Nûrun büyük santrali Sabrî’nin çalışkan bir yardımcısı Çilingir Alî’nin ümmîliğinin hâtırı için Lâhika’ya girdi.

(176)

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ بِعَدَدِ مَا لَا یُحْصٰی وَمَا لَا نِهَایَةَ لَهُ

Pek çok Şefkatkâr Üstâdım Efendim Hazretleri,

Mübârek ve rahmet saçan el ve yümn-ü bereket bahşeden ayaklarınızı kemâl-i hasret ve eşedd-i iştiyâkla öpüyoruz. Tekrârlarla öpüyoruz. Hem bu fakîr kulunuz gibi ümmî ve çok kusûrlu bir bîçâreyi de dâire-i nûrunuza merhameten almak gibi bir keramkârlığınızla şâd ve sevinçlere müstağrak buyurmanızı niyâz-ı yegâne gāye-i emel ve arzumdur. Bendeniz Denizli ziyâretimde, bir def‘a o ma‘hûd dar kapıda, hemen bir iki saniye kadar bir müddet müşerref ve kahraman nûrânî bahtiyârlara temas ve teşerrüfümü, her işin fevkinde bir muvaffakiyet bilmiştim. Lillâhi’l-hamd, o zamanlardan beri nûr santralliği, fa‘âl nûr hâdimleri tarafından uhde-i âcizâneme verildi. Bendeniz de, sarsılmaz bir azm ve metânetle بِسْمِ اللّٰهِ وَفِّقْنَا یَا خَیْرَ النَّاصِرٖینَ diyerek vazîfeme sa‘ye başladım. Bundan dolayı kalbimde parlayan meserret ve behçetin deracâtını tasvîr ve arz edebilmek imkânsız olmakla, onu ancak kalp ve rûh röntgenine

mâlik olanlar takdîr ve müşâhede edebilecekleri için kısa kesiyorum. Bahâ yetmez vazîfe ile mükellefiyetimden beri çilingirlik san‘atına az çalıştığım hâlde, çok mes‘ûd vakit geçiriyorum. Şu mukaddes hizmet, ma‘nen ve maddeten benim için en büyük bir ticârettir bildim ve biliyorum.

Sevgili Üstâdım, şimdiye kadar bütün nûrânîlerin elmas kalemlerinden damlayan mücevherât sandukçalarını tamâmen alıyorum. Her birerlerinden gelen türlü türlü füyûzât, rûhumu tezyîn ve kalbimi tahrîk etti de, onlardan cür’et ve cesâret alarak dedim: bu kadar hak ve hakîkatperestlerin elmâs misâl fıkraları içinde benim gibi bir hakîrin de cam parçaları kadar bile meziyeti hâiz olamayan bir arîzası bulunsa, o hâlis pırlantalara ne halel gelir deyip دَخٖیلَكْ یَا وَارِثَ رَحْمَةٍ لِلْعَالَمٖینَ nidâ-yı hazînânesiyle keramkâr Üstâdımın huzûrlarına sundum.

İzzetli Üstâdım,

Risâle-i Nûr’la peydâ-yı alâka ettiğimden beri şâhidim ki, tevâzu‘ ve mahviyetle şâkirdleri irşâd buyurduğunuz gibi, münâfıklara da bir def‘a olsun bed sözünüzü işitmedim. Yalnız, hey bedbahtlar, sizi Allâh ıslâh etsin diye temenniyât-ı hâlisânenin sarfı, kāilinin rûhen a‘lâ-yı illiyyîne çıktığını şeksiz irâe ediyor.

Şeyh Şiblî Kuddise Sırruhû’l-Âlî Hazretleri’nin Meyvedâr ağaçlar bana یَا شِبْلٖی كُنْ مِثْلٖی یَرْمُونَنٖی بِالْاَحْجَارِ وَاَرْمُوهُمْ بِالْاَثْمَارِ fıkra-i irşâd-kârâneleriyle hitâb ve

o cihetteki akîdemi tarsîn ettiler buyurmalarını tekrar ihtâr ve canlı bir sûrette gönlümde tecellî ettirmiş bulundunuz. Bu kasabamızda eskisine nisbetle çok ehemmiyetli muvaffakiyet hamd olsun görünüyor.

