Başta Risâle-i Nûr’un fıtrî talebeleri ma‘sûm çocuklar demiştik. İşte bir numûnesi, bu mektûbumu rahatsızlıktan kendim yazamadığım için ben söyleyip yeni hurûfla yazan Ceylan, biri de ona mektûb yazan ma‘sûm Küçük Ali, biri de bu def‘a bana kâmilâne ve müdakkikāne mektûb yazan Medrese-i Nûriyenin küçük şâkirdi Küçük Mehmed’dir. Ben de onlara Bârekallâh, bahtiyar çocuklar derim, peder ve vâlidelerini de tebrîk ederim.

Kardeşiniz Saîdü’n-Nûrsî

[17]

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ

بِعَدَدِ قَطَرَاتِ الْمَطَرِ لَیْلَةَ الرَّغَٓائِبِ

Azîz Kardeşlerim,

Size iki pusulayı Leyle-i Regāib’den altı sâat evvel yazdım. Hizbi’n-Nûriye ve Husrev’in kâğıdı ile teslîmden sonra, kat‘iyen benim kanâatim de böyledir ki, bir nevi‘ Mu‘cize-i Ahmediye (Aleyhissalâtü Vesselâm) olarak, iki aydan beri kuraklık ve yağmursuzluk mütemâdiyen her tarafta başlamıştı. Dâimâ namazlardan sonra yapılan pek çok duâlar akîm kalıyordu. Herkes me’yûsiyetinden derd-i maîşet endişesiyle kalben ağlarken, birden Leyle-i Regāib’de

bütün ömrümde hiç işitmediğim ve başkalarının da işitmediği, üç saatte yüz def‘a, belki daha fazla tekrarla melek-i ra‘dın pek şiddetli ve yüksek tesbîhâtıyla öyle bir rahmet yağdı ki, en muannid dahi Leyle-i Regāib’in kudsiyetini ve Hazret-i Risâlet’in bir derece ve bir cihette âlem-i şehâdete teşrîfini umûm kâinât ve bütün asırlar nazar-ı ehemmiyetle karşıladığını ve Rahmeten-li’l-âlemîn olduğunu isbat etti ve kâinât o geceyi alkışlıyor diye gösterdi.

Acaba duâlarımızda Isparta bu memleketle beraber midir, bu yağmurdan hissesi var mıdır? merâk ediyorum. Şimdiye kadar çok emârelerle Risâle-i Nûr bir vesîle-i rahmet olmasından bu rahmet îmâ eder ki, Risâle-i Nûr’un bir fütûhâtı perde altında vardır ve belki serbestiyetine Hâşiye bir işârettir. Hem burada Lem‘alar’ın verdikleri iştiyâk cihetiyle yazıcıların çoğalması, inşâallâh bir nevi‘ makbûl duâ hükmüne geçti.

Risâle-i Nûr talebeleri nâmına Duânıza Muhtâç

Evet Evet Kardeşiniz

Mehmed Ceylan Saîdü’n-Nûrsî

[18]

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ

Azîz, Sıddîk Kardeşlerim,

Leyle-i Mi‘râc’ın aynı Leyle-i Regāib gibi, hiç inkâr edilmez bir tarzda bir nevi‘ Mu‘cize-i Ahmediye Aleyhissalâtü Vesselâm gibi bir kerâmetini ve kâinâtça hürmetini gözümüzle gördük. Şöyle ki: Nasıl ki evvelce yazdığımız gibi, iki ay kuraklık içinde buraya hiç yağmur gelmediği hâlde, güyâ Leyle-i Regāib’i bekliyormuş gibi, o mübârek Regāib Gecesi’nin gelmesiyle, emsâlsiz bir gürültü ile yağan yağmur, Leyle-i Regāib’in kudsiyetini burada gösterdiği gibi; aynen öyle de, o geceden beri buraya bir katre yağmur düşmediği hâlde, yirmi günden sonra aynen Mi‘râc Gecesi’nde öyle bir rahmet yağdı ki, dinsizlerde de şüphe bırakmadı ki, Sâhibü’l-Mi‘râc Rahmeten-li’l-âlemîn olduğu gibi, onun Mi‘râc Gecesi de bir vesîle-i rahmettir. Hem ehl-i îmânın îmânlarını kuvvetlendirdiği gibi, me’yûsiyetlerini de bir derece izâle etti.

