(175)

Asılları Kureyşî ve nûrların ciddî talebeleri olan

Ahmedlerin ve rüfekālarının nâmına Lâhika’ya geçirdik.

1

Sözün başlangıcı olsun Bismillâh

Lütuf ve ihsânla tevfîk verirse Allâh

Kabûle karîn olur İnşâallâh

2

İsm-i zâttır Allâh Rahmânü’r-Rahîm

Cümle ismi cem‘eder bu ey Hakîm

Hâtır-ı âcize geldi bir söz ki söyleyeyim

Sözlerin nûrunu izhâr eyleyeyim

3

Bu meğer ilhâm-ı Rabbânî olur

İnşâallâh derdimin dermânı olur

Yoksa ben nerde dahi söz nerdedir

Bu inâyetler dahi hep sendedir

4

Söylenilen sözler hep geliyor nûrdan

Ders veriyor ins ü cân ve hüsn-ü tuyûrdan

Risâle-i Nûr olsun dersimiz her an

Onun menba‘ı ve hakîkatidir Hazret-i Kur’ân

5

Sevgili Üstâd’dır ona tercüman

Her dem artsın nûru hem kemâl-i îmân

Tezyîd-i ömür eylesin Hazret-i Rahmân

6

Her an bizler o nûrdan feyz alalım

Nûrlanarak bahr-i envâra dalalım

Nûra bakan gözler ebediyen ölmez

Bu baharın nevreste gülü hiç bir zaman solmaz

7

Müezzin Allâhu Ekber deyince bizler coşalım

Mâsivâyı terk edip mescidlere koşalım

Saf saf olup da bir nizâm kuralım

Huzûr-u Hakk’da el bağlayıp dîvân duralım

8

Olmayalım sevgili kardeş âsî, nefis ve hevâya tâbi‘

Gençliğimiz bâkî olsun olalım kānûn-u İlâhî’ye mutî‘

Çok büyük ticâret ve saâdettir bizlere ibâdet

En büyük hasâret ve helâkettir bizlere sefâhet

9

İnsan olursa hodgâm hodendiş hem de bedbîn

İşi vâveylâ olur zâhirî ve bâtını çirkin

Dersinden feyz alıp olmalıyız bahtiyar hem de Hudâbîn

Âlem-i İslâm’ı ışıklandırıp hayrân eden Risâle-i Nûr’un

10

Çok korkunç ve elemli menzilleri bildirir Risâle-i Nûr

Toprak altında meleklerle konuşmayı sevdirir Risâle-i Nûr

Bu mekâna en çok ünsiyet hazırlayan Risâle-i Nûr

İlk menzildeki korkuları giderir Risâle-i Nûr

11

Âlem-i nûrânî hayatını göremeyenlere gösterir Risâle-i Nûr

Dağdağa-i dünyâdan terhîs olanlara nefes aldırır Risâle-i Nûr

Binler senelik yolların lâmbasıdır Risâle-i Nûr

Emsâlsiz numûnelik çiçek bahçesidir Risâle-i Nûr

12

Asrın عُرْوَةُ الْوُثْقٰی sı Risâle-i Nûr

Onu tutan her zaman kurtulur

Habl-i metîn ki حَبْلُ اللّٰهْ dır Risâle-i Nûr

Onu tutan her istediğini bulur

13

Muhkem ve kopmaz zincir dir Risâle-i Nûr

El atıp tutan necât bulur

Sarsılmaz bir îmân ile sahrâ-yı nûru seyredelim

El ele tutuşup hep beraber gidelim

14

Yüksel artık ey nûr-u mübârek birden bire

Salât ü selâmlar götür bizden ulu Peygambere asm

Pür-nûr olsun yolumuz tâ ezelden ebede

Hadsiz armağanlar götür Hazret-i Muhammed’e asm

15

Nûrla dolsun bu arz hem de olsun pâyidâr

Bu mübârek nûrun muhâfızıdır Hazret-i Haydar ra

İstilâ-yı arzdan tâ arşa kadar yaslan

Şâd olsun Gavs-ı A‘zam ks ile Hazret-i Aslan ra

16

Talebe-i Resâilü’n-Nûr hem başta Üstâd

Hep beraber istiyoruz ebedî saâdet

Umuyoruz deryâ-yı merhametinden rahmet

İsyânımız affedip bekāmızı ver yâ Rab

17

Tâ ezelden bu yurt nûra sezâ

Toprağında yatan cümle-i mevtâ

Mağfiretle olsunlar aff-ı atâ

18

Duâlarımız kabûl et yâ Rabbe’l-âlemîn

تَوَفَّنٖی مُسْلِمًا وَاَلْحِقْنٖی بِالصَّالِحٖینَ

Devrekâni’deki Nûrcular nâmına Çok âciz çok kusûrlu talebeleriniz Ahmed Kureyşî ve Nu‘mân Ahmed

Nûrun büyük santrali Sabrî’nin çalışkan bir yardımcısı Çilingir Alî’nin ümmîliğinin hâtırı için Lâhika’ya girdi.

