dersini alanlar olmuştur. Ve târihte emsâli geçmemiş bir taarruza, ancak ve ancak Risâle-i Nûr’dan tahkîkî îmân dersini alanlar dayanabilmiş ve onlarla târîhî bir mücâhede yapmışlardır. Görülüyor ki, Risâle-i Nûr’dan fert fert, şahıs şahıs tahkîkî îmân dersini almamız, ekmek ve suya ihtiyacımızdan ziyâde olan zarûrî bir ihtiyacımızdır.

Çok azîz ve sevgili Üstâdımız, efendimiz hazretleri,

Bu toplulukta üniversitenin her fakültesinden talebeler ve profesör ve meb‘ûs da vardı. Risâle-i Nûr okunurken, bunlarda husûle gelen ahvâl-i rûhiyeyi anlatmaya muktedir değiliz. Risâle-i Nûr’dan feyz alan bu kimseler, size lisân-ı hâl ve kâlleriyle çok fazla minnetdâr olmuşlardır. Mübârek Üstâdımıza her ân, her saniye minnet ve şükrânlarımızı arzediyoruz.

Sâlisen: Vekâlette bulunan ve nûrlara çok müştâk olup hayret ve takdîr ve tahsînlerle okuyan Bedri Bey, çok selâm ve arz-ı hürmetler ederek duânızı istirhâm ediyorlar.

Râbian: Zübeyir arzediyor ki: Çok azîz Üstâdım efendim hazretleri, Risâle-i Nûr bu çok kusûrlu talebenizi Adana’ya bağlı İslahiye kazâsına ta‘yîn etti. Bu ta‘yînde ihtiyârımız hiç karışmadı. Ve ihtiyârımız olmadan kahraman Ceylan kardeşimizin yakınına gönderilmemden o kadar memnûn ve mütehassis oldum ki, Cenâb-ı Hakk’a şükürler ediyorum. Siz sevgili Üstâdımdan uzakta kalacağım. Bu cihetten fazla üzüldüm. Duâ buyurun, Risâle-i Nûr’a ihlâs-ı tâmme ile çalışayım ve siz sevgili Üstâdımızla dâimâ berâbermiş gibi olayım. Bugün Ankara’dan ayrılıyorum. Duânıza çok muhtâcım. Allâh’a ısmarladık der, arz-ı ta‘zîmât ve ihtirâmla el ve ayaklarınızdan öperim. Cenâb-ı Hakk siz sevgili Üstâdıma sıhhat ve âfiyetle uzun ömürler ihsân buyursun. Duâlarınızı dâimâ makbûl eylesin. Âmîn âmîn, elfü elfi âmîn.

Buradaki bütün kardeşlerimiz arz-ı hürmetle binler selâm edip el ve ayaklarınızdan öpüyorlar. Duânızı yalvarıyorlar. Biz de tekrar tekrar el ve ayaklarınızdan öperiz, efendimiz hazretleri.

Üniversite nûr talebeleri nâmına çok kusûrlu talebeleriniz

Seyyid Sâlih, Abdullâh, Sungur, Ahmet, Zübeyir, Abdü’n-Nûr

Azîz, Sevgili, Muhterem, Müşfik Üstâdım Hazretleri,

Arz-ı ta‘zîmât ve takdîm-i ihtirâmât eder, mübârek el ve ayaklarınızdan öper, duânızı beklerim. Sevgili Üstâdım Efendim, bazı ehemmiyetsiz sebeb ve maslahatlardan dolayı Ankara’ya kadar geldim. Ve buradaki kıymetdâr Nûrcu kardeşlerimizle nûrânî sohbetlerde bulunuyoruz. Birkaç gün sonra kurb-u şerîfinize varacağım. Ve el ve ayaklarınızdan öpmek şerefine nâil olacağım. Urfa Nûrcuları derin hürmet ve selâmlarını arzedip ellerinizden öpüyorlar.