Barla ise kezâ, daha fevkalâdedir. Azîz Üstâdım, bu ârâmsız mesâî içinde alâ kadri’l-imkân dikkat ve i‘tinâ ve ihtiyât-ı lâzimeden geri kalmıyoruz. Başkaca siyânet ve himâyet Cenâb-ı Kibriyâ’dan bekleniyor

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Santrallikte dayısına muîn olan

Âciz Çilingir Alî

(177)

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُٓ اَبَدًا دَٓائِمًا

Azîz, Sıddîk, Kahraman Kardeşim,

Binler safâlarla gittin geldin. Sizler nasıl münâsib görseniz kabûl ederim. Eğer eski harfle imkân varsa, evvelâ ikinci vazîfenin mahsûlü ve Zülfikār-ı Mu‘cizât-ı Ahmediye ve Kur’âniye nâmındaki mecmûa gāyet dikkatle ve ihtimâmla tashîhine; ve eğer kābilse tevâfuklu olmasına çalışılsın. Şimdilik numûne olarak bu def‘a beraber aldığın ve Asâ-yı Mûsâ’nın bir zeyli ve müellifin bir tercüme-i hayâtı nâmındaki mecmûa tab‘edilsin. Fakat ben dünyanın vaz‘iyetini bilmediğimden,

fırkalar fırtınası bizim bu mes’elemize ilişmemek için mümkün olduğu kadar ihtiyât etmemiz lâzımdır. Sizlerin şimdiye kadar isâbetli ve tam yerinde, hatta rûhânîleri dahi alkışlamaya sevkeden kudsî hizmetiniz ve hakîkatbîn tedbîrleriniz ve Eski ve Yeni Saîdlerin ve Abdurrahmân’ın vazîfelerini tam tamına yapmanız gösteriyor ki, Risâle-i Nûr ve Medresetü’z-Zehrâsı, hakîkî sâhib ve hâmî ve nâşir ve şâkirdlerini bulmuş. Daha bu bîçâre, zayıf, perişan, ihtiyâr Saîd’e ihtiyâç kalmamış.

Sâniyen: Nûrların neşrinde muvaffakiyetli kahraman Tâhirî, sûreten bu def‘a câsûsların ziyâde dikkatleri için görüşmediğimizden müteessir olma. Her günde, çok def‘a sizlerle ma‘nen görüşüyorum. Zâten meşrebimizde sûrî sohbet lâzım değil. Hangi risâle okunsa ma‘nevî bir sohbettir ve görüşmektir. Ben de yazılarınızı okudukça, sizi arkasında görüp mütesellî ve mesrûr oluyorum. Ve senin mübârek hânen küçük bir Medrese-i Nûriye’dir. İçindekilere pek çok selâm ve duâ ederek duâlarını isterim. Siz, benim tarafımdan Isparta ve civârındaki umûm kardeşlerimize bir rûhlu ve hayâtdâr mektûbsunuz. Selâm ve çalışmalarını çok tahsîn ve takdîrlerimi onlara teblîğ ediniz.

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Kardeşiniz Saîdü’n-Nûrsî

(178)

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُٓ اَبَدًا

Azîz, Sıddîk, Metîn, Fedâkâr Kardeşlerim ve Vârislerim,

Evvelâ: İkinci vazîfe olan Mu‘cizât Mecmûası’na bir nâm istedim. Birden Asâ-yı Mûsâ’ya denk gelebilen Zülfikār-ı Mu‘cizât-ı Ahmediye ve Kur’âniye hâtırıma geldi.

Sâniyen: Husrev’in mektûblarımdan hulâsaları çok güzel oluyor. Tam iktidâr ve firâsetini bildiriyor. Ben de gördükçe, Mâşâallâh diyorum. Numûne olarak bu def‘a mektûbunu size Lâhika’ya girmek için gönderdim. Mübârek Re’fet’in suâli ehemmiyetlidir. Fakat şimdi cevâba müsâadem yok. Cenâb-ı Hakk ona şifâ versin. Âmîn. Doktordan evvel Hasta risâlesine mürâcaat etsin. Ve güzel fikri ve güzel kalemiyle nûrlara hizmeti ve Husrev’e yardımları ehemmiyetlidir. Allâh râzı olsun.

Sâlisen: Merhûm Hâfız Mehmed’in iki kardeşinin mektûbunu Lâhika’ya geçirdik. Benim büyük üstâdlarımın içinde Risâle-i Nûr’a fevkalâde büyük hizmetleri için Hâfız Alî’yi ve Mehmed Zühdü ile beraber Hâfız Mehmed’i dâimâ isimleriyle ma‘nevî kazançlarıma hissedâr ediyorum. Bu iki kardeşi aynen onun yerinde iki Hâfız Mehmed hükmünde bildim. Bârekallâh derim.

