[68]

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ

Azîz, Sıddîk Kardeşlerim,

Merâk etmeyiniz, telâş edecek bir şey yok. Yalnız bayramdan sonra Ankara Emniyet-i Umûmiye Müdürü, mühim me’mûrlarla buraya gelmeleri ve bir cihette benimle de gizli alâkadâr bir sûrette gelmesinden evvel bir kumandan, onların gelmesinden cesâret alıp hafîfçe bana ilişti. Fakat sonra pişman oldular. O büyük me’mûrlar geldikten sonra, mûcib-i endîşe birşey olmadı. Tahmînimce, bana âit mes’ele bir derece kardeşlerime sirâyet etmesi cihetiyle, Feyzî’ye zâhiren hafîfçe ilişilmiş. Fakat ben merâk ediyorum, onu taharrî etmekte neyi bahâne etmişler? Neyi aramışlar? Tafsîlâtı nedir? Mâdem iki sene tedkîkāttan sonra üç mahkeme kitab ve mektûblarımızı bilâ-istisnâ bize iâde etmiş, elimizdedir. Biz de dünya siyâsetiyle alâkadâr olmadığımız onlarca tahakkuk etmiş, daha ne arayabilirler? Olsa olsa husûsî, belki kıskançlık eseri veyâhûd garaz veyâhûd gizli zındıkların tahrîkiyle böyle bazı kanunsuzluklar kanun nâmına yapılıyor. Bu hâllere mukābil, tam metânet ve ihtiyât ve tesânüd ve sarsılmamak ve telâş etmemek lâzımdır.

Umûm kardeşlerimize birer birer selâm ve duâ ediyoruz

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Kardeşiniz Saîdü’n-Nûrsî

[69]

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ

Azîz, Sıddîk Kardeşlerim,

Cennetü’l-firdevs'in meyveleri hükmünde olan emânetlerinizi, Husrev’in mektûbunda yazılı aynını aldık. Gāyet acele olduğu için pek bakamadım. Sonra îzâhât verilecek. İslâmköyü'nden gelen Mustafa’yı Hâfız Alî’nin yerinde, umûmunuz yerinde kabûl ettim. Cenâb-ı Hakk’a şükür, İslâmköy’ü Hâfız Alî’nin vefâtında revnaklı zamanını yine gösteriyor. Size bu mektûbla iki parçacık leffen gönderildi.

Ceylan da Husrev’in fevkalâde Onuncu Söz'üne mukābil kendi ma‘zûrlu bir Onuncu Söz'ü yeni harfle kendi gibi yeni hurûfu bilen ma‘sûmlar dâiresine takdîm ediyor. İslâmköylü Mustafa’yı canlı bir mektûb olarak size gönderiyoruz. Makinemizi ta‘mîr için başka yere göndermiştik. Kusura bakmayınız.

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Kardeşiniz Saîdü’n-Nûrsî

[70]

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ

Azîz, Sıddîk Kardeşim Mustafâ,

Câmi‘de az görüştük. Lüzûmlu bazı şeyler söyleyeceğim, hâtırında kalsın.

Evvelâ: Bedre’deki yüz senelik vazîfeyi on sene zarfında gören Sabrî kardeşimizin samîmî dostları olan Hakkı ve Hulûsî ve P Mehmed ve Barla’da Şâmlı, Süleymân, Bahrî gibi kıymetdâr kardeşlerimize benim tarafımdan çok selâm ediyorum.

Sâniyen: Küçük Alî’nin büyük kardeşi mübârek Mustafâ’nın Abdurrahmân’dan irsiyet aldığı vazîfesini, kahraman kardeşi ve mübârek mahdûmu o vazîfeyi tamamıyla görüyorlar. Onun vazîfesi ve hizmeti devam ediyor, merâk etmesin.

Hâfız Mustafâ, elhak merhûm Hâfız Alî’nin rh zamanında onunla beraber ektikleri nûrânî tohumların çok mübârek mahsûlâtı var.

Hem Hâfız Alî’nin rh vefâtından sonra hapiste onun yerinde bana hizmeti, her vakit onu benim hâtırıma getiriyor.

Merhûm Lütfî’nin ehemmiyetli vârislerinden Abdullâh Çavuş, kahraman Tâhirî ile, Atabey’i Nûrs karyem hükmüne getirmişler.