(176)

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ بِعَدَدِ مَا لَا یُحْصٰی وَمَا لَا نِهَایَةَ لَهُ

Pek çok Şefkatkâr Üstâdım Efendim Hazretleri,

Mübârek ve rahmet saçan el ve yümn-ü bereket bahşeden ayaklarınızı kemâl-i hasret ve eşedd-i iştiyâkla öpüyoruz. Tekrârlarla öpüyoruz. Hem bu fakîr kulunuz gibi ümmî ve çok kusûrlu bir bîçâreyi de dâire-i nûrunuza merhameten almak gibi bir keramkârlığınızla şâd ve sevinçlere müstağrak buyurmanızı niyâz-ı yegâne gāye-i emel ve arzumdur. Bendeniz Denizli ziyâretimde, bir def‘a o ma‘hûd dar kapıda, hemen bir iki saniye kadar bir müddet müşerref ve kahraman nûrânî bahtiyârlara temas ve teşerrüfümü, her işin fevkinde bir muvaffakiyet bilmiştim. Lillâhi’l-hamd, o zamanlardan beri nûr santralliği, fa‘âl nûr hâdimleri tarafından uhde-i âcizâneme verildi. Bendeniz de, sarsılmaz bir azm ve metânetle بِسْمِ اللّٰهِ وَفِّقْنَا یَا خَیْرَ النَّاصِرٖینَ diyerek vazîfeme sa‘ye başladım. Bundan dolayı kalbimde parlayan meserret ve behçetin deracâtını tasvîr ve arz edebilmek imkânsız olmakla, onu ancak kalp ve rûh röntgenine

mâlik olanlar takdîr ve müşâhede edebilecekleri için kısa kesiyorum. Bahâ yetmez vazîfe ile mükellefiyetimden beri çilingirlik san‘atına az çalıştığım hâlde, çok mes‘ûd vakit geçiriyorum. Şu mukaddes hizmet, ma‘nen ve maddeten benim için en büyük bir ticârettir bildim ve biliyorum.

Sevgili Üstâdım, şimdiye kadar bütün nûrânîlerin elmas kalemlerinden damlayan mücevherât sandukçalarını tamâmen alıyorum. Her birerlerinden gelen türlü türlü füyûzât, rûhumu tezyîn ve kalbimi tahrîk etti de, onlardan cür’et ve cesâret alarak dedim: bu kadar hak ve hakîkatperestlerin elmâs misâl fıkraları içinde benim gibi bir hakîrin de cam parçaları kadar bile meziyeti hâiz olamayan bir arîzası bulunsa, o hâlis pırlantalara ne halel gelir deyip دَخٖیلَكْ یَا وَارِثَ رَحْمَةٍ لِلْعَالَمٖینَ nidâ-yı hazînânesiyle keramkâr Üstâdımın huzûrlarına sundum.

İzzetli Üstâdım,

Risâle-i Nûr’la peydâ-yı alâka ettiğimden beri şâhidim ki, tevâzu‘ ve mahviyetle şâkirdleri irşâd buyurduğunuz gibi, münâfıklara da bir def‘a olsun bed sözünüzü işitmedim. Yalnız, hey bedbahtlar, sizi Allâh ıslâh etsin diye temenniyât-ı hâlisânenin sarfı, kāilinin rûhen a‘lâ-yı illiyyîne çıktığını şeksiz irâe ediyor.

Şeyh Şiblî Kuddise Sırruhû’l-Âlî Hazretleri’nin Meyvedâr ağaçlar bana یَا شِبْلٖی كُنْ مِثْلٖی یَرْمُونَنٖی بِالْاَحْجَارِ وَاَرْمُوهُمْ بِالْاَثْمَارِ fıkra-i irşâd-kârâneleriyle hitâb ve

o cihetteki akîdemi tarsîn ettiler buyurmalarını tekrar ihtâr ve canlı bir sûrette gönlümde tecellî ettirmiş bulundunuz. Bu kasabamızda eskisine nisbetle çok ehemmiyetli muvaffakiyet hamd olsun görünüyor.