Râbian: Güzel bir yazı ile edîbâne, belîğāne, fakat meczûbâne bir mektûbu Halîl İbrâhîm’den nûrlar hakkında garîp senâlar ve acîb vasıflarla dolu aldım. O mübârek kardeşimizin ma‘nevî bir nevi‘ duâsı ve sadâkatinin bir tezâhürü diye Lâhika’ya geçirdik, size gönderdik. Ve Safranbolu’da Mustafâ Usman’ın arkadaşlarından pek ciddî ve sebâtkâr ve hânesini bir küçük Medrese-i Nûriye yapan Hıfzı’nın iki ma‘sûm mahdûmlarının yazdıkları Asâ-yı Mûsâ Mecmûası’nı bize göndermesi, her sahîfesi bir büyük hediye kabûl edildi. Umûma selâm

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Saîd

Husrev’in mektûbudur.

(179)

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُٓ اَبَدًا دَٓائِمًا

Çok Azîz, çok Kıymetdâr, çok Mübârek, çok Sevgili Üstâdımız Efendimiz Hazretleri,

Bu hafta içinde iki mübârek kıymetdâr neş’eli mektûblarınızı aldık. Bunlardan birisi Asâ-yı Mûsâ’nın âhirindeki arabiye arabî yazılan fıkranın ilâvesini, hem Müslümanlar ve vatan zararına ve bir ecnebî müdâhalesi hesabına bu geçen kışta sevgili Üstâdımıza yapılan ve inâyet-i İlâhiye ile akîm kalan sûikast plânını

Hey’et-i Vekîliyenin ve Reîs-i Cumhûrun hissettiklerini ve bu gaddârlıkları yapan hâinlere ihânetlerinin cezâsı olarak dünyada tam zarar ve âhirette cehennem ve sakar; ve bizlere de dünyada mükemmel sevâb ve zafer ve âhirette cennet ve âb-ı kevser verileceği beşâretlerini, hem bu iki fırkadan en çok Hürriyet Fırkası’nın bizi kendilerine çekmek istemesine rağmen, Nûrcuların çok ihtiyât ve dikkat ve temkînli bulunmaları lâzım olduğunu îkāz ile beraber, sevgili, mübârek Üstâdımızın bizim için kāidelerini bozarak dünyaya baktıklarını bildirmektedir. Bu mübârek mektûb, Lâhika’ya geçirilmiş. Ve arabî fıkrada Asâ-yı Mûsâ’nın âhirinde emrolunan mahaline yazılmıştır.

Mübârek mektûbunuzun ikincisi, Nûrcu kardeşlerimizden Re’fet’in şâyân-ı tebrîk hizmetini bildiren mektûbunu ve Salâhaddîn’in Amerikalı bir Îsevî âlimine Asâ-yı Mûsâ’yı vermesi dolayısıyla yazdığı şâyân-ı takdîr kahramanlığını bildiren mektûbunu, hem dokuz sene sevgili Üstâdımıza hizmet ettiği hâlde şâyân-ı hayret hizmetiyle hiç bir def‘a olsun sevgili Üstâdımızı gücendirmeyen Barla’lı Sıddîk Süleymân’ın sevgili Üstâdımızın Barla’daki menzillerinde dolaştıran, câzibedâr hâlâta hayâlen baktıran hazîn mektûbunu, hem pek ciddî nûra devam ederken şimdi askere alındığını esefle yazdığımız mübârek Nûrcu kardeşimiz Barla’lı Muhâcir Hâfız Ahmed’in mahdûmu Kâzım’ın sevimli mektûbunu, hem Nûrcu hanımlar içinde, Mevlânâ Hâlid’in

cübbesini muhâfaza edip, sevgili Üstâdımıza bilip teslîm etmesiyle makbûlîn arasında görmeye çalıştığımız mübârek Âsiye’nin güzel mektûbunu beraber getiren bu kıymetdâr mektûbunuzun ikinci fıkrasında, Nûrcu kardeşimiz Burhân’ın Serbest Fırka’ya verdiği cevâbın güzel olması münâsebetiyle, Nûrcuların siyâsetle alâkaları olmadığı gibi İnşâallâh bir sebeb çıkar, o istibdâd-ı mutlakı kıracak ve ezilen ma‘sûm ve mazlum Nûrcuları kurtaracak diye olan beşâretiniz bize kat kat nefes aldırmış.

