Az bir zamanda nûrlara çok hizmet eden Mustafâ Usman kardeşimizin bu fıkrası Lâhika’ya girsin

سع

[249]

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُٓ اَبَدًا دَٓائِمًا

Çok Azîz, Çok Mübârek, Çok Sevgili ve Çok Müşfik Üstâdımız Efendimiz Hazretleri,

Sâniyen: Bu son sevimli ve müjdeli mektûblarınızın âhirindeki latîf bir tevâfukdur ki: Kelime-i mübârekesi ile başlayan ve Zülfikār-ı Mu‘cizât’ın makine ile tab‘ına başlar başlamaz hemen zuhûr eden inâyet ve eltâf-ı Rabbâniyeyi müjde ve daha silsileler hâlinde zuhûr edeceğini bir fâl-i hayırdır müjdesiyle ihbâr ve ihsâs eden kıymetli hâşiyeniz, bizleri de diğer Nûrcu kardeşlerimiz gibi çok mütehassis, çok memnûn ve biz Nûrculara her an her zaman lütuf ve inâyetini bol bol ihsân eden, ihsâs eden Latîf-i Zü’l-Cemâl, Kahhâr-ı Zü’l-Celâl ve Azîzü’n-Zü’ntikâm Hazretleri’ne hadsiz ve nihâyetsiz hamd ü senâlara ve şükür secdelerine sevketti. Ve siz mübârek ve sevgili Üstâdımıza ihânet ve Risâle-i Nûr’un fütûhâtına sed çekmek istiyenlerin cezâlandığını duymak, siz sevgili Üstâdımızın kalb-i şerîflerine ârız olarak biz bîçârelere kadar sirâyet eden ızdırâb ve teessürâtı izâle ve mahzûn ve mükedder ağlayan kalplerimizi ferâhlattırdı.

Azîz ve sevgili Üstâdımız, mukaddemâ Asâ-yı Mûsâ’nın kaleme alındığı sırada, bazı kerâmet-i nûriye merkezde görünmesi üzerine tebşîr ve işâret buyurduğunuz gibi, Eskişehir müjdenizi ta‘kîben Zülfikār-ı Mu‘cizât’ın tab‘ı henüz hitâma ermeden, en büyük kerâmet ve mu‘cizâtını yine o merkezden ve Süfyân’ın kendine taptırmak için âbide olsun diye rekzettirdiği âfilesinin yanı başında gösterdi

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ هٰذَامِنْ فَضْلِ رَبّٖی

Sevgili Üstâdım, 10 Ramazân perşembe günü, Zincirli Câmi‘-i Şerîf’inde bir başçavuş tarafından Ezân-ı Muhammedî asm okunmuş, inzibâtlar tarafından götürülmüş ise de, serbest bırakıldığı şâyi‘ olmuştur. Yine bunu ta‘kîben yarınısı günü cum‘a namazında, Hâcı Bayram-ı Velî kuddise sırruhû Câmi‘-i Şerîf’inde, bir kardeşimizin bizzât duyduğu üzere, bir asker tarafından yine Ezân-ı Muhammedîye asm başlanmış, fakat bir gürültü patırtı olarak bıraktırılmış. Câmi‘ cemâat birbirine girmiş. Müteâkıben tekrar bir sivil şahıs, yine başlamış. Ve büyük bir kargaşalık, yine bıraktırılmış. Okuyanları almışlar, götürmüşler. Fakat henüz netîcesi ma‘lûm olmamış.

Bu hâdise-i azîmelerin birbirini ta‘kîb etmesiyle velev ki bir hâdise çıkarmak kasdıyla müstebidlerin eseri dahi olsa bu fakîr ve âciz şu kanâate âcizâne olarak vardım ki, artık nûr eser harekete geçti. Esâsen سِرًّا تَنَوَّرَتْ emrinin nihâyete ermesi de, bunun işareti değil mi idi? Artık Asâ-yı Mûsâ, küfür ve isyan kayalarını

parçalayacak, âb-ı hayât olan ve bu milletin pek çok muhtâç bulunduğu îmân kevserlerini akıtmaya başlayacak. Teşne-dilân nûr havzasına dalarak, kana kana içecekler. Artık nûr havzasının sâkîsine saldıran Süfyân’ın altı başlı hûnhâr ejderi, Asâ-yı Mûsâ ve Zülfikār’dan aldığı derin onulmaz yaraların ızdırâbıyla, inleye inleye can hırâş feryâdlarla can verecek.

