[478]

[بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ]

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُٓ اَبَدًا دَٓائِمًا

Azîz, Sıddîk Kardeşlerim,

Evvelen: Leyâlî-i aşerenizi tebrîk ile beraber, size nûrun iki kerâmetini beyân ediyoruz. Şöyle ki: Bu sıralarda çok cihetlerde, husûsen makine ile nûrların inkişâfâtı, gizli düşman zındıkları şaşırttı. Cüz’î, fakat elîm bir tarzda bir plân ile, çok evhâma ve iftirâlara medâr olabilir bu hâdiseyi, bir bîçâre muhâkemesiz bir adamın vâsıtasıyla yaptırdılar ki, burada nûrun en mühim ve vazîfesi en ehemmiyetli bir şâkirdini, tam hânesinin yanında dört gülle ile, o bîçâre adam yaralanıyor. Doktor Yüzde yüz ölecektir diyor. O mecrûhun tarafında da‘vâ edecek resmî, gayr-ı resmî çok adamlar varken ve yüzde doksan o ehemmiyetli şâkirde isnâd etmek ve o vesîle ile hânesindeki bütün nûr risâlelerini ve mektûblarını taharrî bahânesiyle elde etmek yüzde doksan ihtimâli varken ve o vâsıta ile beni ve Nûrcuları alâkadâr etmek ve o ma‘sûm şâkirdi de acîb iftirâlarla lekedâr etmek esbâblar hazır olduğu hâlde, فَاِنَّكَ مَحْرُوسٌ بِعَیْنِ الْعِنَایَةِ sırrıyla yine inâyet-i İlâhiye imdâda yetişti. O adam tam yüzünden dört gülle yakından vurulduğu hâlde ölmedi. Ve hârika bir sûrette hiç bir şâhid bulunmadı. Hiç bir emâre bulunmadı.

O vurulan adam, ne mahkemeye, ne babasına, ne kardeşlerine, kim vurduğunu ısrâr ettikleri hâlde söylemedi, yani söylettirilmedi. Eğer söylese idi, habbeyi kubbe yapan münâfıklar, acîb iftirâlar edeceklerdi. Cenâb-ı Hakk, ihsân ve keremiyle nûrları ve Nûrcuları himâye edip, o hâdise ve o bombanın patlaması bize zarar vermedi. Fakat kanâatımız gelmiş ki, bu bir kerâmet-i nûriyedir. Hem o adam nûrların bir parçasını okuduğu cihetiyle, onun kerâmetiyle hayatını kurtardığı gibi, ondan aldığı cüz’î bir ders-i hakîkat hissiyle, o elîm vaz‘iyetinde ve inatçı tabiatında, yine nûrlara zarar gelmemek için susturuldu. Ne mahkemeye, ne akrabasına söylettirilmedi. Fakat benim yanıma bir def‘a geldiği ve istikāmete söz verdiği hâlde yanlış hareket ettiği için tokat yedi. Hatta ithâma ma‘rûz olabilir şâkirdin de, kemâl-i sadâkat ve ihlâs içinde bazı lâkaydlıkları yüzünden bir şefkat tokadı yediğini anladık.

Sâniyen: Husrev’in kalemi yazdığı Rehber’in zeyli ile beraber Mübârekler Pehlivânı Küçük Alî’nin re’yine havâledir. Çünkü nöbet ona gelmiş. O müsâade etse, Rehber takdîm edilebilir. Rehber’in âhirinde küçücük parçaları, meselâ siyah dut meyvesi, siz münâsib görseniz ilâve edersiniz.

Sâlisen: Bu sâlisen fıkrasını kaleme almaya izin verildi. Ben ta‘mîmine izin var zannıyla

yazdırdım. Fakat ihtâr edildi ki, şimdilik bu ta‘mîm ve neşredilmesin. Onun için çizdik.