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Kusûrlu talebeniz Ceylan

[574]

[بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ]

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُٓ اَبَدًا دَٓائِمًا

Azîz, Sıddîk Kardeşlerim,

Benim Abdurrahmanım ve küçücük bir Husrev nâmını alan Ceylan, vazîfesini iki üç yerde tâm yaptı, geldi. Şimdi daha büyük bir vazîfe için Ankara’ya, Sungur gibi bir vekîlim olarak gönderiyorum.

Sâniyen: Bazı zâtların mektûblarını berây-ı ma‘lûmât size gönderdim.

Sâlisen: Benim Sözler Mecmûası’ndan ve İnebolu’dan gelen yeni harf târîhçe-i hayât ve eski harf cevşen'den bana gönderilecek nüshaların mukābili size ne kadar borcum olabilir?

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Kardeşiniz Saîdü’n-Nûrsî

[575]

[بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ]

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُٓ اَبَدًا دَٓائِمًا

Azîz, Sıddîk Kardeşim Osmân Nûrî,

Mâdem Cenâb-ı Hakk senin kudsî niyet ve ihlâsınla Ankara’da en mühim genç Saîd’leri senin etrafına toplatmış. Mâdem Ankara’da benim bulunmamı lüzûmlu görüyorsunuz. Ben de şimdi nafakam ile tedârik ettiğim nüshalarımı o küçücük Medrese-i Nûriyeme benim bedelime gönderiyorum. Onların adedince Saîd’ler seninle komşu olurlar. Hem fedâkâr evlâdın çok fevkinde sadâkatla şimdiye kadar hizmetleriyle her biri birer genç Saîd olarak beş on Abdurrahmânlarım hükmünde Sungur, Ceylan, Sâlih, Abdullâh, Ahmed, Ziyâ gibi genç ve çalışkan Saîd’leri senin yanına hem benim vekîlim, hem senin talebelerin olarak benim bedelime o küçücük Medrese-i Nûriyeye nezâret ve bir nevi‘ dershâne olarak re’yinize bırakıyorum.

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی Kardeşiniz Saîdü’n-Nûrsî

(576)

[بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ]

İnşâallâh elemsiz, kedersiz, âminen, sâlimen Emirdağı’na varır, huzûr-u hazrete girmek nasîb ve mukadder olur. Aynen şu yazdırdıklarımı hazrete münâsib ve müsâid zamanında lütfen bildirirsiniz.

Evvelen: Hazreti dâimen ebeden kalbî, rûhî, sırrî selâmlar ve hâtırlar, mübârek ellerinden takbîl ile duâ-yı dâimî ve ebedîlerini ricâ eylerim.

Sâniyen: Son def‘a takdîm eylediğim mektûb-u abîdâneme lütfen ve tenezzülen bizzât cevablarını beklerim.

Sâlisen: Mehmed Çalışkan’ımız delâletiyle هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبّٖی selâm ve kelâm ve teveccühât-ı kudsiyelerini aldım. Fevkalâde memnûn ve mütehassis oldum. Burada buyuruluyor ki:

Ankara’ya gelir isem, ne olsa orası kalabalık bir şehirdir. Pek çok insanlar benimle görüşmek ister. Ben ise, otuz seneye karîb bir zamandan beri görüşmeyi son derece azalttım. Esâsen sıhhat ve âfiyetim de müsâid değil.

Bu cihet, Hazreti a‘zamî düşündürdüğünü, tevârîh-i muhtelifede aldığım mektûblardan da pek âşikâr anlaşıldığı için, abdiâciz bu ciheti a‘zamî nazar-ı i‘tibâre aldım. Avn-ı Hakk ve imdâd-ı Muhammedîmizle asm Emirdağı’ndan daha az bir sûrette

görüşmesine ve râhatsız edilmesine meydan vermemek için tedâbîr-i maddiyenin mea‘ziyâdetin îcâbları yapıldığını arzeylerim. Ve hatta Bedîüzzamân’ımızın Emirdağı’ndan Ankara’mıza getirilmesi için fevkalâde maddeten nümâyişe ve alâyişe meydan vermeden getirmeyi ne şekilde düşündüğümü Ceylan’ımızı da bi’n-nefs âgâh eyledim. Lütfen bu husûsta tafsîlât alabilirsiniz.