Evet, evet, bu muhakkak ve kat‘î. Çünkü o nûra ihânet ve gadir edenler ve ettirenler, cezâlarını bulmadılar mı? Kendilerine min tarafillâh Denizli hâdisesiyle ve mübârek Meyve ile yapılan ihtâr işaretine kulak asmayanlar, ehemmiyet vermeyenler ve yine utanmadan korkmadan o nûrun fütûhâtına sed çekmek isteyenler ve o nûrun kat‘iyen sönmez ve sönmeyecek olan dünya umûm elektrik kuvvetlerinin bir araya toplanmasından daha kuvvetli ve daha çok nûrlu şuââtını üflemekle söndüreceğiz sanan bedbahtlar birer birer o güvendikleri mevki‘ ve câh sandalyelerini kaybetmediler mi? Eğer henüz gıyâblarında mahkeme-i adâletin âdilâne kararı kendisine teblîğ olmayan mücrimler varsa, bilsinler ki, Hâkim-i Hakîkî olan Allâh-u Zü’l-Celâl Hazretleri onları affetmiş değil. Belki şiddet-i tecziye için mühlet vermiştir. Meğer ki nedâmet ederek, tevbekâr olup af dileye, tarziye vere. Kime? Hazret-i Kur’ân’a ve Risâle-i Nûr’a.

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Çok kusûrlu ve duâlarınıza çok muhtâç Mustafâ Usman

[250]

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

Bu mektûbu Üstâdımız Ceylan’a yazmış.

Ceylan şimdilik Nazîf’in telâşı için yirmi güne kadar buranın postasıyla muhâbereye dikkat edilmek ihtimâliyle ara sıra başka yerin postasıyla mektûb göndermesi ihtiyâten münâsibdir. Hem Isparta’ya Nazîf’in telâşlı mektûbunu gönder ki:, Onlar mes’elenin ne şekilde olduğunu bize bildirsin, hem telâş ve merâk etmesinler. Bir şey yoktur. Yalnız Nazîf’in rakîbleri, onun ihtiyâtsızlığından ve ziyâde şevkle tab‘a çalışmasından istifâde edip şevklerini kırmak için ona ve ortalığa evhâm veriyorlar. İnşâallâh bir zarar olmaz. fakat her vakit ihtiyât lâzımdır. Biz dahi muvakkaten ihtiyât etmeliyiz

Saîdü’n-Nûrsî

Nazîf’in mektûbudur

[251]

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُٓ اَبَدًا دَٓائِمًا

Çok Azîz ve Çok Kıymetli Üstâdım Efendim Hazretleri,

Şimdi haber aldığıma göre, bura ve havâlîsi zâbıtası şiddetli emir almışlar. Nûrcuları sıkı bir kontrol ve göz altında bulundurulması hakkında bu haberin ne derece mevsûkiyeti belli değilse de, bu günden i‘tibâren nazarlarının üzerimizdeki fa‘âliyeti ve bazı

vesîleler aramak gibi hareketleri görüldüğünden bu haber te’yîd ediyor. Bizim dünyalarıyla ve işleriyle alâkamız yok. Fakat her nedense Nûrculardan çok korkuyorlar. Bu da budalaca ve dîvânece bir hareket olduğundan, temkînle ve sükûtla mukābele ediyor ve تَوَكَّلْتُ عَلَی اللّٰهِ sırrıyla tevekkül oluyoruz. Muhâberâtımızdan çok endişe edenlerin nazarlarını tahrîk etmemek için, muhâberâtın yalnız Isparta yoluyla yapılması, Emirdağı mahrec postası nazar-ı dikkati celbettiğinden, bu husûsta oradan buralara yazılan mektûbları ora postasına verilmemesi, başka postadan verilmesi çok muvâfık olacağından, o yolda emir buyurulmasını ta‘zîmlerimle el ve ayaklarınızdan öperek selâmet duâlarınızı dilerim. Kıymetli Üstâdım efendim hazretleri.