Hâl-i âlemi bilmiyorum, fakat hissediyorum ki, ehl-i îmân hem hâricî birkaç taraftan tazyîkāt, hem dâhilî endişeler ve kuraklıktan gelen derd-i maîşet ve dünyaca nokta-i istinâdı bulamamaktan ehemmiyetli bir me’yûsiyetin te’sîriyle, hatta ibâdete karşı da bir fütûr gelmişti. Burada birden Mi‘râc Gecesi kerâmetiyle, Leyle-i Regāib’in kerâmetini takviye ederek ehl-i îmâna bildirdi ki: Sizler sâhibsiz değilsiniz. Kâinât kabzasında bulunan

bir zâtın âlemlere rahmet gönderdiği bir istinâdgâhınız var diye me’yûsiyet ve endişelerini kısmen izâle eyledi. Hem Risâle-i Nûr’un bir silsile-i kerâmetini teşkîl eden tevâfuk, bu hâdisede hiç tesâdüfe havâle edilmez bir tarzda üç dört tevâfukla Leyle-i Mi‘râc ve Leyle-i Regāib hürmetlerinde, Risâle-i Nûr’un da bir hissesi var olduğunu gördük.

Birinci Tevâfuk: İbtidâ ve intihâ-yı terakkiyât-ı Ahmediye’nin (asm) ünvânları olan Leyle-i Regāib ve Leyle-i Mi‘râc’ın bu kuraklık zamanında kesretli rahmette tevâfuklarıdır.

İkinci Tevâfuk: Bugünlerde Husrev’in tevâfuklu yazdığı Mi‘râc Risâlesi'ni, burada Risâle-i Nûr talebeleri şevke gelip aynen tevâfukunu muhâfaza ederek, hatta yedi fakat, fakat, fakat kelimelerinin parlak tevâfukunu gösteren nüshaları yazdılar, bitirdiler. Ben de tashîh ediyordum, başkaları da okuyordular. Birden Mi‘râc Gecesi kesretli rahmetiyle gelmesi ve Risâle-i Nûr’un yazılması ve Husrev’in Mi‘râc Risâlesi ve intişârı dahi, bir vesîle-i rahmet olduğunu talebelerine kanâat verdi.

İki üç tevâfuk daha var. Bize kat‘î kanâat veriyor ki, tesâdüf içinde yoktur. Doğrudan doğruya bu muannid zamanda, şeâir-i İslâmiyenin ehemmiyetlerini göstermek için bir işârettir. Umûm kardeşlerime selâm edip Mi‘râclarını tebrîk ederim.

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Kardeşiniz Saîdü’n-Nûrsî

Buranın umûm ahâlisi ve Risâle-i Nûr şâkirdleri nâmına evet, Üstâdımızı tasdîk ediyoruz.

Mehmed, Mehmed, Osmân, İbrâhîm, Ceylan, Hayrî vesâire

[19]

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ

Azîz, Sıddîk Kardeşlerim,

Bir suâl: Tevâfukla bu kerâmet nasıl kat‘î sâbit oluyor? diye kardeşlerimizden birisinin suâline küçük bir cevâbdır.