İslâmköy’lü Abdullâh, Hâfız Alî rh zamanında Risâle-i Nûr’a çok hizmet etmiş. Onlara umûmen selâm ediyorum.

Mübârek Tâhirî’nin küçücük bir Medrese-i Nûriye hükmünde hânesindeki mübâreklere duâ ediyorum.

Yeni bir Hâfız Alî rh numûnesini gösteren ve Milâslı Halîl İbrâhîm’in sadâkatını tam andıran İslâmköy’lü Halîl İbrâhîm’e ve orada ona benzeyen kardeşlerime de pek çok selâm.

Ve bilhassa Isparta’da kahraman Rüşdü’nün kahraman kardeşi Burhân, bizi çok minnetdâr ettiğini ve az bir işle bize ve Risâle-i Nûr’a pek çok iş gördüğü için hâslar içinde ismiyle duâya girdiğini söyleyiniz. Zâten sana şifâhen söylemiştim, unutma.

Husûsî Zekâî’yi de gör ve de ki: Cenâb-ı Hakk’a şükrediyorum, yine Zekâî nâmında ve sûretinde birâderzâdem Abdurrahmân’ı yine bana verdi. Daha şifâhen söylediklerimi sen bilirsin. Sen benim mektûbumsun.

Saîdü’n-Nûrsî

[Yirmi yedinci Mektûb’un Lâhikası’nın Zeyli]

[71]

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ

Azîz, Sıddîk Kardeşlerim,

Bu def‘a şehîd merhûm Hâfız Alî’nin rh ehemmiyetli bir vârisi ve Denizli talebelerinin yüksek bir mümessili ve Denizli şehrinin Risâle-i Nûr’a karşı fevkalâde teveccühünün bir tercümanı kardeşimiz Hasan Feyzî’nin edîbâne, Risâle-i Nûr hakkında fevkalâde senâkârâne pek uzun bir mektûbunu aldım.

Risâle-i Nûr’un bana teslîm olması münâsebetiyle, kardeşimiz Hâfız Mustafâ’nın çalışması hakkında yazdığım mektûbun içinde Risâle-i Nûr’un çok ehemmiyetli kıymetini muhtasar bir sûrette beyânâtıma ve hiss-i kable’l-vukū‘ mektûblarımdaki ehemmiyetli da‘vâlarıma bu uzun mektûb tam bir îzâh ve Denizli şehrinin Risâle-i Nûr lehinde bir kuvvetli şehâdeti ve bir şâhidi olmak cihetiyle, hem bu zât mekteb fenlerinde çok zaman alâkadâr olup kıdemli bir muallim ve âlim olması haysiyetiyle, Risâle-i Nûr hakkındaki bu parlak şehâdeti çok ehemmiyetli gördüm. Yalnız, bana bakan kısımları ya tayy

veya ta‘dîl etmeyi münâsib gördüm. Bir, iki, üç yerde de, herkese göstermek münâsib görmediğimden, çizgi altına aldım ve sizlere de Yirmi Yedinci Mektûb’un veya Lâhikanın bir zeyli olarak gönderdim. Bu parça mektûbumu, onun mektûbunun başında yazabilirsiniz. Hasan Feyzî kardeşimiz, onun bazı cümlelerini tayyetmemden gücenmesin. Çünkü umûm talebelere o tayyolunan kısım lâzım değil, husûsî bazılarda kalabilir.

Sâniyen: Bu zât, doğrudan doğruya hakāik-i îmâniye ve Kur’âniyeyi bir şahs-ı ma‘nevî mâhiyetinde, Risâle-i Nûr şahs-ı ma‘nevîsinin cesedine girmiş ve eczâlarının libâsını giymiş bir tarzda, fevkalâde bir senâ ile ona hitâb ediyor. Ben baktıkça, birden i‘tirâzkârâne hüsn-ü zannı pek ziyâdedir tahattur ettiğim dakîkada, hakîkat-ı Kur’âniye ma‘nen dedi: Cesede, libâsa bakma, bana bak. O benim hakkımda konuşuyor. Doğru söylemiş. Ben daha ilişmedim. Yalnız Risâle-i Nûr tercümanı hakkında sarîhan veya işareten veya kinâyeten onun haddinden pek fazla senâkârâne ta‘birâtı ta‘dîl etmeye lüzûmu var. Başkalar, husûsen ehl-i tenkîd insanlar nazarında bîçâre şahsıma bu nevi‘ hüsn-ü zannını kabûl etmemek mesleğimizde lâzım geliyor. Ta‘dîlime gücenmesin.