Günâhkâr ve kusûrlu talebeniz Nazîf Çelebi

[252]

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ

Azîz, Sıddîk Kardeşlerim,

Evvelâ: Bu gece Leyle-i Kadir’de olan bütün duâlarınıza binler âmîn âmîn âmîn deriz.

Sâniyen: Nazîf’in haber verdiği yeni bir taarruz alâmeti ne şekildedir? Makineye karşı olmazsa, hiç ehemmiyeti yoktur. Eğer o cihette olsa, çok ihtiyât ediniz. Münâsib ise demokrat partisinden muâvenet isteyiniz. Ben merâk ediyorum, biz dünyalarına karışmadığımız hâlde bu derece bize ilişmek ve küfür hesabına hizmet-i Kur’âniyemize sed çekmek musîbetine karşı, bütün Nûrcular, bütün kuvvetleriyle demir gibi bir metânet ve tesânüd ve sabırla çalışmak ve سِرًّا تَنَوَّرَتْ altına girmek gerektir. Hem telâş etmeyiniz. Onlar birbiriyle meşgūldürler.

Sâlisen: Zülfikār’ın âhirinde yazılacak Hizb-i Nûriye'den kısmın âhirindeki yirmi ikinci sahîfede وَفٖی صَحٖیفَةِ مَحْمَدْ فَیْضٖی وَأَمْثَالِهٖ fıkrası bedeline وَفٖی صَحَٓائِفِ حَسَنَاتِ الْكَاتِبٖینَ لِرِسَالَةِ النُّورِ yazılsın. Çünkü Zülfikār daha umûmîdir. Bütün müstensihler hissedârdırlar.

Râbian: Makine ile yazılan parçalar gāyet emîn ve ayrı ayrı yerlerde muhâfaza edilsin

Kardeşiniz Saîdü’n-Nûrsî

Tâ bitinceye kadar dikkat ediniz ki, münâfıkların müsâderesine uğramasın. Hem hiç telâş etmeyiniz Ve sarsılmayınız. İnâyet-i Rabbâniye tam devam ediyor. İnşâallâh yine bizi onların şerrinden muhâfaza edecek. Umûm kardeşlerimize selâm ve duâ ederiz.

Duânızdan her vakit istifâde eden kardeşiniz Saîdü’n-Nûrsî

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ

Zülfikār’ın hem kalemle, hem makine ile yazılanlarının âhirinde Hulâsatü’l-Hulâsa’nın bedeline, Hizb-i Nûriye'nin yirmi ikinci sayfasına kadar yazılsın. Ve onun başında Türkçe kerâmetine ve kıymetine dâir olan üç fıkra dahi yazılsın. Mâdem Husrev hâtıra getirdi. Çok münâsib

Saîdü’n-Nûrsî

[253]

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُٓ اَبَدًا دَٓائِمًا

Azîze, Sıddîka, Muhtereme, Mübâreke Hemşîrelerim,

Evvelâ: Ramazân’ınızı, hem Leyle-i Kadir’inizi, hem bayramınızı tebrîk ederiz.

Sâniyen: Ben Kastamonu’da iken nasıl her gün duâlarımda ve ma‘nevî kazançlarımda nûrun hâs şâkirdlerinden Âsiye, Ulviye, Lütfiyeler, Zehrâlar, Şerîfeler, Hâcerler, Necmiyeler, Ni‘metler, Aliyeler hissedâr olmak için ma‘nen yanımda bulunuyordular, aynen şimdi de öyledirler.

Ben sizleri unutmuyorum. Hatta bugünlerde birden Ulviye, Lütfiye’yi merâk ettim. İkinci gün, ikisinin mektûblarını ve hediyelerini aldım. Onların sadâkatlarına bir emâre oldu.