Râbian: Medrese-i Nûriyenin kahramanlarından üç kardeşimiz, sizin umûmunuzun nâmına leyâli-i mübârekemizi tebrîk için kabûl ettik. Ve size üç canlı mektûb olarak gönderdik. Karye-i İrfân’dan ehemmiyetli kardeşlerimizden Mehmed Âsân ile Hâfız Hasan o civâr talebeleri nâmına kabûl edildi. Umûm kardeşlerimize binler selâm ve duâ ediyoruz.

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Kardeşiniz Saîdü’n-Nûrsî

(479)

Risâle-i Nûr talebelerinden birisi, garaz ve ithâm ve yalan olduğu meydanda olan bir bahâne ile mahkemeye sevkettirilmiş ve hiç bir suç delîli bulunmayıp, bilakis ma‘sûmiyeti sâbit olarak tahliye edilmişti. Muallimlik me’mûriyetinde zâhir bir kanunsuzluk ve âşikâr bir haksızlığa ma‘rûz kalması üzerine, baş vekâlete, maârif vekâletine ve devlet şûrâsına yazdığı istid‘ânın bir parçası aşağıya yazılmıştır.

Üstâdımız hastadır. Mahkeme ve sâir işlerle alâkadâr olamadığından hizmetinde bulunan biz nûr talebeleri, son zamanlardaki soruşturmalara ve bazı gazetelerin

tekrar cem‘iyetçilik ithâmını ileri sürmelerine karşı tam bir cevâb teşkîl eden ve ifâdesi alınan kırk nûr talebesinden birisinin ayn-ı hakîkat bu ifâdesini berây-ı ma‘lûmât ve medâr-ı ibret için gönderiyoruz. Münâsib olan resmî yerlere istid‘â sûretinde verilebilir.

Ben gizli bir cem‘iyet mensûbu olmadığım gibi, Risâle-i Nûr talebeleri de hiç bir cihetle gizli bir cem‘iyet değildirler. Risâle-i Nûr’un da çok fâideli bir eser olduğu, ehl-i ilim ve ehl-i îmânca tasdîk ve tahsîn edilmiştir. Evet, bu vatanda yüz binlerle Risâle-i Nûr talebesi vardır. Fakat tevehhüm edildiği gibi değildirler.

Şöyle ki: müellifinin beyânı vechiyle: Risâle-i Nûr, ma‘nevî hakîkatleri Kur’ân ve îmân ilimlerini Avrupa’nın fen ve felsefe ilimleriyle mezcederek, gāyet kuvvetli delîl ve burhânlarla aklen ve mantıken kat‘î isbat eden. ve hâl ve istikbâlin ilmî ve aklî ve fikrî ihtiyâçlarına cevâb verecek bir husûsiyet ve mâhiyette olan. ve tılsım-ı kâinâtın muammâsını keşf ve halleden. ve yalnız bu vatan ve bu millet için değil, Âlem-i İslâm ve âlem-i beşeriyet için yazılan. ve şu zamanın yaralarına en münâsib bir ilaç ve zulümâtın tehâcümâtına ma‘rûz hey’et-i İslâmiyeye en nâfi‘ bir nûr ve dalâlet vâdîlerinde hayrete düşenler için en doğru bir rehberdir. Risâle-i Nûr, taklîdî îmânı tahkîkî îmâna çeviren. ve bu mübârek vatan ve kahraman milleti dinsizlikten

kurtaran. ve komünistliği kökünden kesen. Kur’ân-ı Kerîm’in bu asırda bir mu‘cize-i ma‘neviyesi ve hakîkî bir tefsîri olan bir eser külliyâtıdır.