Râbian: Va‘d-i celîliniz vechiyle inşâallâh Ankara’mızı an karîb şereflendirmek tebşîrâtınıza leyl ü nehâr muntazır oldum. Medrese-i Nûriye’nizin ne derecelerde mezhep ve meşrebinize uygun ve son derece müstakil, kapısı ayrı olduğuna dâir Ceylan’ımızdan îcâb eden tafsîlâtı lütfen alabilirsiniz, pek mübârek Bedîüzzamân’ımız efendimiz hazretleri. Lütfen ve tenezzülen abdiâcizi pek büyük tevkîr buyuruyorsunuz.

Cenâb-ı Hakk, hüsn-ü zannınızı Habib-i Kibriyâ asm hürmetine tahkîk buyursun. Abdiâciz zât-ı hakîmânelerinin binde biri bile olamadığımı Hakk ve halk huzûrlarında dâimen ebeden mu‘terif olduğumu arzeylerim.

Sâdisen: Lütfen ve tenezzülen Ankara’mıza şerefbahş etmeleri, lâ şek ve lâ şüphe pek büyük bir tecelliyât-ı İlâhiyenin mazhar-ı mücellâsı olacağına bütün Nûrcular mütmainnü’l-kalbiz.

Sâbian: Kemâl-i ta‘zîmât ve tekrîmâtla zât-ı nûriyelerini ve bütün Nûrcularımızı selâmlar ve hâtırlar, iki cihânda azîz ve nâil-i murâd olmalarını ve olmamızı Vâcibü’l-Vücûd

ve Tekaddes Hazretleri’nden tazarru‘ ve niyâz eylerim. Dâimen ebeden duâ-yı irşâdiyelerini temennî ile Allâh’a emânet eylerim.

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Zerre: Osmân Nûrî

Osmân Nûrî’nin böyle mektûbları sebebiyle bana mahsûs kitablarımın kısm-ı a‘zamını benim için yaptığı küçük Medrese-i Nûriye, iki genç Saîd olarak Sungur’la Ceylan’ın nezâretinde o küçük Medrese-i Nûriyeye gönderdim.

Saîd

Bafra’da nûr talebelerinin bir mektûbudur.

(577)

(بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ تَعَالٰی)

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُٓ اَبَدًا دَٓائِمًا

Âlem-i İslâm’ın vesîle-i nûru’l-irşâdı fevz ü felâhına hâdim Üstâdımız Efendimiz Hazretleri,

Asrımızda bütün dünyaya serpilen Kur’ân’ın nûrları lehülhamd Cenâb-ı Rahmân-ı Râhim’in tecelliyât-ı sübhâniyesiyle, tarik-i irşâda müştâk olan fakîrlerin necât-ı îmânî ile tenvîr olan ihtiyâcımızın mevhibe-i Rabbâniyenin taalluku ile köleniz Hâcı Kemâl’in tavsiye ve telkîniyle hâsıl olan cehd-i rûhî ve aşk-ı ma‘nevîye medâr füyûzâtınızın mübârek nûrânî meş‘alelerinin ma‘nâ âlemlerinde kesretle hâsıl olan tecelliyâtlarıyla

başlayarak kalplerimize serpilmiş olması ve arkadaşlarımızdan Muammer ve Reşâd’ın da ziyâret-i âlînizle hâsıl ettikleri berekât-ı ma‘neviye ile Risâle-i Nûr’un bizlere telkîn etmekte olduğu füyûzât-ı İlâhiyeden nasîbedâr olmakla hakâyık-ı îmâniyelerimizin vuzûhla inkişâfına her ânımızın vesîle-i felâhı olması ve ehl-i îmânın harâret-i aşkıyelerinin bir devâ-yı ma‘nevî ve maraz-ı rûhîlerini tedâvi ve takviye-i îmâniyelerine medâr-ı huccet ve bürhânların ni‘met-i ebediye esrârının telkîn ettiği rûh-u ma‘nevîyi tezyîd etmekte olduğundan;