Husûsen nûrların intişârı ve maslahatı hesabına bazı kardeşlerimizin siyâset hesabına değil, nûrlar hesabına, hem nûrlar nâmına değil, kendi şahsı nâmına Hürriyet Fırkası’na girebilmesine me’zûniyet verildiği hâlde, Isparta’daki talebelerinizin nûrun hakîkat cereyânlarından başka cereyânlara bakmalarına müsâade edilmemesi, Isparta’nın nûr hesabına sevgili Üstâdımızın husûsî nazarlarında bulunması ve husûsî teveccühleri altında olması gibi hâtırlarımızı dilşâd eden mektûbunuzu sevinçler içinde okuduk. Hem sevgili Üstâdımızın, hem diğer kardeşlerimizin mektûblarını Lâhikalarımıza kaydederek, kardeşlerimize gönderdik.

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Kusûrlu talebeniz Husrev

Sava kahramanlarından Mustafâ ve Alî Gül’ün mektûblarıdır.

(180)

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ

Çok Sevgili Üstâdımız Efendimiz Hazretleri,

Size takdîm ettiğimiz Asâ-yı Mûsâ Mecmûaları arasında bize her cihetle örnek olan mübârek kardeşimiz Husrev’in tatlı hattına benzeyen mecmûa üzerindeki Mustafâ kimdir? Hangi Mustafâ’dır? Diye olan sevgili, mübârek Üstâdımızın suâl buyurmalarını, azîz ve mübârek Üstâdımız bizden mektûb istiyorlar diye anladık.

Evvelâ: Bütün Sava kahraman kardeşlerimle beraber bu fakîr talebeniz çok kusûrlu Mustafâ da mübârek el ve ayaklarınızdan öperim.

Sâniyen: Sevgili Üstâdımızın ehemmiyetle baktığı ve Isparta Medresetü’z-Zehrâsı’nın parlak bir Medrese-i Nûriyesi diye lâyık olmadığımız hâlde lutfedip, taltîf buyurmakta olduğunuz bu mübârek Sava’daki kahraman kardeşlerimle birlikte beş altı sene evvel, her ferd-i mü’mini hayrette bırakan, her ferd-i kâfirin gayzını artıran Risâle-i Nûr’un nûrânî hakîkatleriyle kalemle tefeyyüz etmekte ve bizim gibi sağını solunu bilmeyen, Müslümanlığı ve dindârlığı bir iki mahdûd bilgi ile îfâ etmeye çalışan kimseler, daha evvelden Müslümanlıkta terakkîyi tarîkatte bilirken, bugün siz azîz

Üstâdımızın sâyesinde bir ummân-ı ilim, bir bahr-i envâr ve bir hazîne-i lâyetenâhî içerisinde yaşamaktayız. Hizmetkârlığında bulunduğumuz bu mukaddes nûrun, sevgili Üstâdımızın ulvî kalplerinde tecellî eden ve mübârek kalemlerinden çıkan ve nûrun Yirmi Yedinci Mektûb’daki nûrlarına mütemâdiyen ilâve edilen mübârek hakîkat derslerinizden her an istifâde etmekteyiz.

Azîz sevgili Üstâdımız, hiç yoktan bize bu kadar ihsânâtı yapan Hazret-i Allâh’a pek çok şükrediyoruz. Biz köylü talebeleriniz, iki dağ arasına sıkışmış bir köyde oturan, kuvve-i inbâtiyesi zengin olmayan kumsal bir arâzîde zirâatle iştigāl eden, yevm-i cedîd, rızk-ı cedîd geçinen fakîru’l-hâl kimselerdik. Risâle-i Nûr’un nûrlu tefekkürüne girdiğimizde Risâle-i Nûr’dan evvelki hayâtımıza bakıyoruz. Tahâret ve nezâfetini tam yapamaz, iki kişi arasında söz söylemesini bilmez, ayağından çarık çıkmaz, sırtında gömleği kurumaz, daha bunlar gibi pek çok acınacak hâllerimiz vardı. Şimdi ise, Risâle-i Nûr’un nûrlu hakîkatleri îmânımıza öyle kudsî bir kuvvet, kalbimize öyle makbûl bir istiğnâ vermiş ki, Lillâhi’l-hamd kesret-i nüfûsu ihtivâ eden ve günlerce çalıştığı hâlde karnı doymayan fakîr köy halkı, birdenbire bir istihâle devresi geçirmiş. Bir iki sene gibi pek az bir zaman içinde yükselmiş, bizi perişan eden isrâfât içimizden çekilmiş, mukābilinde Risâle-i Nûr’un dâimâ görmekte olduğumuz bereketi girmiş, halkın yüzü gülmüş.