Elcevab: Bir şeyde tevâfuk olsa, küçük bir emâre olur ki, onda bir kasıd var, bir irâde var. Rastgele bir tesâdüf değil. Ve bilhassa tevâfuk birkaç cihette olsa, o emâre tam kuvvetleşir. Ve bilhassa yüz ihtimâl içinde iki şeye mahsûs ve o iki şey birbiriyle tam münâsebetdâr olsa, o tevâfuktan gelen işâret sarîh bir delâlet hükmüne geçer ki, bir kasıd ve irâde ile ve bir maksad için o tevâfuk olmuş, tesâdüfün ihtimâli yok.

İşte, bu mes’ele-i Mi‘râciye de aynen böyle oldu. Doksan dokuz gün içinde yalnız Leyle-i Regāib ve Leyle-i Mi‘râc’a yağmur rahmetinin tevâfuku ve o iki gece ve güne mahsûs olması; daha evvel ve daha sonra olmaması; ve ihtiyâc-ı şedîdin tam vaktine muvâfakatı; ve Mi‘râciye Risâlesi’nin burada çoklar tarafından şevk ile kırâat ve kitabet ve neşrine rastgelmesi; ve o iki mübârek gecenin birbiriyle birkaç cihette tevâfuk etmesi; ve mevsimi olmadığı hâlde acîb gürültülerle, söylenmeyecek maddî ma‘nevî zemîn gürültüleriyle feryâdlarına tehdîdkârâne ve tesellîdârane tevâfuk etmesi;

ve ehl-i îmânın me’yûsiyetinden teselli aramalarına ve dalâletin savletinden gelen vesvese ve za‘fiyete karşı kuvve-i ma‘neviyenin takviyesini istemelerine tam tevâfuku; bu geceler gibi şeâir-i İslâmiyeye karşı hürmetsizlik edenlerin hatâlarına bir tekdîr olarak, Kâinât bu gecelere hürmet eder, neden siz etmiyorsunuz? diye ma‘nâsında, kesretli rahmetle şeâir-i İslâmiyeye karşı, hatta semâvât ve fezâ-yı âlem hürmetlerini göstermekle tevâfuk etmesi, zerre mikdâr insafı olan bilir ki, bu işte husûsî bir kasıd ve irâde ve ehl-i îmâna husûsî bir inâyet ve merhamettir. Hiç bir cihetle tesâdüf ihtimâli olamaz.

Demek hakîkat-i Mi‘râc, bir Mu‘cize-i Ahmediye asm ve kerâmet-i kübrâsı olduğu ve Mi‘râc merdiveni ile göklere çıkması ile Zât-ı Ahmediye’nin asm semâvât ehline ehemmiyetini ve kıymetini gösterdiği gibi, bu seneki Mi‘râc da zemine ve bu memleket ahâlisine kâinâtça hürmetini ve kıymetini gösterip bir kerâmet gösterdi. Hâşiye

Duânıza muhtâç Kardeşiniz Saîdü’n-Nûrsî

[20]

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ

Azîz, Sıddîk Kardeşlerim,

Sizin bu def‘a müjdeniz Risâle-i Nûr’un serbestiyeti bizim için pek çok kıymetdârdır. Demek Risâle-i Nûr’un hakîkati galebe çaldı ki, o kadar muhâbere ve tedkîk netîcesinde i‘tâsına karar verilmiş. Zâten Mi‘râc ve Regāib kerâmet-i rahmetiyesi ma‘nen bize haber verdi.

Siz maslahat ne ise, nasıl münâsib görürseniz kitabların alınmasına benim bedelime sizlerden münâsib kimseler gitsin. Benim tarafımdan Hâkim-i âdil nâmını kazanan Alî Rızâ’ya hem tebrîk, hem teşekkürâtımızı yazınız. Size yeni hurûfla dört mektûb göndermiştik. Haber alamadık. Eğer almamış iseniz tekrar göndereceğiz.

Umûm kardeşlerime birer birer selâm ederim

Kardeşiniz Saîdü’n-Nûrsî

Risâle-i Nûr eczâlarını mahkemeden alarak bana getirip teslîm eden Denizli tüccârı, aslı Burdur'lu Hâfız Mustafâ’ya hitâbdır.