Sâlisen: Eskiden beri âdetim hediyeleri kabûl etmemek ile beraber, sizin cübbe ve yeleğinizi bu geceki Leyle-i Kadir’de giyip Âsiye ile beraber Kastamonu’daki bütün şâkirdleri nâmına kabûl ettim. Fakat kāideme muhâlif olmamak için ona mukābil, Emîn’de bulunan risâlelerimden Lütfiye, Ulviye istediklerini alsınlar veyâhûd benim hesabıma Mehmed Feyzî ve arkadaşları onların beğendiklerini yazsınlar.

Râbian: Benim yanıma çok def‘a gelen bu hemşîrelerimin ma‘sûm evlâdları, nûr şâkirdlerinden ma‘sûmlar dâiresinde dâhildirler. Çok def‘a onları hâtırlıyorum.

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Kardeşiniz Saîdü’n-Nûrsî

[254]

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ بِعَدَدِ حَاصِلِ ضَرْبِ حُرُوفِ ذُو الْفِقَارِ الْمَطْبُوعِ فٖی عَاشِرَاتِ دَقَٓائِقِ لَیْلَةِ الْقَدْرِ وَیَوْمِ الْعٖیدِ

Azîz Kardeşlerim ve Sıddîk Arkadaşlarım ve Mübârek Yoldaşlarım,

Evvelâ: On adet mektûblarınızdaki bayram tebrîklere mukābil, Risâle-i Nûr’un şahs-ı ma‘nevîsi nâmına bin بَارَكَ اللّٰهُ فٖی عٖیدِكُمْ وَاَسْعَدَكُمُ اللّٰهُ فٖی عُمْرِكُمْ وَوَفَّقَكُمُ اللّٰهُ فٖی خِدْمَتِكُمُ النُّورَانِیَّةِ اٰمٖینَ deriz.

Sâniyen: Şimdi üç cihette hâlim müsâadesizliği sebebiyle şu mübârek mektûblarınıza cevâb veremediğimden sıkılmayınız. Vaktim olsa idi ayrı ayrı konuşacaktım. Her mektûbda ismi veya bahsi bulunan bütün o kardeşlerime ve hemşîrelerime birer birer selâm ve duâ ederiz. Başta Medresetü’z-Zehrâ kahraman şâkirdleri ve İnebolu ve Kastamonu ve Safranbolu fedâkârları ve Denizli ve Milâs’lı muhlis Nûrcuları olarak umûm nûr şâkirdlerini, belki bu memleketi, belki Âlem-i İslâm’ı Zülfikār’ın teksîr makinasıyla ehl-i îmânın imdâdına yetişmesini tebrîk ve bu ma‘nevî bayramımızı tes‘îd ederiz. Ve bu pek ehemmiyetli ve kudsî hizmete zarar gelmemek için her bir tedbîr ve ihtiyât ve dikkat ve sebâtı tavsiye ederiz.

Sâlisen: Halîl İbrâhîm’in maddeten dahi o hizmete yardımı İnşâallâh makbûldür. Ve Hasan Feyzî, hâkim-i âdilin Konya’ya naklini nûrlar noktasından sorması ise, Denizli râzı olsa, Konya kemâl-i memnûniyetle kabûl eder. Nûrlu sînesine basar, kucağına alır. Nûr santrali Sabrî’nin dâiresinden Eğirdir ve Barla’da, onun eski muhterem kardeşlerini ve yeni çalışkan arkadaşlarını unutmuyorum. Nûrlara çok hizmet eden Atabeyli Alî Osmân’ın ve Çamdağı’nda gaybî bir ekmeğin şâhidi Barlalı mübârek Süleymân’ın mektûblarını, Sabrî’nin mektûbu içinde gördüm. Üçüne Bârekallâh dedim ve Mâşâallâh derim. Ve Alî Osmân’ın mektûbunda isimleri bulunanlara husûsî selâm ederim. Ve Medresetü’z-Zehrâ’nın demirbaş eski

talebelerinden Kâtib Osmân’ın umûm Nûrcular hesabına yazdığı bayram tebrîknâmesi, umûmun nâmına rûh u cânımızla kabûl ve o Nûrcular adedince Bârekallâh deriz.