Gizli dîn düşmanları doğrudan doğruya değil de, birtakım evhâm ve bahânelerle taarruz ediyorlar. Bu taktikle ve bu vatan ve bu millete te’sîrli bir sûrette tahkîkî îmânı ders veren ve Kur’ân ve İslâmiyet hakîkatlerini isbat ederek yerleştiren Risâle-i Nûr’u ve talebelerini ve müellifini cem‘iyetçilikle ithâm yaygarası maskesi altında, adliyeyi ve hükûmeti ve erkânlarını evhâma düşürüp aleyhime geçirmeye çalışıyorlar. Yine Üstâdımız Bedîüzzamân beyân ediyor ki:

Risâle-i Nûr benim malım değil, Kur’ân’ın malıdır. Kur’ân’ın feyzinden gelmiştir. Hiç bir kuvvet onu Anadolu’nun sînesinden söküp atamayacaktır. Çünkü Risâle-i Nûr Kur’ân’a bağlıdır. Kur’ân ise arş-ı a‘zam’a bağlanmıştır. Kimin haddi var ki, onu oradan söküp atabilsin Risâle-i Nûr’la mübâreze edilmez ve Risâle-i Nûr mağlûp olmaz. Delîli ise, otuz senedir îmân hakîkatlerini güneş gibi gösterdiği ve en muannid dinsiz feylosofları da susturduğudur. Bu memlekete hüküm edenler onun kuvvetinden istifâde etmeleri gerektir.

Risâle-i Nûr, söndürmek için üflendikçe parlayan bir nûrdur. Onu mağlûb edebilmek için, kâinâtı elinde tutacak bir kuvvet lâzımdır. Risâle-i Nûr dünyevî işlere âlet olamaz. Güneş gibi hakîkat-i îmâniye ve Kur’âniyenin yerdeki muvakkat

ışıkların câzibesine tâbi‘ ve âlet olmadığı gibi, Risâle-i Nûr, değil dünya ve siyâset cereyânlarına, kâinâta da âlet edilemez. Risâle-i Nûr’un vazîfesi ise, hayât-ı ebediyeyi mahveden ve hayât-ı dünyeviyeyi de dehşetli bir zehre çeviren küfr-i mutlaka ve komünistlik ve dinsizliğe karşı îmânî olan hakîkatlerle, gāyet kat‘î delîllerle en mütemerrid zındık feylosofları da îmâna getiren burhânlarla Kur’ân’a hizmet etmektir.

Risâle-i Nûr talebeleri de Kur’ân-ı Kerîm’in şâkirdleri ve hizmetkârlarıdır. Onun içindir ki: Biz Risâle-i Nûr talebeleri ve Kur’ân hizmetkârları, sırf îmânî ve uhrevî derslerimiz olan Risâle-i Nûr’u ve hayatımızdan pek çok fazla sevdiğimiz dîn-i mübînimizi hiç bir şeye fedâ ve âlet edemeyiz ve bilfiil de öyleyiz. Geçen sene kat‘î berâetle netîcelenen İstanbul mahkemesinde de Bedîüzzamân ifadesinde demiştir ki: Biz ki beş yüz bin fedâkâr nûr talebesi, memleketin her tarafında âsâyiş ve emniyetin fahrî ve ma‘nevî muhâfızlarıyız.

Devr-i sâbıkta bize o kadar zâlimâne ihânetlerde bulundukları hâlde, biz aslâ hislerimize kapılmayarak, gönüllerde emniyet ve âsâyişi te’mîn yolunda, îmân ve Kur’ân’a hizmet yolunda, gafletle anarşiye sapanları fevzâ gayyâsından, yani birbirine karışarak fesâda düşmekten kurtarmak için bir an hâlî kalmadık. Bu delîlsiz bir iddiâ değildir. Bizim zulüm ve menfâ sâhalarımız olan altı vilâyetin altı zâbıta dâiresi ve mahkemeleri

uzun uzadıya tedkîkāt netîcesinde, emniyet ve âsâyişi ihlâl yolunda hiç bir vukūâtımızı kaydedememeleri isbat eder ki, Risâle-i Nûr mekteb-i irfânının talebeleri kalpler üzerinde işlerler. Emniyet ve âsâyişin hakîkî bekçisi olan îmân-ı tahkîkîyi kalplere, kafalara yerleştirirler. O îmân, sâhibini bütün fenâlıklardan men‘ederler.