[21]

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

اَلسَّلَامُ عَلَیْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ بِعَدَدِ حُرُوفَاتِ رَسَائِلِ النُّورِ

Azîz, Sıddîk Kardeşim ve hizmet-i Kur’âniyede Muvaffakiyetli Arkadaşım,

Sen binler safâlarla geldin, beni ebedî minnetdâr ettin Ve sâdık arkadaşların ile Risâle-i Nûr’un serbestiyetine hizmetiniz o derece büyük ve kıymetdârdır ki, değil yalnız bizi ve Risâle-i Nûr şâkirdlerini, belki bu memleketi ve belki Âlem-i İslâm’ı minnetdâr ettiniz. Ehl-i îmânın imdâdına yetiştiniz. Risâle-i Nûr’un yolunu serbestçe açtınız. Ben bir seneden beri seni ve seninle beraber Risâle-i Nûr’un bu serbestiyetine çalışanları, Hâfız Alî ve Husrev gibi Risâle-i Nûr’un kahramanlarıyla beraber, ma‘nevî kazançlarıma ve duâlarıma şerîk etmişim, hem de devam edeceğim. Buraya kadar her bir dakîka yoldaki geçen zamanın, bir gün Risâle-i Nûr’un hizmetinde bulunduğun gibi beni minnetdâr eyledin.

Hâkim-i âdil nâmını alan ma‘lûm zâtı ve onunla beraber lehimize çalışanları, bu hakîkî adâlete hizmetleri için âhir ömrüme kadar unutmayacağım. Altı yedi aydır onları da

aynen ma‘nevî kazançlarıma şerîk ediyorum. Bana teslîm ettikleri risâlelerin bir kısmını kardeşlerime göndereceğim. Hem bütününü yazsınlar, onlara hediye edeceğim. Çünkü onlar Risâle-i Nûr’un bundan sonraki hizmetine tam hissedârdırlar. Bu mes’elede ben Denizli şehrini kendi karyeme arkadaş edip, bütün emvâtını ve ehl-i îmânının hayâtta olanlarını, hem ben kendim, hem Risâle-i Nûr’un bütün talebeleri ma‘nevî kazançlarımıza hissedâr etmeye karar verdik. Denizli Hapishânesini bir imtihân medresemiz telakkî ediyoruz.

Bizimle alâkadâr Denizli’de, hem hapsinde, umûmuna ve husûsuna ve tam adâletini gördüğümüz mahkeme hey’etine çok selâm ve duâ ederiz.

Saîdü’n-Nûrsî

[22]

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

وَاِنْ مِنْ شَیْءٍ اِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ

Azîz, Sıddîk Kardeşlerim,

Bizim kat‘iyen şek ve şüphemiz kalmadı ki, bu hizmetimizin netîcesi olan Risâle-i Nûr’un serbestiyetini, değil yalnız biz ve bu Anadolu ve Âlem-i İslâm alkışlıyor, takdîr ediyor, belki kâinât dahi memnûn olup cevv-i semâ ve fezâ-yı âlem alkışlıyorlar ki, üç dört aydır yağmura şiddet-i ihtiyâç varken gelmemişti.