Yine o havâlî şâkirdlerin nâmına Husrev’in mektûbu içinde Küçük Alî Rızâ’nın tebrîkine ve Zülfikār Mecmûası’nı hediye etmesine karşı, her bir harfine mukābil on hayır defter-i hasenâtına ilâve edilmesini rahmet-i İlâhiyeden niyâz ederiz. Çok güzel kalemli ve çok ince hisli ve nûrlara alâkası çok kuvvetli Âtıf’ın buraya tashîh için gönderdiği ve müstesnâ kalemiyle yazdığı Hulâsatü’l-Hulâsa’dan pek şirin ve kendi evvelce yazdıkları salavât-ı nûriye kıt‘asında iki nüshayı, şimdi tashîhe vakit bulamadım. Sonra göndereceğim.

Sâlih Yeşil, bayram için mektûbunda başbakan ve onun dostu Recep Bey’den bahseder. Siz benim tarafımdan Sâlih’e yazınız ki bilmukābele bayramını tebrîk edip derim: Yirmi dört sene evvel Ankara’ya gittiğim zaman, Recep Bey nâmında vicdânlı ve dindârları sever bir zâtı gördüm. Eğer bu Recep o Recep ise, benim selâmımı ona söyleyebilir. Fakat bana işkenceli zulüm edenler cihetinde şekvâyı demesin. Çünkü ben onların her nevi‘ ta‘cîz ve ta‘zîblerine karşı sabır ve tahammüle karar vermişim. O zâlimlere dâimî cehennemi ve bize ebedî cenneti kazandıran bu muvakkat sıkıntıları netice i‘tibâriyle hoş görüyorum. Hem medâr-ı hayret ve ibret ve şükrândır ki,

bu mazlûmiyet ve gurbet zamanımda, bütün memleketimden en ziyâde benim imdâdıma koşan Erzurûm adamlarıdır. Hatta Kastamonu’da ve Konya’da ve Afyon’da ve İstanbul’da onlardır ki, beni Erzurûm’la çok alâkadâr ve ahâlisine çok minnetdâr eylemişler.

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Umûma selâm ve duâ ve istid‘â eden kardeşiniz Saîdü’n-Nûrsî

[255]

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُٓ اَبَدًا دَٓائِمًا

Azîz, Sıddîk, Mübârek, Sarsılmaz Kardeşlerim,

Evvelâ: Hadsiz şükür ve hamd ü senâ ediyorum ki, sizlerin bu mektûblarınızın, hem Husrev ve arkadaşlarına ve makinelerine, hem Nazîf ve yardımcılarına ve makinesine ve bu kudsî yeni hizmette devam edebilmelerine âit sıkıcı çok endişelerimi izâle ettiler. Binler Elhamdülillâh.

Hatta mektûblarınızı aldığımdan bir gün evvel, araba ile gezmeye çıkmıştım. Birden, Kur’ân’ın medhine mazhar olan hüdhüd ü Süleymânî kuşu, bir müjde vermek istiyor gibi, on beş dakîka kadar yolumuzu ta‘kîben sağa sola ve yola konup, uçup ve yine gelip, hiç bu acîb tarzı görmediğimiz sûretten, kanâatım geldi ki, yarın

beni mesrûr edecek bir haber alacağım. Beni gezdiren Nûreddîn’e dedim. O da benim gibi o kuşun o garîb vaz‘iyetinden hayret ediyordu. Birden, biz onun sırrını ifşâ ettiğimizden kayboldu. İkinci gün, hem tesellîkâr Nazîf’in mektûbunu ve makinesinin yeni mahsûlünü, hem Abdurrahmân Salâhaddîn’in medâr-ı merâk mektûbunu ve bana şapka için Ankara’da sıkıntı veren Vâlî Nevzâd’ın intihârıyla, kendi tokadını ve cezâsını kendi eliyle verilmesi ve Zülfikār hizmetine hiç bir taarruz olmadığını ve devam ettiğini, hem Medresetü’z-Zehrâ’nın kahramanları hiç telâş etmeyerek Zülfikār’a devamlarını ve hakîkat-hâl beyân etmelerini; ve çok alâkadâr olduğum Atabey kahramanlarının ve Lütfî vârislerinin ve büyük merhûm Hâfız Alî’nin vekîl ve vâris ve hizmet-i nûriyede muktedir arkadaşlarının, Tâhirî ve Abdullâh Çavuş’un tebrîk mektûblarını ve Alevî köyünün imamı Alî’nin bu yeni taarruzda pek merdâne ve nûr şâkirdlerine lâyık bir tarzda hükûmette suâllerine karşı ma‘nîdâr ve hakîkatli cevablarını aldım ve dedim: İşte, hüdhüdün müjde sözü doğru çıktı.