Bizim îmân derslerimiz, anarşiye ve komünistliğe ve bozgunculuğa karşıdır. Cem‘iyetin nizâm ve intizâmını yıkmak ve bozmak isteyen komünist ve masonlara karşıdır. Memleketin bütün zâbıta dâirelerinden sorulsun, otuz senedir beş yüz bin nûr mekteb-i irfân talebesinden hiç birisinin olsun, âsâyiş ve emniyete, nizâm ve intizâma aykırı bir tek vukūâtı, bir tek cinâyeti var mıdır? Hayır, yoktur. Elbette olmayacaktır. Çünkü hepsinin kalp ve kafalarında âsâyişin en sağlam muhâfızı olan îmân bekçisi vardır.

İkincisi: Bütün dünyasıyla beraber tamam hayatını, hatta îcâb ederse âhiretini de dinine fedâ eden, otuz beş kırk senedir siyâseti terkeden, müteaddid mahkemelerin o kadar incelemelerine rağmen hiç bir suç delîli bulunmayan, sekseni aşmış, kabir kapısına gelmiş, dünya metâından hiç bir şeye mâlik olmamış ve ehemmiyet de vermemiş bir adam hakkında dîni siyâsete âlet ediyor diyenler, yerden göğe kadar haksızdırlar ve insâfsızdırlar. Bizi böyle haksız isnâdlarla ithâm eden devr-i sâbıktaki gizli

dîn düşmanları şüphe yok ki, ya siyâseti dinsizliğe âlet etmek istediler. Veya bilerek, bilmeyerek bozuk fikirleri bu mübârek vatanda yerleştirmek gayretine düştüler. Nizâm ve intizâmı, maddî ma‘nevî âsâyiş ve emniyeti ihlâl eden bizler değil, asıl onlardı.

Hakîkî bir Müslüman, samîmî bir mü’min hiç bir zaman anarşiye, bozgunculuğa tarafdâr olmaz. Çünkü dinin şiddetle men‘ettiği şey, hiç bir hakkı tanımayan ve insanlık seciyelerini ve medeniyet esaslarını canavar hayvanlar seciyesine çeviren anarşiliktir ki, bunun âhirzamanda ye’cûc ve me’cûc komitesi olduğuna Kur’ân-ı Kerîm işâret buyurmaktadır. Yirmi sekiz sene böyle ezâ ve cefâlara rağmen biz hepsine tahammül ettik. O zulüm ve cefâların müsebbiblerine de hukūkumuzu helâl ederek, îmân ve Kur’ân’a hizmet yolunda devam ettik. هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبّٖی

Yine Risâle-i Nûr müellifi Üstâdımız Bedîüzzamân Saîdü’n-Nûrsî’nin, 954 yılında Meclis-i Meb‘ûsân ve Hey’et-i Vükelâ’ya yazdığı bir şekvâsında Meclis-i Meb‘ûsân ve Hey’et-i Vükelâ’ya ehemmiyetli bir şekvâyı tazammun eden bir hasbihâldir başlıklı hasbihâl mektûbunda deniliyor ki:

Yirmi sekiz senedir yüz otuz kitabımda medâr-ı mes’ûliyet iki mes’eleden başka bulunmadığı ve o ikisine de kat‘î cevâb verildiği hâlde. ve intişâr eden altı yüz bin nûr nüshalarından hiç kimsenin zarar gördüğüne dâir hiç bir emâre bulunmadığı,