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Kardeşiniz Saîdü’n-Nûrsî

[72]

Mekteb-i fünûnda ve ulûm-u İslâmiyede gāyet müdakkik ve kıdemli muallimlerden Hasan Feyzî’nin ehemmiyetli ve çok uzun bir mektûbudur. Fakat bir kısmı tayyedildi. Neşrine lüzûm görülmedi.

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحٖیمِوَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَللّٰهُ نُورُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ مَثَلُ نُورِهٖ كَمِشْكٰوةٍ فٖیهَا مِصْبَاحٌ ط اَلْمِصْبَاحُ فٖی زُجَاجَةٍ ط اَلزُّجَاجَةُ كَاَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّیٌّ یُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبَارَكَةٍ زَیْتُونَةٍ لَا شَرْقِیَّةٍ وَلَا غَرْبِیَّةٍ یَكَادُ زَیْتُهَا یُضٖٓئُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ ط نُورٌ عَلٰی نُورٍ ط یَهْدِی اللّٰهُ لِنُورِهٖ مَنْ یَشَٓاءُ ط: âyeti, on vecihle Risâle-i Nûr’a işâret ettiği için, biz dahi onu şöyle ta‘rîf ediyoruz:

Ey Risâle-i Nûr Senin Kur’ân-ı Kerîm’in nûrlarından ve mu‘cizelerinden geldiğine, Hakkın ilhâmı, Hakkın dili olup, onun emri ve onun izniyle yazıldığına ve yazdırıldığına, artık şekk şüphe yok. Fakat acaba senin bir mislin daha yazılmış mıdır? Türkçe olarak te’lîf ve tertîb ve tanzîm olunan müzeyyen ve mükemmel, fasîh ve belîğ nüshalarının şimdiye kadar bir eşi ve bir yoldaşı görülmüş müdür? Yüzündeki fesâhat ve özündeki belâgat ve sendeki halâvet, başka eserlerde görülmüyor. Ehil ve erbâbına ma‘lûm olduğu üzere, âyât-ı beyyinât-ı İlâhiye’nin türlü kırâat ile hikmet ve hakîkat ve ma‘rifet ilimlerini ve daha bir çok rumûz

ve esrâr ve işâret ve ulûm-u Arabiyeyi hâmil olduğu gibi; sen dahi bir çok yücelikler, sahîfe ve satırlarında, hatta kelime ve harflerinde, talebelerini hayret ve dehşetlere düşüren bir çok esrâr ve ledünniyât taşıyorsun. İşte bu hâl, senin bir mu‘cize-i Kur’ân olduğunu isbat ediyor. Öyle yazılmış ve öyle dizilmişsin ki, insanın baktıkça bakacağı, okudukça okuyacağı geliyor. En âlî bir taleben senden feyiz ve ilim ve irfân aşkını aldığı gibi, en avâm bir taleben de yine senden ders ve duygusunu alıyor. Sen ne büyük bir eser, ne tatlı bir kevsersin Bu hâlin Türkçemize büyük bir kıymet ve tükenmez bir meziyet bahşediyor. Senin ulviyet ve kerâmetin, Türk dilini bütün diller içinde yükseltiyor. Kur’ân’dan mâadâ hiç bir kitaba ve hiç bir kavmin lisânına sığmayan bu kadar yüksek asâlet ve fesâhati, seninle dilimizde görüyoruz.

Fesâhat ve belâgatin son haddine çıktığı bir devirde, Kur’ân-ı Kerîm’in nâzil olmaya başlamasıyla, Kur’ân nûru karşısında üdebâ ve bülegānın kıymetten düşüp sönen âsârı gibi, senin de o hudûdsuz ve nihâyetsiz ve emânsız fesâhat ve belâgatin, hutebâyı hayretlere düşürmüştür. Sen bir şiir-i destânî değilsin. Fakat o kadar fasîh ve belîğ ve edâlı ve sadâlı ve nağmeli yazılmış ve bütün harflerin birbirine dayanarak kelime ve kelâmların, siyâk u sibâk, intizâm ve insicâm ile dizilmiş