Sâniyen: Nasılki Asâ-yı Mûsâ risâlesi, tabiatta boğulanları dalâletten kurtarıyor ve bu zamanda herkese, husûsen şüpheye ve inkâra düşenlere lâzımdır ve tiryâktır, öyle de Zülfikār, ehl-i îmâna ve ehl-i ilme ve bilhassa hâfızlara elzemdir. Her bir hâfız-ı Kur’ân, bu mecmûaya bu zamanda şiddetle ihtiyacı var. Kur’ân’ın kırk vecihle i‘câzını beyân eden bu eser, her hâfızın elinde bulunmalı.

Sâlisen: Şimdiye kadar hiç bir zaman târîh göstermiyor ki, Risâle-i Nûr gibi, pek çok tâifelere ve mesleklere hücûm eden ve bu derece, pek az ve hafîf tenkîdle kurtulmuş olsun. Hatta yüz derece daha az zahmetle, yüz derece kudsî hizmet ve mücâhede mukābilinde, küçük ve muvakkat ve netice i‘tibâriyle hayırlı bir iki hapis ve iki üç inâyetli ve fütûhâtlı musîbet gördüler.

Umûma binler selâm ve muvaffakıyetlerine duâ

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Kardeşiniz Saîdü’n-Nûrsî

Mübârek Üstâdımızın müjdeci Hüdhüd kuşu hâdisesini aynen gördüm. Bütün kuvvetimle tasdîk ediyorum

Nûreddîn

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

Azîz Kardeşlerim,

Nazîf’in makine ile yazdığı, çok güzel ve sıhhatlidir. Binler Bârekallâh ve veffekakümullâh. Yanlışları az ve ekserce noktalardadır. Bazen ح, خ خ, ح yazılmış. Ma‘nâ bir derece değişir. Mâşâallâh, Kastamonu dahi Nazîf’in yardımına koştuğu ehemmiyetli Nûrculardan Feyzî ve Emîn yüz yetmiş lirayı Zülfikār’ın masrafına vermeleriyle gösterdi

Saîdü’n Nûrsî

Denizli hapsinde hârika bir sebât ve sadâkat ve hizmet gösteren Sâdık Bey’in bu tebrîği Lâhika’ya girsin.

[256]

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ

Üstâdımız Efendimiz Hazretleri, Cenâb-ı Erhamü’r-Râhimîn’den sıhhat, âfiyet ve selâmetinizi temennî ederek hulûlüyle müşerref olduğumuz iyd-i saîdinizi tebrîk ederim.

Teveccüh-ü kudsîlerinin bekāsını diler ve vâlidem câriyeniz ve hânemiz efrâdıyla beraber hürmetlerle hâk-i pâyinizden öperiz. Şefkatli Üstâdımız efendimiz hazretleri.

İmdâd-ı ma‘nevîyelerine çok muhtâç, âciz, hakîr ve çok kusûrlu talebeniz M Sâdık

Lâhikaya girsin.

Kastamonu’nun Husrev’i ve Rüşdü’sü olan Feyzî ve Emîn’in bir fıkralarıdır.

[257]

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ

Pek çok Sevgili, Kıymetdâr, Müşfik Üstâdımız Efendimiz Hazretleri,

Evvelâ: Ramazân-ı Şerîf’inizi ve Leyle-i Kadir’inizi ve bayramınızı tebrîk ve el ve ayaklarınızı