çok mahkemelerde o eserleri ve şâkirdlerini tedkîk ettikleri, yirmi üç mahkeme suç bulamıyoruz dedikleri. ve dört mahkemede bütün kitabların iâdesine kat‘î karar verdikleri. ve mahkeme-i temyîzde dört def‘a o berâeti tasdîk ettiği. ve dört emniyet dâiresinin aynı kitabları iâde ettikleri. ve ecnebî memleketlerinde, husûsen Âlem-i İslâm’da takdîr ve tahsîn ve teşekküre mazhar oldukları. ve dört seneden beri Afyon mahkemesi te’hîr edip şiddetli bir tedkîkten sonra iki def‘a kat‘î berâet verdiği hâlde, şimdi kat‘iyen haber aldık ki, en ziyâde Risâle-i Nûr’u toplayan bir iki mahkeme:

Kitablarda suç yok, iâde edeceğiz. Fakat neşretmesin : demişler. Ben de bu hükûmet-i İslâmiyenin büyüklerine beyân ediyorum ki: Risâle-i Nûr, îmân-ı billâh ve âhiret ve nübüvvet gibi erkân-ı îmâniyeyi en müannid dinsizlere karşı da isbat ettiği alâkadârlarca ma‘lûm olmuş iken, dünyada bu esaslara ilişecek hiç bir siyâset, hiç bir hükûmet olamaz. İşte o sırf îmânî ve Kur’ânî hakāikten hayât-ı ictimâiye-i İslâmiye ve beşeriyeyi mevzû‘ yapan, numâne için size takdîm ettiğimiz bu risâle gibi birkaç parça var. Eğer ehl-i siyâset vatanın ve hükûmetin ve milletin selâmeti için bu risâlenin hakîkatlerinin herkese kat‘î lüzûmu bulunduğunu tasdîk etmezlerse, onların hapislerine ve neşredilmemesine rızâ bulunabilir.

İşte yirmi iki sene evvel te’lîf edilmiş olan bu parçanın binler nüshası intişâr etmiş ve te’sîrini göstermiş ve muhabbet, uhuvvet ve müsâlemet-i umûmiyeyi dehşetli ihtilâlcilere karşı te’mîn etmiştir.

Hükûmetin hey’etine beyân ediyorum ki: Bu parça ve emsâlinin intişârını zararlı görenler, anarşistlerin en fenâ dinsizleri ve sofestâîleri olabilir. Çünkü dünyada bu kadar zaman, muannidler tenkîd ve bahânelerle i‘tirâz ettikleri hâlde, bu kadar kesret-i eczâ içinde o muannidlerin bir şey bulamadıkları gösteriyor ki, tamamıyla başka bir hesaba binâen bu mu‘cize-i Kur’âniyeyi vatanı kurtarmakta isti‘mâl etmemek için bir vesîle arıyorlar. Ve bazı sâfdil me’mûrları ve mahkemeleri de iğfâl ediyorlar.

Gāyet hasta Saîdü’n-Nûrsî

(480)

[Bir nûr talebesinin mahkemedeki müdâfaâtından bir parçadır]

Muhterem Hey’et-i Hâkime,

Bin seneden beri Kur’ân’ın bayrakdârı ve mücâhidi olan necîb, mübârek ve kahraman ecdâdımızın evlatlarını nûr-u îmândan ayırmak ve İslâmiyet defterine geçen mefâhir-i âlîyesine zıt olarak maddî ma‘nevî helâketlere ma‘rûz bırakmak olan o dehşetli sûikastlere ve o kahraman ecdâdın torunları olan bugünkü gençliği ve gelecek nesilleri o şeref-i âlîden mahrûm etmek olan dehşetli