Muhîtimiz ve civârlarında aynı aşk ve vecd-i rûhî ile sür‘atle tekessür eden Risâle-i Nûr talebelerinin heyecân-ı aşkıyelerinin tekâmül etmekte olması i‘tibâriyle, Cenâb-ı Erhamü’r-râhimîn Hazretleri’ne milyonlar hamd ü senâlar ile vesîle-i felâhımız olan siz efendimiz hazretlerinin sıhhat ve ömür ve âfiyetlerinizin Âlem-i İslâm üzerinde meş‘ale-i nûru’l-Üstâd olarak tûl-ü müddet devam buyurulmasını niyâz eder, muhterem ellerinizi öper, devam-ı teveccüh ve duâ-yı mübâreklerinizi istirhâm ederiz efendimiz hazretleri. Esselâmü aleyküm.

Bafra’da umûm Risâle-i Nûr şâkirdleri nâmına fakîr ve hakîr kölelerinizden

İhsân, Reşâd, Muammer, Şinâsi, Hâcı Kemâl

[Hamd olsun ya Rab]

Ya Rabbi, günâhkârız, beşeriz, değiliz melek

Affına muhtâçtır, muhakkak kâinât felek

Affın tecellî ederse ya Rabb, oluruz ma‘sûm melek

Şüphesiz kasdımız, affına mazhar olmak gerek.

Âciz, fakîr, hakîriz huzûr-u izzetinde

Nûr-u İslâm’a kavuşturdun hükm-ü ezelinde

Mürşid-i nasîb kıldın bizlere lem yezelinde

Sâbit kıl îmânımızı tâatle ezelinde

Nûr-u îmân ile hep bizleri tezyîn eyledin

Nûr-u nübüvvet ile bizleri te’yîd eyledin

Nûrunu Nûr Risâlesi’yle ta‘yîn eyledin

Bedîüzzamân Saîd’i rızâna tahsîs eyledin

Zulmette kalanları kurtardı Risâletü’n-Nûr

Kararmış kalpleri aydınlattı Risâletü’n-Nûr

Akîdeleri ıslâh eyledi Risâletü’n-Nûr

Dinsizleri susturdu, yıldırdı Risâletü’n-Nûr

(578)

Emirdağı’na kadar gelip çok mühim risâleleri Urfa’ya götüren ve Ceylan vazîfesini gören Vahîdeddin’in mektûbunu berây-ı ma‘lûmât gönderiyoruz.

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ

Azîz Üstâdım Efendim,

Hürmet ve edeble ellerinizden öper, duânızla nûr hizmetinde çalışmak arzu ederim. Zât-ı âlînizi ziyâret ettikten sonra, kendimi bu mukaddes da‘vânın bir kölesi addetmeme müsâadelerinizi ve lütuflarınızı istirhâm eylerim. Cenâb-ı Hakk, bu da‘vâya ihânet edenleri ıslâh ve tecâvüz edenleri de kahretsin. Ziyâretinizde nâil olduğum duâ ve irşâdlarınız sâyesinde, rûhumun en karanlık ve kalbimin en gizli derinliklerini daha nûrlu ve daha kavî görerek, îmânımı kurtaran Risâle-i Nûr’a dört el ile sarılmaya çalışıyor ve her iki hayâtın mevki‘lerini ta‘yînde daha kolay ve daha emîn bir vaz‘iyet iktisâb ediyorum.

Yazık ki, şimdiye kadar bu nûr, bu hayat kaynağı Risâle-i Nûr’dan uzak, bîgâne yaşamışız. Şâirin dediği gibi ben de derim ki: Ya Rabb, onsuz geçen günlerimi ömürden sayma. Çünkü şimdiye kadar insana hâs olmayan, sessizlik içinde nebâtlar gibi, taşlar gibi, yalnız el ile tutulur, gözle görülür bir câmid varlık olarak yaşamışız ve sâdece boşlukta yer işgāl etmişiz. Ve Cenâb-ı Hakk’ın ni‘metlerine ve bize verdiği hayat ni‘metine karşı şükür vazîfesini

îfâ edemeyen bir insan durumundayım. Bundan sonra ancak sizin duânız ve emrinizin irşâdı ve Cenâb-ı Hakk’ın lütfu ile bir insan ve bir Müslüman olmak muradına nâil olabilir, âhirette Cenâb-ı Peygamber Efendimiz Hazret-i Muhammed sallallâhu aleyhi ve sellem Efendimiz Hazretleri’nin şefâatine mazhar olmak için mesâî sarfedebilirsem kendimi mes‘ûd bilirim.