Bütün köyümüz halkı, Üstâdımız Saîd Nûrsî Hazretleri’ne mütemâdiyen duâcı; kalemle hizmet zevkini bulan talebeleriniz bizler mütemâdiyen Risâle-i Nûr’la Üstâdımız Saîd Nûrsî Hazretleri’ne intisâbımızla müftehiriz.

Azîz ve kıymetli Üstâdımız, sırr-ı ihlâs ile gitmeyi seven bizler rızâ-yı İlâhî’yi esas maksat yaptığımız için, her vakit lüzûmlu lüzûmsuz mektûblarımızla sizi râhatsız etmemek için mektûb yazmıyoruz. Sevgili Üstâdımız bizi afv buyursalar, bu dünyada olduğu gibi âhirette de yakınlarında bulundurmak lütfunda bulunsalar, bu hem hakîr, hem fakîr, hem âciz, hem çok kusûrlu talebelerinizin bütün emelleri, bütün arzuları tamam olur. Bizler sevgili Üstâdımız için duâ etmesini bilmiyoruz. Ve ancak diyoruz: Yâ Rabbî, bize Üstâd olarak ihsân ettiğin bizim Üstâdımız Saîd Nûrsî Hazretleri sana nasıl duâ ediyorsa, işte bizler de Üstâdımızın duâ için açılan elleri altında sana Âmîn ediyoruz. Bizden azîz ve mübârek Üstâdımıza binlerle selâm ve hürmetler hem dünya, hem ukbâda olsun diyerek mektûbumuzu tamam edip el ve ayaklarınızdan öperiz, sevgili Üstâdımız efendimiz hazretleri.

Sava Medrese-i Nûriyesi’nde duânıza muhtâç talebelerinizden Merhûm Hâfız Mehmed’in kardeşleri Mustafâ Gül ve Alî Gül

Milâslı Halîl İbrâhîm’in mektûbudur.

(181)

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ

بِعَدَدِ حُرُوفِ رِسَالَةِ النُّورِ وَعَصَا مُوسٰی

Muhterem Sevgili Üstâdım Efendim Hazretleri’ne,

Müsâade-i âliyeleri olursa, âyîne-i Kur’ân ve mir’ât-ı Furkân ve müfessir-i ekvân olan nûr denizine alâ kadri’t-tâka girmek isterim. Lütfen ve şefkaten ve merhameten elimden tutunuz ki, اَللّٰهُمَّ احْفَظْنَا hudûdu tecâvüz etmeyeyim. Ve himmet-i âliyeleriyle ondan erişebildiğim bazı cevherler çıkarayım.

Ve bütün kusurâtıma nazar-ı müsâmaha ile bakılmasını istirhâm eylerken, mübârek yed-i saâdetlerinizden öper ve her ân hayırlı duâlarınızı beklerim. یَا نُورَ النُّورِ یَا مُنَوِّرَ النُّورِ یَا مُصَوِّرَ النُّورِ یَا خَالِقَ النُّورِ یَا مُقَدِّرَ النُّورِ یَا مُدَبِّرَ النُّورِ یَا نُورًا قَبْلَ كُلِّ نُورٍ یَا نُورًا بَعْدَ كُلِّ نُورٍ یَا نُورًا فَوْقَ كُلِّ نُورٍ یَا نُورًا لَیْسَ مِثْلَهُ نُورٌ Esmâ-yı İlâhiye ve sıfât-ı kudsiyesinin âyînesi; ve اَللّٰهُ نُورُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ ط مَثَلُ نُورِهٖ كَمِشْكٰوةٍ فٖیهَا مِصْبَاحٌ ط اَلْمِصْبَاحُ فٖی زُجَاجَةٍ ط اَلزُّجَاجَةُ كَاَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّیٌّ یُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبَارَكَةٍ زَیْتُونَةٍ لَا شَرْقِیَّةٍ وَلَا غَرْبِیَّةٍ یَكَادُ زَیْتُهَا یُضٖٓیءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ ط نُورٌ عَلٰی نُورٍ ط یَهْدِی اللّٰهُ