dinsizlik telkînlerine karşı, Kur’ân-ı Kerîm’in on dördüncü asr-ı Muhammediye’deki asm dellâlı olan Bedîüzzamân ve onun risâleleri, bu asrın bir hidâyet serdârı ve bu müdhiş zamanın müdhiş dinsizlik zulümâtına karşı nûr-u Kur’ân’la mukābele eden bir fedâkârı. ve Risâle-i Nûr’un yüzbinler nüshalarını milyonlar talebelerinin kalemleriyle her tarafta neşir ederek dinsizliğe, küfr-ü mutlaka ve komünizme karşı bir sedd-i Kur’ânî te’sîs eden bir hâdim-i İslâm Bedîüzzamân. ve Yüz binler başlar fedâ oldukları bir kudsî hakîkate başımız dahi fedâ olsun diyerek nûr-u İslâm’ı söndürmek ve nûr-u îmânı yok etmek için yapılan dehşetli zındıka hücûmlarına karşı mukābele eden. ve istibdâd ve icbârlara karşı izzet-i İslâmiyeyi muhâfaza ve şeref-i îmâniyeyi pervâsızca âleme i‘lân eden. ve Kur’ân-ı Mu‘cizü’l Beyân’dan aldığı îmân hakîkatlerini güneş gibi parlak ve cerh ve inkâr ve i‘tirâz edilmez delîller ve burhânlarla isbat eden. ve Risâle-i Nûr’la dinsizlik ve dalâlet ejderlerine meydan okuyan ve dalkavukluk yapmayan Bedîüzzamân. ve mahkemelerde Başımdaki saçlarım adedince başlarım bulunsa, her gün biri kesilse, zındıkaya teslîm-i silâh edip vatan ve millet ve İslâmiyet’e hiyânet etmem ve hakîkat-i Kur’âniyeye fedâ olan bu başı zâlimlere eğmem diyen. ve hizmet-i îmâniye yolunda hem dünyevî, hem lüzûm olsa uhrevî hayatını da fedâ eden. ve mahkemelerde da‘vâ ettiği gibi Bir tek hakîkat-i îmâniyeyi bütün dünya saltanatı ile de değiştirmeyen kahramân-ı İslâm olan Üstâdımız

Bedîüzzamân ve Risâle-i Nûr’dan bizi uzaklaştıracak hiç bir beşeri kuvvet yoktur. Hem Risâle-i Nûr, iki hayâtımızın halâskârı olmakla beraber, sermâye-i ömrümüz ve gāye-i hayatımızdır. Komünistler ve dinsizler kâğıt ve mürekkebi kaldırsalar, biz de mümkün olsa derimizi kâğıt, kanımızı mürekkep yapıp yine Risâle-i Nûr’u yazacağız demiştir.

Yine kat‘î berâetle netîcelenen ve temyîzin tasdîkinden geçerek kaziye-i muhkeme hâline gelen Denizli mahkemesinde, Üstâdımız Bedîüzzamân ifadesinde demiştir ki: Efendiler Dikkat ediniz. Risâle-i Nûr ve şâkirdlerini mahkûm etmek, doğrudan doğruya küfr-i mutlak hesabına hakîkat-i Kur’âniyeyi ve hakāik-i îmâniyeyi mahkûm etmek hükmüne geçmekle beraber, bin üç yüz seneden beri her senede üç yüz elli milyon onda yürümüş üç yüz milyar Müslümanların, hakîkate ve saâdet-i dâreyne giden cadde-i kübrâlarını kapamaya çalışmaktır. Ve onların nefretlerini ve i‘tirâzlarını kendinize celbetmektir. Çünkü o caddede gelip gidenler, gelmiş geçmişlere duâlarıyla, hasenâtlarıyla yardım ediyorlar. Hem bu mübârek vatanın başına bir kıyâmet kopmaya vesîle olmaktır. Acaba mahkeme-i kübrâ-yı haşirde, milyarlar ehl-i îmân da‘vâcılar tarafından sizden sorulsa ki: Hiç bir siyâsetle alâkaları olmayan ve yalnız îmân ve Kur’ân cadde-i kübrâsında giden ve kendilerini ve vatan ve milleti anarşilikten, dinsizlikten ve ahlâksızlıktan ve vatandaşlarını i‘dâm-ı ebedîden ve haps-i münferitten ve dalâletten

kurtarmaya çalışan ve bunun için Kur’ân’ın hakîkî tefsîri olan Risâle-i Nûr gibi gāyet hak ve hakîkat bir eseri okuyanlara ve hiç bir siyâsî cem‘iyetle münâsebeti olmayan o hâlis dindârların birbirleriyle uhrevî dostluk ve uhuvvetlerine cem‘iyet nâmı verip iliştiniz. Onları mahkûm ettiniz ve etmek istediniz dedikleri zaman ne cevap vereceksiniz? Biz de sizlerden soruyoruz.