Ankara’nın teslîm kararına tevâfuk eden Leyle-i Regāib’de emsâlsiz ve gürültülü bir tarzda rahmetin gelmesi; ve Denizli’de mahkemenin bilfiil teslîmine karar vermesi ile; yine Leyle-i Mi‘râc’da aynen Risâle-i Nûr’un bir rahmet olduğuna işareten, Leyle-i Regāib’e tevâfuk ederek, kesretle melek-i ra‘dın alkışlamasıyla rahmetin Emirdağı’nda gelmesi ve o teslîm kararına tevâfuk etmesi; ve bir hafta sonra Demek Denizli’de vekillerimizin eliyle mahkemeden alınması hengâmlarında yine aynen Leyle-i Regāib ve Leyle-i Mi‘râc’a tevâfuk ederek, aynen onlar gibi Şa‘bân-ı Şerîfin bir cum‘a gecesinde tekrar kesretle rahmet ve yağmurun bu memlekete gelmesi ve birbirlerine tevâfuk etmesi kat‘î kanâat verir ki, Risâle-i Nûr’un müsâderesi ve hapsi zamanlarına dört zelzelelerin tevâfuku, küre-i arzca bir i‘tirâz olduğu gibi; bu Emirdağı memleketinde dört ay zarfında yalnız üç cum‘a gecesinde ki biri Leyle-i Regāib, biri Leyle-i Mi‘râc, biri de Şa‘bân-ı Muazzamın birinci cum‘a gecesinde rahmetin kesretle gelmesi ve Risâle-i Nûr’un da serbestiyetinin üç devresine tam tamına tevâfuk etmesi, küre-i havaiyenin bir tebrîki, bir müjdesidir. Ve Risâle-i Nûr dahi ma‘nevî bir rahmet ve bir yağmur olduğuna kuvvetli bir emâredir.

Ve en latîf emâre de şudur ki, dün birdenbire bir serçe kuşu pencereye geldi. Pencereye vurdu. Biz uçurmak için işâret ettik, gitmedi. Mecbûr olduk, dedim: Pencereyi aç bakalım, ne diyecek? Pencereyi açtık. İçeri girdi, durdu. Tâ bu sabaha kadar kaldı. Sonra odayı ona bıraktık. Yatak odama geldim. Bu sabah çıktım,

kapıyı açtım. Yarım dakîkada döndüm. Baktım, Kuddûs, Kuddûs zikrini yapan bir kuşu odamda gördüm. Gülerek dedim: Bu misâfir ne için geldi? Tam bir sâat bana baktı. Uçmadı, ürkmedi. Ben de okuyordum. Ekmek bıraktım, yemedi. Yine kapıyı açtım, çıktım. Yarım dakîkada döndüm. O misâfir de kayboldu.

Sonra bana hizmet eden çocuk geldi, dedi ki: Ben bu gece rüyamda gördüm ki, merhûm Hâfız Alî’nin kardeşi yanımıza gelmiş. Ben de dedim: Hâfız Alî ve Husrev gibi bir kardeşimiz buraya gelecek. Aynı günde iki sâat sonra çocuk geldi, dedi: Hâfız Mustafâ geldi. Hem Risâle-i Nûr’un serbestiyetinin müjdesini getirdi, hem mahkemedeki kitabları da kısmen getirdi. Hem serçe kuşunun, hem rüyanın, hem kuddûs kuşunun ta‘bîrini isbat etti. Tesâdüf olmadığını gösterdi.

Acaba emsâlsiz bir tarzda hem serçe kuşu, hem kuddûs kuşu acîb ve garîp bir sûrette gelip bakmaları, sonra kaybolmaları ve ma‘sûm çocuğun rüyasının tam tamına çıkması, Risâle-i Nûr’un Hâfız Alî gibi bir zâtın eliyle buraya gelmesinin aynı zamanına tevâfuku, hiç tesâdüf olabilir mi? Hiç bir ihtimâli varmı ki, bir beşâret-i gaybiye Hâşiye olmasın.