Barla ise kezâ, daha fevkalâdedir. Azîz Üstâdım, bu ârâmsız mesâî içinde alâ kadri’l-imkân dikkat ve i‘tinâ ve ihtiyât-ı lâzimeden geri kalmıyoruz. Başkaca siyânet ve himâyet Cenâb-ı Kibriyâ’dan bekleniyor

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Santrallikte dayısına muîn olan

Âciz Çilingir Alî

(177)

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُٓ اَبَدًا دَٓائِمًا

Azîz, Sıddîk, Kahraman Kardeşim,

Binler safâlarla gittin geldin. Sizler nasıl münâsib görseniz kabûl ederim. Eğer eski harfle imkân varsa, evvelâ ikinci vazîfenin mahsûlü ve Zülfikār-ı Mu‘cizât-ı Ahmediye ve Kur’âniye nâmındaki mecmûa gāyet dikkatle ve ihtimâmla tashîhine; ve eğer kābilse tevâfuklu olmasına çalışılsın. Şimdilik numûne olarak bu def‘a beraber aldığın ve Asâ-yı Mûsâ’nın bir zeyli ve müellifin bir tercüme-i hayâtı nâmındaki mecmûa tab‘edilsin. Fakat ben dünyanın vaz‘iyetini bilmediğimden,

fırkalar fırtınası bizim bu mes’elemize ilişmemek için mümkün olduğu kadar ihtiyât etmemiz lâzımdır. Sizlerin şimdiye kadar isâbetli ve tam yerinde, hatta rûhânîleri dahi alkışlamaya sevkeden kudsî hizmetiniz ve hakîkatbîn tedbîrleriniz ve Eski ve Yeni Saîdlerin ve Abdurrahmân’ın vazîfelerini tam tamına yapmanız gösteriyor ki, Risâle-i Nûr ve Medresetü’z-Zehrâsı, hakîkî sâhib ve hâmî ve nâşir ve şâkirdlerini bulmuş. Daha bu bîçâre, zayıf, perişan, ihtiyâr Saîd’e ihtiyâç kalmamış.

Sâniyen: Nûrların neşrinde muvaffakiyetli kahraman Tâhirî, sûreten bu def‘a câsûsların ziyâde dikkatleri için görüşmediğimizden müteessir olma. Her günde, çok def‘a sizlerle ma‘nen görüşüyorum. Zâten meşrebimizde sûrî sohbet lâzım değil. Hangi risâle okunsa ma‘nevî bir sohbettir ve görüşmektir. Ben de yazılarınızı okudukça, sizi arkasında görüp mütesellî ve mesrûr oluyorum. Ve senin mübârek hânen küçük bir Medrese-i Nûriye’dir. İçindekilere pek çok selâm ve duâ ederek duâlarını isterim. Siz, benim tarafımdan Isparta ve civârındaki umûm kardeşlerimize bir rûhlu ve hayâtdâr mektûbsunuz. Selâm ve çalışmalarını çok tahsîn ve takdîrlerimi onlara teblîğ ediniz.

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Kardeşiniz Saîdü’n-Nûrsî

(178)

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُٓ اَبَدًا

Azîz, Sıddîk, Metîn, Fedâkâr Kardeşlerim ve Vârislerim,

Evvelâ: İkinci vazîfe olan Mu‘cizât Mecmûası’na bir nâm istedim. Birden Asâ-yı Mûsâ’ya denk gelebilen Zülfikār-ı Mu‘cizât-ı Ahmediye ve Kur’âniye hâtırıma geldi.

Sâniyen: Husrev’in mektûblarımdan hulâsaları çok güzel oluyor. Tam iktidâr ve firâsetini bildiriyor. Ben de gördükçe, Mâşâallâh diyorum. Numûne olarak bu def‘a mektûbunu size Lâhika’ya girmek için gönderdim. Mübârek Re’fet’in suâli ehemmiyetlidir. Fakat şimdi cevâba müsâadem yok. Cenâb-ı Hakk ona şifâ versin. Âmîn. Doktordan evvel Hasta risâlesine mürâcaat etsin. Ve güzel fikri ve güzel kalemiyle nûrlara hizmeti ve Husrev’e yardımları ehemmiyetlidir. Allâh râzı olsun.

Sâlisen: Merhûm Hâfız Mehmed’in iki kardeşinin mektûbunu Lâhika’ya geçirdik. Benim büyük üstâdlarımın içinde Risâle-i Nûr’a fevkalâde büyük hizmetleri için Hâfız Alî’yi ve Mehmed Zühdü ile beraber Hâfız Mehmed’i dâimâ isimleriyle ma‘nevî kazançlarıma hissedâr ediyorum. Bu iki kardeşi aynen onun yerinde iki Hâfız Mehmed hükmünde bildim. Bârekallâh derim.