لِنُورِهٖ مَنْ یَشَٓاءُ ط وَیَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ لِلنَّاسِ ط وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَیْءٍ عَلٖیمٌ âyât-ı beyyinâtının zıll-i memdûdu olan nûr denizi

Ve ey Risâletü’n-Nûr Sen Kur’ân-ı Hakîm’in ve evsâf-ı Muhammediye Aleyhissalâtü Vesselâm’ın mir’ât-ı mücellâsı olduğundan, lisân-ı kāl-i beşer senin ta‘rîfinden âciz ve kāsırdır. Nitekim bahr-ı nûrun gavvâsları olan talebelerin, seni kemâ hüve tavsîf edemediklerini i‘tirâf ediyorlar. Belki lisân-ı hâl bir derece ve melekûtiyet ve rûhâniyet ve nûrâniyet âlimleri ancak seni lâyıkıyla tavsîf edebilirler. Hâl böyle iken, yine senden gelen bir Lemʻa-i Nûr ile cûş u hurûşa gelen lisân-ı kalemleri nûr midâdına dalıp beht ve hayret içinde ne yazacaklarını bilemiyorlar. Nerede kaldı ki benim gibi nâkıs seni ta‘rîf etsin. Ne olur, bir kere perde-i nikâb sıyrılsa ve kemâ hüve hakka arz-ı endâm etsen de, seni bilmiş olsam Can mısın, cânân mısın? Kâtib misin, mektûb musun? Cevher misin, gevher misin? Tâlib misin, matlûb musun? Habîb misin, mahbûb musun? Âşık mısın, ma‘şûk musun? Sen bizleri mi istemişsin, bizler seni mi istemişiz? Sen misin, biz miyiz? Biz miyiz, sen misin? Sevmiş misin, sevilmiş misin? Âlim misin, ma‘lûm musun? Âyât-ı tefekkürât mısın, isbât-ı tevhîd misin? Bülbül müsün, gül müsün? Gül müsün, gülistân mısın? Bağ mısın, bostân mısın? Bahâr mısın, ezhâr mısın? Şâh-ı şecer misin, meyve-i tevhîd misin? Lemʻa-i Kur’ân mısın, iddiâât-ı temcîd misin? Nûr musun, nûrânî misin? Nağme-i elhân mısın, hoş

sadâ-yı Kur’ân mısın? Cesed misin, nûr musun? Enîs misin, mûnis misin? Göz müsün, nûru musun? Kalp misin, sürûr musun? Elhâsıl مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانْ mısın, بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَا یَبْغِیَانْ mısın?

Ey اَقِدْ كَوْكَبٖی ve دُرِّیٌّ یُوقَدُ olan Risâle-i Nûr Sen bir Cemâl-i Lemyezel’den in‘ikâs eden şemsü’ş-şümûs olan furkān-ı mübîn’den teşa‘ub eden bir hayt-ı nûrânîsin. Senin nûrun ezelden geldiği için, ebede gidecektir. Seni söndürmeye çalışanların akl-ı kâsırlarına acırım. Onlar bilmiş olsunlar ki, söndürmek için üfledikçe, ancak kendilerinin enfâs-ı seyyie-i mekrûhaları tükenmektedir. Sen ise, üflendikçe parlayan bir nûr-u misbâh ve bir ziyâ-yı neyyire ve bir hakîkat-i münevvere ve bir şuâ‘-ı meş‘ale ve bir sirâcü’n-nûrsun. Parlamakta olan ziyâ-yı münîrin hemen hemen cihânı kaplayıp ışıklandırmak üzeredir. Üflendikçe parlayan mâhtâb-ı cemâlin envârından çoğalan âşıkların, misâl-i zücâc seni ihâta ediyorlar. Hatta bazıları nûrun meş‘alesinde hayât-ı fâniyelerini yakmakla şuʻlelenip, seninle yek-vücûd olarak âlemi ziyâlandırıyorlar. Senin hakkāniyetine delîl, binler hâdisât-i vâkıa-i hâl buna şâhiddir.

Ey dinin ûlü'l-ilmi Ve ey İslâmiyet ve îmân güneşi Ve ey ilm-i ledün kevkebi Ve ey bahr-i tasavvufun gavvâsı Ve ey felsefe-i ilmiye-i İslâmiyenin âşinâsı olan menşûr-u hakîkat Sen ukūlleri bahr-i hayret, nüfûsları rîh-i tayyibe, gönülleri