Evet, bu mes’ele küçük bir mes’ele değil, kâinât ve hayvanât ile dahi alâkadârdır. Ben Risâle-i Nûr’un bir şâkirdi olmaklığım i‘tibâriyle, onun serbestiyetinden kendi hisseme düşen bu kâr ve netîcede binler altın lira kadar kazancım var diye kanâat ediyorum. Başka yüz binler Risâle-i Nûr şâkirdlerinin ve takviye-i îmâna muhtâç ehl-i îmânın istifâdeleri buna kıyâs edilsin. Evet, dinin ve şerîatın ve Kur’ân’ın yüzden ziyâde tılsımlarını ve muammâlarını hall ve keşfeden; ve en muannid dinsizleri susturup ilzâm eden; ve mi‘râc ve haşr-i cismânî gibi akıldan çok uzak zannedilen Kur’ân hakîkatlerini en mütemerrid ve en muannid feylesoflara ve zındıklara karşı güneş gibi

isbat eden ve onların bir kısmını îmâna getiren Risâle-i Nûr eczâları, elbette küre-i arzı ve küre-i havaiyeyi kendiyle alâkadâr eder. Ve bu asrı ve istikbâli kendi ile meşgūl edecek bir hakîkat-i Kur’âniyedir. Ve ehl-i îmânın elinde bir elmas kılıçtır.

اَلْبَاقٖی هُوَ الْبَاقٖی

Emirdağı’nda Kardeşiniz Saîdü’n-Nûrsî

[23]

Azîz Kardeşim,

Risâle-i Nûr’un avukatı Ziyâ’yı bizim tarafımızdan hem çok teşekkür, hem tebrîk ediniz. Çoktan beri rûhuma ihtâr edilmiş ki, Ziyâ nâmında birisi, Risâle-i Nûr nâmına büyük bir hizmet edecek. Bu mes’ele gösterdi ki, o Ziyâ, bu Ziyâ’dır. Bizleri ebede kadar minnetdâr eyledi. Mahkemede zabıt kâtibi ve a’zâdan Hesnâ Hanım ve sorgu hâkimi gibi vicdânlı zâtlara teşekkürâtımı ve onları unutmayacağımı, bilhassa başta Müftü Osmân, Hasan Feyzî olarak çok ehemmiyetli kardeşlerime selâmımızı ve minnetdârlığımızı bildiriniz. Ve hâkim-i âdil olan zâta, Risâle-i Nûr’un ekser eczâlarını ona hediye etmek için yazdırmayı karar verdiğimi söyleyiniz. Ve Risâle-i Nûr’un fahrî avukatı Ziyâ’ya, kısm-ı mühimmini yazdırıp ona hediye etmek niyetindeyim.

Tab‘olunan Âyetü’l-Kübrâ Risâlesi’nin beş yüz matbû‘ nüshaları da tab‘edenlere verilecek mi? Merâk ediyorum. Biri de, İstanbul’da müsâdere edilen ne kadar Risâle-i Nûr varsa bana âittir. İçinde yirmi Risâle bulunan mecmûa bana çok ehemmiyeti var.

Hem Denizli’den müfârakat ederken, emâneten Mu‘cizât-ı Ahmediye asm Risâlesi’ni, orada bazılarına bırakmıştım, o da bana çok lâzımdır. Belki Hoca Mûsâ Efendi biliyor.

Saîdü’n-Nûrsî

(24)

Azîz Kardeşim,

Çok Risâle içinde bulunan büyük mecmûa ki, orada dediğine göre mahkemeye mensûb bir zâtın elindedir. Eğer o mecmûa muattal kalmayıp dâimâ okunsa, o zâtın elinde olarak Denizli’deki müştâklara hediye ediyorum. Fakat o mecmûa başkasının malı olduğundan içinde kaç Risâle var, aynı tertîble bir kâğıda yazıp bana göndersinler. Tâ ben bir mislini yazdırıp sâhibine vereceğim.

Akşam dedin ki: Mu‘cizât-ı Ahmediye’yi asm getirdim. Ceylan diyor yok. O mecmûa eğer bir misli yazılıyorsa veyâhûd yazılmış ise tamam oluncaya kadar yine kalsın. Âyetü’l-Kübrâ matbû‘ nüshaları masraf-ı tab‘iyesine medâr olmak için orada lâyık olanlara bir sülüsünü satabilirsiniz.