Sizi iğfâl eden ve adliyeyi şaşırtmak isteyen ve hükûmeti bizimle vatan ve millete zararlı bir sûrette meşgūl eyleyen muârızlarımız hem sizi iğfâl, hem hükûmeti işgāl, hem bizi perişan ederek, hem hâkimiyet-i İslâmiyeye, hem millete, hem vatana darbeler vuruyorlar.

Eserlerimde dâimâ dediğim budur: Hiç bir siyâsetle alâkamız yoktur. Biz îmânımızı kurtarmaya çalışıyoruz. Umûm ehl-i îmân dâhil oldukları ve üç yüz milyondan ziyâde efrâdı bulunan mukaddes bir cemâat-i İslâmiyeden başka mâbeynimizde bir şey yoktur. Üstâdımız diğer bir ifadesinde diyor ki: Kur’ân şâkirdleri olan Risâle-i Nûr talebeleri, hiç bir cihetle siyâsî bir cem‘iyet değiller. Eğer iddiânâmedeki cem‘iyetten maksad, îmânî bir cemâat ise ona karşı deriz ki: Eğer Dârü’l-fünûn talebelerine ve câmi‘lerdeki cemâate ve vaaz dinleyenlere ve her nevi‘ esnâfa bir cem‘iyet nâmı verilse, bize de o nevi‘den bir cem‘iyet nâmı verilebilir. Hem azlık, çokluğa karşı cem‘iyet kurar. Hâlbuki bu milletin yüzde doksanı Müslümandır. Doksan

kişinin on adama karşı cem‘iyet teşkîl etmesi ma‘nâsız olur. Biz her asırda lâakal üç yüz elli milyon efrâdı bulunan Müslümanlarız. Umûm Müslümanlarla kardeşiz.

Eğer dînî hissiyâtla emniyeti ihlâl edecek bir cem‘iyet nâmı veriliyorsa, buna karşı deriz: Otuz sene zarfında, bu fırtınalı zamanda, Risâle-i Nûr’un yüzler risâlelerinden binler nüshalarını milyonlar adamlar kemâl-i iştiyâk ve merâkla okudukları hâlde, hiç bir yerde, hiç birisinin bir vukūâtı olmaması ve âsâyişe kat‘iyen ilişmemeleri, bu iddiâ ve ithâmı tamâmen çürütüyor. Eğer hissiyât-ı dîniyeyi kuvvetlendirmesinden, istikbâlde âsâyişe zarar verebilir diye bir cem‘iyet nâmı verilmişse, buna mukābil deriz: Evvelâ: Başta diyânet riyâseti ve bütün vâizler aynı vazîfeyi, aynı hizmeti görüyorlar. Sâniyen: Risâle-i Nûr şâkirdleri, değil emniyet ve âsâyişe zarar vermek, belki bütün kuvvetleriyle ve kanâatleriyle vatan ve milleti anarşilikten ve komünizimden muhâfaza ile emniyet ve âsâyişi te’mîn etmek için çalıştıklarına delîl ise, birinci esasta beyân edilmiş.

Evet, biz bir cemâatiz. Hedefimiz ve programımız, evvelâ kendimizi, sonra sû’-i te’sîr yapmamak şartıyla milletimizi i‘dâm-i ebedîden ve haps-i münferidden ve komünizm ve anarşilikten ve serserilikten muhâfaza ile, vatan ve millete hayırlı ve nâfi‘, halîm,