Efendim, Cenâb-ı Hakk size âfiyet ve uzun ömür ihsân buyurarak sizi başımızdan, duâ ve himmetinizi üzerimizden eksik etmesin. Âmîn. Kemâl-i hürmet ve edeble ellerinizden öper, peder ve vâlidemin selâm ve hürmetlerini arzederim. Kendilerine duâ edeceğiniz müjdesine son derece sevinerek Cenâb-ı Hakk’a şükretmektedirler.

Pür-kusûr köleniz Mehmed Vahîdeddin

Şimdi Urfa’da, Ceylan yerinde nûrlara sâhib olan kuyumcu Hâcı Mehmed’in mektûbudur.

(579)

[بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ]

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُٓ اَبَدًا دَٓائِمًا

Çok Sevgili, çok Mübârek Üstâdımız Efendimiz Hazretleri,

Ellerinizden hürmetle öper, duâlarınızı bekler, âfiyetinize duâ ederiz.

Ceylan kardeşimizin Urfa’dan ayrıldığına her ne kadar kalben rızâ göstermemiş isek de, maslahat şimdilik öyle olduğundan ve elimizde kesretle bulunan Nûr Risâleleri siz sevgili Üstâdımıza ve bu hizmette bulunan diğer mübârek Nûrcu kardeşlerimize karşı olan hasretimizi izâle etmekte ve ünsiyeti kalb etmektedir.

Temeli atılan Risâle-i Nûr neşriyâtını, Cenâb-ı Hakk’ın yardımı ve siz sevgili Üstâdımızın himmetiyle İhlâs Risâlesi’nde gösterdiğiniz kudsî düstûrlara muvâfık ve mutâbık olarak devam ettirmeye azmettik. Ve İnşâallâh da muvaffak olacağız. Tekrar selâm eder, mübârek ellerinizden öper, başta siz efendimiz olarak Husrev ve diğer nûr erkânlarına derin hürmetlerimizi arzederiz. Urfa’daki umûm Nûrcu kardeşlerimiz mübârek elinizden hasretle öperler ve duânızı isterler.

Çok çok kusûrlu talebeniz

Hâcı Mehmed

(580)

Nûrun santrali, Hulûsî-i Sânî, birinci Sabrî kardeşimizin bu hakîkatli uzun mektûbu güzeldir. Fakat bu zamanda ehl-i îmân mutlakā, muârız, muvâfık, dost ve düşman ne olsa olsun münâkaşa zamanı değildir. Mü’min olan muârızların

kusurlarına ehemmiyet verilmesin ve bakılmasın. وَالْعَافٖینَ عَنِ النَّاسِ düstûrumuzdur.

Saîd

[بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ]

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ

Üstâd-ı Âlî Kadrim Efendim Hazretleri,

Birlikte takdîm ettiğim arîzamdan müstebân olacağı vechiyle, birisi Risâle-i Nûr şâkirdlerinin namazları müteâkib tesbîhâtlarına cehren olur olmaz diye i‘tirâz etmiş. Hakîr bu husûsta bir iki kelâm yazmıştım. Oraya göndereceğim esnâda hâtırıma geldi ki: Evvelâ Üstâdıma arz ve takdîm etmeden muhâtabına göndermeyeyim. Aff-ı kerîmânelerine sığınarak takdîm ediyor ve bu vesîle ile dest ü dâmen-i fâzılânelerini a‘zamî hürmetle öperim, Üstâdım efendim.

فٖی ١٥ صَفَرُ الْخَیْرْ, سَنَەءِمِنْهُ.

Kusûrlu talebeniz H Sabrî

Nezd-i fâzilet meâbîlerindeki bilumûm hâlis ve muhlis kardeşlerime kalpler dolusu selâm ve duâ ve hürmetlerimi arzeylerim, Efendim.

H S