Râbian: Güzel bir yazı ile edîbâne, belîğāne, fakat meczûbâne bir mektûbu Halîl İbrâhîm’den nûrlar hakkında garîp senâlar ve acîb vasıflarla dolu aldım. O mübârek kardeşimizin ma‘nevî bir nevi‘ duâsı ve sadâkatinin bir tezâhürü diye Lâhika’ya geçirdik, size gönderdik. Ve Safranbolu’da Mustafâ Usman’ın arkadaşlarından pek ciddî ve sebâtkâr ve hânesini bir küçük Medrese-i Nûriye yapan Hıfzı’nın iki ma‘sûm mahdûmlarının yazdıkları Asâ-yı Mûsâ Mecmûası’nı bize göndermesi, her sahîfesi bir büyük hediye kabûl edildi. Umûma selâm

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Saîd

Husrev’in mektûbudur.

(179)

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُٓ اَبَدًا دَٓائِمًا

Çok Azîz, çok Kıymetdâr, çok Mübârek, çok Sevgili Üstâdımız Efendimiz Hazretleri,

Bu hafta içinde iki mübârek kıymetdâr neş’eli mektûblarınızı aldık. Bunlardan birisi Asâ-yı Mûsâ’nın âhirindeki arabiye arabî yazılan fıkranın ilâvesini, hem Müslümanlar ve vatan zararına ve bir ecnebî müdâhalesi hesabına bu geçen kışta sevgili Üstâdımıza yapılan ve inâyet-i İlâhiye ile akîm kalan sûikast plânını

Hey’et-i Vekîliyenin ve Reîs-i Cumhûrun hissettiklerini ve bu gaddârlıkları yapan hâinlere ihânetlerinin cezâsı olarak dünyada tam zarar ve âhirette cehennem ve sakar; ve bizlere de dünyada mükemmel sevâb ve zafer ve âhirette cennet ve âb-ı kevser verileceği beşâretlerini, hem bu iki fırkadan en çok Hürriyet Fırkası’nın bizi kendilerine çekmek istemesine rağmen, Nûrcuların çok ihtiyât ve dikkat ve temkînli bulunmaları lâzım olduğunu îkāz ile beraber, sevgili, mübârek Üstâdımızın bizim için kāidelerini bozarak dünyaya baktıklarını bildirmektedir. Bu mübârek mektûb, Lâhika’ya geçirilmiş. Ve arabî fıkrada Asâ-yı Mûsâ’nın âhirinde emrolunan mahaline yazılmıştır.

Mübârek mektûbunuzun ikincisi, Nûrcu kardeşlerimizden Re’fet’in şâyân-ı tebrîk hizmetini bildiren mektûbunu ve Salâhaddîn’in Amerikalı bir Îsevî âlimine Asâ-yı Mûsâ’yı vermesi dolayısıyla yazdığı şâyân-ı takdîr kahramanlığını bildiren mektûbunu, hem dokuz sene sevgili Üstâdımıza hizmet ettiği hâlde şâyân-ı hayret hizmetiyle hiç bir def‘a olsun sevgili Üstâdımızı gücendirmeyen Barla’lı Sıddîk Süleymân’ın sevgili Üstâdımızın Barla’daki menzillerinde dolaştıran, câzibedâr hâlâta hayâlen baktıran hazîn mektûbunu, hem pek ciddî nûra devam ederken şimdi askere alındığını esefle yazdığımız mübârek Nûrcu kardeşimiz Barla’lı Muhâcir Hâfız Ahmed’in mahdûmu Kâzım’ın sevimli mektûbunu, hem Nûrcu hanımlar içinde, Mevlânâ Hâlid’in

cübbesini muhâfaza edip, sevgili Üstâdımıza bilip teslîm etmesiyle makbûlîn arasında görmeye çalıştığımız mübârek Âsiye’nin güzel mektûbunu beraber getiren bu kıymetdâr mektûbunuzun ikinci fıkrasında, Nûrcu kardeşimiz Burhân’ın Serbest Fırka’ya verdiği cevâbın güzel olması münâsebetiyle, Nûrcuların siyâsetle alâkaları olmadığı gibi İnşâallâh bir sebeb çıkar, o istibdâd-ı mutlakı kıracak ve ezilen ma‘sûm ve mazlum Nûrcuları kurtaracak diye olan beşâretiniz bize kat kat nefes aldırmış.

Husûsen nûrların intişârı ve maslahatı hesabına bazı kardeşlerimizin siyâset hesabına değil, nûrlar hesabına, hem nûrlar nâmına değil, kendi şahsı nâmına Hürriyet Fırkası’na girebilmesine me’zûniyet verildiği hâlde, Isparta’daki talebelerinizin nûrun hakîkat cereyânlarından başka cereyânlara bakmalarına müsâade edilmemesi, Isparta’nın nûr hesabına sevgili Üstâdımızın husûsî nazarlarında bulunması ve husûsî teveccühleri altında olması gibi hâtırlarımızı dilşâd eden mektûbunuzu sevinçler içinde okuduk. Hem sevgili Üstâdımızın, hem diğer kardeşlerimizin mektûblarını Lâhikalarımıza kaydederek, kardeşlerimize gönderdik.

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Kusûrlu talebeniz Husrev

Sava kahramanlarından Mustafâ ve Alî Gül’ün mektûblarıdır.

(180)

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ

Çok Sevgili Üstâdımız Efendimiz Hazretleri,

Size takdîm ettiğimiz Asâ-yı Mûsâ Mecmûaları arasında bize her cihetle örnek olan mübârek kardeşimiz Husrev’in tatlı hattına benzeyen mecmûa üzerindeki Mustafâ kimdir? Hangi Mustafâ’dır? Diye olan sevgili, mübârek Üstâdımızın suâl buyurmalarını, azîz ve mübârek Üstâdımız bizden mektûb istiyorlar diye anladık.

Evvelâ: Bütün Sava kahraman kardeşlerimle beraber bu fakîr talebeniz çok kusûrlu Mustafâ da mübârek el ve ayaklarınızdan öperim.

Sâniyen: Sevgili Üstâdımızın ehemmiyetle baktığı ve Isparta Medresetü’z-Zehrâsı’nın parlak bir Medrese-i Nûriyesi diye lâyık olmadığımız hâlde lutfedip, taltîf buyurmakta olduğunuz bu mübârek Sava’daki kahraman kardeşlerimle birlikte beş altı sene evvel, her ferd-i mü’mini hayrette bırakan, her ferd-i kâfirin gayzını artıran Risâle-i Nûr’un nûrânî hakîkatleriyle kalemle tefeyyüz etmekte ve bizim gibi sağını solunu bilmeyen, Müslümanlığı ve dindârlığı bir iki mahdûd bilgi ile îfâ etmeye çalışan kimseler, daha evvelden Müslümanlıkta terakkîyi tarîkatte bilirken, bugün siz azîz

Üstâdımızın sâyesinde bir ummân-ı ilim, bir bahr-i envâr ve bir hazîne-i lâyetenâhî içerisinde yaşamaktayız. Hizmetkârlığında bulunduğumuz bu mukaddes nûrun, sevgili Üstâdımızın ulvî kalplerinde tecellî eden ve mübârek kalemlerinden çıkan ve nûrun Yirmi Yedinci Mektûb’daki nûrlarına mütemâdiyen ilâve edilen mübârek hakîkat derslerinizden her an istifâde etmekteyiz.

Azîz sevgili Üstâdımız, hiç yoktan bize bu kadar ihsânâtı yapan Hazret-i Allâh’a pek çok şükrediyoruz. Biz köylü talebeleriniz, iki dağ arasına sıkışmış bir köyde oturan, kuvve-i inbâtiyesi zengin olmayan kumsal bir arâzîde zirâatle iştigāl eden, yevm-i cedîd, rızk-ı cedîd geçinen fakîru’l-hâl kimselerdik. Risâle-i Nûr’un nûrlu tefekkürüne girdiğimizde Risâle-i Nûr’dan evvelki hayâtımıza bakıyoruz. Tahâret ve nezâfetini tam yapamaz, iki kişi arasında söz söylemesini bilmez, ayağından çarık çıkmaz, sırtında gömleği kurumaz, daha bunlar gibi pek çok acınacak hâllerimiz vardı. Şimdi ise, Risâle-i Nûr’un nûrlu hakîkatleri îmânımıza öyle kudsî bir kuvvet, kalbimize öyle makbûl bir istiğnâ vermiş ki, Lillâhi’l-hamd kesret-i nüfûsu ihtivâ eden ve günlerce çalıştığı hâlde karnı doymayan fakîr köy halkı, birdenbire bir istihâle devresi geçirmiş. Bir iki sene gibi pek az bir zaman içinde yükselmiş, bizi perişan eden isrâfât içimizden çekilmiş, mukābilinde Risâle-i Nûr’un dâimâ görmekte olduğumuz bereketi girmiş, halkın yüzü gülmüş.